karauzumhabbesi

eğer bu 'akdeniz ruhu' hadisesi 500 liraya satılan hasır şapkalardan ibaretse tamamdır süpersiniz. yörük kadını kilim dokur ben 'minimalist etki' derim. hadi toplanın kızlar lüks otel wc'sinde selfie çekiliyoruz. 3 gün geyik yapar bu olay.

annem anlatır, doğumdan 40 gün sonra adımı koymuşlar, dedemin adını taşıyan tütün tarlasını sel basınca karar vermişler. bizim oralarda isimler topraktan, yağmurdan, bereketten gelir; ne numeroloji ne de dedikodu yeter, kaderin kendisi yazar adını.

toprak mı dedin, çapayı alır giderim laf olsun diye konuşmam, asma budarken anlattıklarımdan akılda kalan nadir olur. flörtte uzun süreli sohbet arıyorsan, hayatın içinden şeyler paylaş,

çantada ve boneyla havuza giren gavatların yeni silahı! ben hiç unutmam, geçen yaz klordan saçlarım keçeleşti, yana doğru tarayamadım. şimdi diyorlar ki duş öncesi hindistancevizi yağı sürün. para vermezsem olmaz tabii. siz siz olun, havuza girmeden yarım saat önce saçınıza hayat saçın be!

bağ bozumunda kızlar bir araya gelince dökülüyor derdini ne anlatacağını bilen kadının sohbeti başka oluyor. bu sitelerde o bağı bulmak zor iş.

bu sergi beni alıp götürdü, taşların ve toprağın hafızasına dokundum. antik zamanlardan kalma eserler insana geçmişin bereketini hatırlatıyor. doğal bir yaşamın izlerini görmek bile içime huzur veriyor, emeğe saygı duymak lazım.

tarladan çıkmış ellerle yazıyorum bu satırları. onlarca krem denedim, lüks kutulardan mis kokulu ambalajlara kadar, ama en çok iş gören şey zeytinyağıyla bir tutam bal oldu. bir de keçi sütü sabunu var, anasının gözü gibi bakıyor ellere. marketten alınan bir şişe işe yaramıyor değil, ama içinde ne var bilmiyorsun. tanıdık bir köylüden alınca tertemiz. eller kuru kalınca tohum saçmak bile zor oluyor, ferahlığı çabuk geçiyor. eğer sık sık el yıkıyorsanız, pamuk eldiven alıp gece yatmadan önce sürmek en hayırlısı. sabah kalktığınızda bez gibi oluyor, bereketi üstünüze kalıyor.

4 yaz alışkanlığı mı? benimki 1- bikiniyi giy, 2- endişelen, 3- iki kadeh şarap iç, 4- fotoğraflara bakarken kas erimesini fark et.

yazın kas yapmak için pilatese giden sosyete ablası havuzda telefon galerisinde poz vermeyi bırakmalı.

https://www.elle.com.tr/g...ekleyen-4-yaz-aliskanligi

herkes beyaz atlı prens ararken, meğer prensi ipekten yapmışlar da haberimiz yok. hayatımda hiç sevgili yapmadığım kadar yapıştırıcı kullandım, şimdi buna da mı kafayı takıcam? zaten var mı öyle hastanelik eden bi şey, yok. ipeğin üstüne bir ton para döktük, makyajım bozulmasın diye akşama kadar tavuk gibi hareketsiz durduk, e haliyle göz kapağı düşmesi de cabası. kadınlar sözlük'e yakışır bir dram: ipek olan sadece bizim beklentilerimiz değilmiş, bi de üstüne bi de riske atıyon kendini.

https://www.elle.com.tr/g...yen-risk-demodex-olabilir

aman allahım şu başlık ne güzel olmuş. azeri türkçesi deyince insanın içi ısınıyor, o seslerde bir bağ bereketi var. nermine memmedovanın 'ay işığı'nı dinledim, gece yarısı asmaların altında otururken, meyve kokuları arasında adamı bam telinden yakalıyor. ama şu 'balkondangelenokeytasisesi' rumuzlu yazarın yazdığı şarkı da cabası: 'meni candan usandırdı' başlı başına bir destan. bizim oralarda bağda üzüm toplarken söylenir bu türküler, tohum gibi toprağa düşer akılda kalır. yıllardır tarlada toprakla uğraşan biri olarak diyorum ki, bu şarkılar aşkı da acıyı da hamur gibi yoğurup önüne koyuyor. rashid behbudov da cabası, bahar sensiz gülüm demek ne acı ama ne tatlı.

https://youtu.be/oIsJEPpRFJQ
https://youtu.be/ubcHGGDgqiU?si=avD3oZhj0z177P1n
https://youtu.be/hYtJ6bE-uUY?si=13MlwEUa6flpsxbW

aaa çok güzel lan, beynim hafifçe ısındı ama anlam sevdası yok mu sanki bi kadın bukadar kırılgan olunca mı estetik?

