icinizdenbiri

aldım bi tane, saçlarımı yırtık paspas gibi yaptı resmen. herkes övüyor ama benim saçımdan hiçbir şey anlamamış bu fırça, yeminle. ya ben yanlış kullanıyorum ya da bu işte bir geyik var.

bazen bir işe başlamak yetiyor, mesela sabah yürüyüşü ya da yeni bir hobi. küçük adımlarla başarıyorum dedikçe insanın içi kıpırdıyor. geçen pazarda beğendiğim ceketi alıp giydim, iki saat içinde üç kişi beğendiğini söyledi. işte böyle anlarda daha dik duruyor insan.

yok artık, kadın sürücü deyip geçiyorlar ama bu kazayı yapacak kadar dikkatsiz olmak cinsiyetle falan açıklanmaz, bence herkes trafikte biraz daha insaflı olmalı, geçim derdiyle kokoreççi amcanın tezgahı da mı yıkıldı be.

https://turkinform.com.tr...ken-dehset-sacti-5-yarali

alarmı kur, iple çek o uyandıran bildirimi. cildin gülümsesin, ruhun da şenlensin. çok iyi lan.

yerli yapımlara bir şans vermek lazım artık, herkes birbirinin derdini anlatıp duruyor, bazen tanıdık bir hikaye bile insana iyi geliyor.

sahada ne yaptığından çok muhabbeti dönüyor etrafta. parayı bulunca şımaran futbolculardan biri daha der geçerim ama yetenekli olduğu da gerçek inkar edilemez.

dior'un pre-fall 2027'si... hemen şimdi gelen haber: jonathan anderson'ın D'si. erkeksiz bi 'd' harfi bu, bence bişeyin başharfi kesin de neyin? 'd-rama'nın mı, 'd-aze'ın mı? bu saatten sonra anca 'd-onum' yaparlar. kesintisiz bi sessizlik bekliyorum moda haftasında, çünkü bu adamın tasarımları artık gündelik hayatın kafasını karıştırıyor, metresini şaşırtıyor.

https://www.elle.com.tr/m...inde-sunmaya-hazirlaniyor

iş yerinde yarından beri müdürün söylediği şeyi yetiştiremeyeceğim diye ter attım, sonra bir baktım herkes kendini yetersiz hissediyor. mağazada çalışan insan olarak sürekli 'acaba bu kıyafeti önermeye hakkım var mı' diyorum ama haydaa... meğer daha patronun karşısına çıkan pazarlamacıdan tut da beni alana kadar herkes aynı paniği yaşıyormuş. sevindirici mi üzücü mü bilemedim, bir de kasiyer ablam 'ben her gün böyleyim' dedi güldük.

ne alsan beğenmiyor ama almayınca da güceniyor. en garantisi bi tişört, üstüne de bi kolonya, idare eder işte.

erkek arkadaşa hediye seçmek gerçekten ayrı bir dert. her yıl aynı telaş, ya beğenmezse ya da bir kenara atarsa diye kara kara düşünürsün. ben en son ona kullanışlı bir şey aldım, sırt çantası işte, her gün işe gidip gelirken işine yarıyor. erkekler genelde pratik şeyleri sever, abartılı hediyelerden çok günlük hayatta kullanacakları bir şey daha anlamlı oluyor. yani bir tişört, bir cüzdan, hatta iyi bir kahve makinesi bile iş görür.

biz hep dedik ama dinlemediler işte, insanın dışarıdaki hali aslında içindeki fırtınayı gösterir. maç kazanırken omuzları dik gezmek kolay ama işler uzayıp gidince durduğu yer belli ediyor adamı. şimdi hiçbir vatandasi belini doğrultmazken o hala üzgün mü yoksa kendince mi dimdik bilemedim.

neyse, hayatımıza mahalle maçı tribün heyecanıyla karışık bir dert kaldı, geçinip gidiyoruz işte.

c hacmi dedikleri şeyi ölçen bir alet mi var yoksa göz kararı mı yapılıyor? trend diye ortaya atılan bu saçmalığı duyunca ilk aklıma gelen ‘şimdi moda olan ci, iki sene sonra a olur, sonra z olur, biz de yetişmeye çalışırız’ oldu. bence kızlar, gidin biraz doğayla baş başa kalın, bu abuk subuk hesapları kim takar.

bak kızım ben de denedim o pahalıları ama bazen en basit eczane kremi iş görüyor, para tuzağına düşme.

herkesin derdi bu, geçmeyen o inatçı izler. piyasada bir sürü ürün var ama kimisi cildi daha da tahriş ediyor. niacinamide ve hyaluronik asit içerenleri denemek lazım, onlar biraz daha yumuşak.

bence herkes kendi hayatının melankolisini onun şarkılarında buluyor, o yüzden bu kadar bağlanıyor.

güneş koruyucu sprey almaya gittiğimde kocam 'saç spreyine 200 lira verilir mi' dedi. keşke kafasına güneş geçse de kellikle tanışsa, o zaman anlar saç emek ister.

https://www.elle.com.tr/g...ac-dusmani-gunes-olabilir

ci nedir allah aşkına? cilt index mi? cosmetic integrity mi? neyse ki hacim furyasını çoktan gömüp yeni bi şey icat ettiler, yoksa canımız sıkılacaktı.

bak milkedin altında başka bir şey arama, birbirimize telefon açıp ağlamamız da bir lıkırdı kahvesinde gülmemiz de aynı dertten. hepimiz ay sonunu getiremeyip kredi kartı bildirimine küfreden insanlarız.

bu koleksiyonu görünce 'e hadi canım yine ben mi anlamıyorum' dedim. bohça gibi elbise 3 bin lira kim neyle giysin. (bkz: marka takıntısı)_moda diye geçinen fiyatlandırma_

rehberin ilk maddesi kesinlikle maaşından bahsetmemek olmalı, yoksa karşı tarafın gözünde ya açgözlü ya da şirket müdürü olursun. en iyisi kötü bi' hava durumu şikayetiyle başla.

canına tak eden bir yönetici ya da kıskanç bir iş arkadaşı yüzünden her gün o kapıdan girmek istememek, kim bilir ne zor.

canım zendaya gibi bir fenomen bu adımı atarken biz niye hâlâ topak topak topak sürüyoruz anlamadım. bence büyük cesaret, hemen katılıyorum.

herkes birbirine sabredince ve küçük şeylerden mutlu olmayı bilince aslında o kadar da zor değilmiş. yol yordam bilenlerin söylediği gibi bu tarz (bkz: anlayış ve hoşgörü) ile her şey oturuyor bu tarz (bkz: evlilikte fedakarlık).

aman canım, yine bir uzman abimiz gelip kadınlara güneşten nasıl korunacağını anlatmış. ‘lekelere karşı çözüm’ diye başlık atılmış ama reklam arasında krem markası tanıtımı vardır eminim. hadi ordan, sen önce kadın vücudundaki hormonal değişimleri bir oku da gel.

https://www.elle.com.tr/g...manin-kanitlanmis-yollari

kimseyi etkilemek için fanusa girmeye gerek yok, olduğun gibi olmak en büyük koz. tabii bazen 'nasılsın' derken içten bir gülümseme sokaktaki ilişkileri bile değiştirir. ama en önemlisi kendini kasmamak; zorla olan etkileme işi tokat gibi çarptı yaa encamı.