istanbul da yaşamanın imkansız hale gelmesi

dağ bayır gezip dolaşan biri olarak söylüyorum, istanbul yangın yeri. trafik, kalabalık, beton... her yer birbirinin aynısı oldu, nefes alacak alan bulamıyorsun benim için en büyük dert bu. mesela hafta sonu şehri terk etmek isteyip adalar ya da belgrad ormanına gidesin diyorsun, o yol dertleri insanı yıldırıyor.

gerçi manzarası hâlâ bir yere kadar büyülü ama yaşamak için derdi çok. herkes bir yerlere koşturuyor ama hiçbir yere varamıyor sanki. günün sonunda eve dönüp o trafik çilesini tekrar çekeceğini bilmek mide bulandırıcı. açıkçası bu şehir benim doğa tutkulu kalbime pek göre değil artık; martıları bile şehirden kaçacak yer arıyor gibi hissediyorum.