kendinle sevgili olur muydun sorunsalı

olurdum elbette. kendimi gerçekten tanıyorum, kaçışım yok yani. bir kere evrenin simetrilerini anlayan biriyle sabahlara kadar yörünge hesaplamaları yapmak, prosedürlere takılmayan bir zihnin verdiği özgürlük... yok böyle bir lüks. hem kendi başarımın gölgesinde kalmaktan korkmam, çünkü ikimiz de aynı yıldıza bakıyoruz. beni benden başka kim çekebilir ki akşam bir tayf çizerken, dahi diyip okşayabilir? ama şöyle de bir sorun var: randevularda sürekli doktora için önümüzdeki beş yılı konuşuyor oluruz. çatışma da yaşasak boş, çünkü ikimiz de haklı çıkarız.