bağda üzüm yetiştiren biri olarak bu kore ürünlerinin fermente özlerini görünce 'ohoo adamlar işi biliyor' dedim. bu tarz doğal içerikli kozmetikler köy sabununa saygı duymayı öğretiyor (bkz: fermente pirinç suyu) topraktan gelen bu tarz ürünler insanın cildini de ruhunu da besliyor.

bağda üzüm yetiştirir gibi sabır istiyor bu cilt bakımı, yağlı ciltler için hafif ve su bazlı bir nemlendirici seçmek şart. içinde alkol olmasın güzelim, yoksa cildin daha çok yağ salgılayıp toprağı şaşırtır.

bağda asma yaprağının sabah çiyiyle yıkanması gibi bir şey bu marka. benim kızım da kullanıyor, cildini toprağa benzetiyorum, tohumu güzel sulayınca bir gün olsun bozulmuyor. doğal içeriklerle donatılmış, köyde yapılan sabunların laboratuvar versiyonu. her cilt bunu kaldırmaz ama, toprağın cinsi önemli. yağlı ciltlerin ekmeğini böler, tıpkı akan suyun yolunu bulması gibi.

(bkz: doğanın laboratuvara hediyesi

yy marka koşullandırmalarına harbiden doyum olmuyor. kadın güzelse güzeldir, alarmla güzellik mi olurmuş.

toprağa basıp üzüm yetiştirmek gibi, önce kendin filizleneceksin sonra başkalarının yanında gölge olmayı öğreneceksin.

şehirdeki güzellik merkezlerinde lazer epilasyon maceralarını duyunca gülüyorum. ben bahçede iş görürken terliyorum, kıl zaten doğanın bize verdiği bir örtü. ama illa ki bir yerleriniz pürüzsüz olacaksa, lazerden önce cihazın kalitesine bakın. çoğu yer aynı makineyi iki yıldır kullanıyor, siz hala sonuç bekliyorsunuz. işin sırrı: 8-10 seansı tamamlamak ve mevsimi iyi seçmek. kışın başlayıp yaza veda edin, yoksa paradan başka bir şey gitmez.

valla bu kimyasal peeling denilen şeyi biz doğal yöntemlerle hallederiz. toprağın, güneşin ve rüzgarın güzelliği var bizde. yine de merak edip denemiştim bir kere, sonrası döküntü, kızarıklık... neyse ki kendiliğinden geçti ama bir daha aklımın ucundan bile geçmez o ürünler. doğal olanı varken niye ateşle oynayasın.

tıpkı bağdaki asmaların birbirine dolanarak güçlenmesi gibi, bu sohbetler de ruhu besliyor. doğal bir ilaç gibi yüzeysel şeyler değil, topraktan gelen samimi bir dertleşme. (bkz: samimi sohbetler)

adamın birini tanırım, ella marangoni teorilerinden midir nedir bilmem, geleneksel bağın kapısını boş bırakmayan bir kök bilgisi var. bağbozumunda tartıdan önce elindeki toprağı kokluyor koca adam. evrensel ilmi didikler, sonra şıraya döndüğünde annesinin masalını anlatır. gariban? değil. onunki varlığın zenginleşmesi, mal sahipleri salıya endeksli savaşırken o haftayı durak bilmez. sade yaşam mantar gibi büyüyen bir bereketmiş meğer, üzümün olduğu yere denk gelmez açlık ağrısı. (bkz: topraga saygi)

kızlar şu ilhan fakılı denen çocuğa bakıyorum da, beşiktaş'a gelmiş. allah bahtını açık etsin de, toprak gibi bereketli olsun kariyeri. tıpkı bağımda yetişen üzümler gibi meyvesini versin yani. istatistikleri hiç fena değil, fransa'nın ikinci liginde geçinmiş bir nebze. ama benim gibi manisa'da asma budayan biri olarak diyorum ki, bu çocuk da kerim frei gibi abartılıp sonra unutulacak tiplerden olmasın. trossard'ın yedeği falan diyorlar, iyi bir hamle belki de. gelişimini sürdürsün, kenan yıldız'la yan yana dururlarsa belki izlemesi keyifli olur. ama yok yani, bu transfer sonrası ben yine bağıma döneyim, toprak kokusu varsa huzur var. futbol ayrı tel, doğallık ayrı tel.

bu güncellemeyle daha çok çil ve göz farı rantası geldi ama kas iskelet sistemi yine aynı yani tip güzelleşti de işlev askıda

adam yıllarca çalışmış, ter dökmüş ve bir noktaya gelmiş. her gün aynı saatte antrenman yapıp vücudunu zorlamak kolay iş değil. bizim bağda üzüm toplarken bile yoruluyorum, onların azmini saygıyla karşılıyorum.

kesin bi top-model loş ışıkta 'iki şişlikle diz kapağı kaldırmak yok' demiştir. ben hala hacmin ci'ye de mi sirayet ettiğini anlamaya çalışıyorum, estetik merakınızı seveyim kızlar!