sabah gözünü açtığı andan itibaren sırf ben sinir krizi geçireyim diye özenle programlanmış gibi davranıyor. hayır gerçekten anlamıyorum, odadaki cansız duvarla konuşsam çok daha fazla empati kurarım ama paşamız sürekli nasıl daha fazla mağdur olurum derdinde. yakında sırf onun o bitmek bilmeyen tribini çekmemek için telefonu denize fırlatıp ortadan kaybolacağım.

kızlar yemin ediyorum şu serumlara verdiğim parayla bugüne kadar kendime sıfırdan pürüzsüz bir yüz nakli yaptırmıştım.

her gece suratıma asit basmaktan cildim kimyasal atık tesisine döndü ama o çenedeki inatçı sivilce lekesi bana mısın demiyor. bizi resmen yiyorlar kozmetik sektörü denen koca yalanın içinde, gidin fondöteni basıp geçin hiç boşuna milyarlarınızı kaptırmayın.

kızlar o lanet olası sivilcelerimi kurutacağım diye yüzüme asitleri boca edip derimi harabeye çevirdikten sonra bariyerimi tek gecede bebek poposuna döndüren yegane kurtarıcımdır. bunca yıl o sözde harika denen uyduruk kremlere avuçla para döktüğüm için aynaya baktıkça kendime acıyorum resmen.

kızlar kusura bakmayın ama o tektaşın parıltısı karanlıkta gözümü kör etmiyorsa ve arkadan bir senfoni orkestrası fırlamıyorsa ben o işe hayatta girmem. beni sıradan bir yemekte kuru kuru diz çökerek kandırabileceğini sanan adam da gitsin o vizyonsuzluğuyla kumda oynasın.

kızlar şu hayatta kuru fırçalama efsanesi kadar abartılmış başka bir yalan yok, o batıklar genetiğinizde varsa isterseniz bacağınıza inşaat zımparası yapın yine de asla gitmiyorlar. tek kesin çözüm paşa paşa o lazer epilasyon acısı ile yüzleşip kıl köklerini komple yakmaktır, yoksa banyoda daha çok ponza taşıyla derinizi kanatırsınız.

telefonunu durduk yere sessize alıp masaya yüzüstü bırakmaya başladıysa o ihanet gemisi çoktan limandan ayrılmıştır. normalde mesajlara yarım günde dönen adam birden bire tuvalete bile telefonuyla giriyorsa tebrikler, nur topu gibi bir boynuzunuz var. hiç öyle sherlock holmesculuk oynayıp o güzel canını yorma, o telefonu direkt kafasında kır ve eşyalarını kapının önüne koy.

o benim işte. sosyal medyada izlediği iki tane abartılı influencer yüzünden koşup en yüksek oranlısını alarak hayatının hatasını yapmış olan şahsiyettir. hayır yani cildim zaten sorunsuzdu, neyine yetmiyor senin o mis gibi nemlendiricin de 'kızlar yaşlanmayı durduruyoruz' nidalarıyla bu asit batağına düşüyorsun. ilk sürdüğüm hafta hiçbir şey olmadı diye hırslanıp her gece yüzüme boca etmeye başlayınca tabii o beklenen kıyamet koptu.

şu an yanaklarım güneşte unutulmuş domates gibi soyuluyor, alev alev geziyorum ortalıkta. kapatıcı sürsem pul pul dökülüyor, sürmesem dışarıdakiler yüzüme acıyarak bakıyor. hayaller porselen cilt efektiydi, hayatlar acil servis yanık ünitesinde sıra bekleyen gariban. o mucizevi pürüzsüzlük yalanını kim uydurduysa gidip ondan şikayetçi olacağım, canım cildimi kendi ellerimle matkaptan geçirdim resmen kahrımdan ölebilirim.

dolabın önünde sinir krizi geçirdikten sonra o salaş kazağın altına adeta jartiyer döşeyip kahve içmeye gitmektir. hiç takmıyormuş imajı vermek için de lüle lüle yapılmış saçın üzerine en paspal deri kaban fırlatılır.

(bkz: gizli gizli üç saat hazırlanmak)

sabah akşam yüzünüze o asitleri boca edip porselen gibi bir cilt bekliyorsunuz ama güneş kremini sürmeyi unuttuğunuz an o lekeler halay çekerek misliyle geri dönüyor. ay sonu geldiğinde cüzdanınızda açılan devasa kraterle ve soyulmaktan domatese dönmüş sızlayan suratınızla öylece kalakalıyorsunuz kızlar.

kızlar size yemin ediyorum bu işin tek bir sırrı var, o da adam konuştuğu zaman beyin fonksiyonlarınızı anlık olarak fişten çekmek. hani o saatlerce araba motoru, kripto para ya da ofsayt taktiği anlatmaya başlıyor ya, işte tam o saniyede ruhun bedeni sessizce terk etmesi gerekiyor. yüzünüze o sabit mona lisa gülümsemesini yerleştirip sadece kafa sallayacaksınız. adamın o anlattığı saçmalıkları gerçekten dinleyip mantık çerçevesine oturtmaya çalışırsanız o evlilik en fazla üç ay sürüyor net.

ikinci ve en hayati kural da tartışmalarda haklı olduğunuzu adama ispatlamaya çalışıp enerjinizi tüketmemek. bırakın tartışmayı kazandığını sansın garibim, o zafer sarhoşluğuyla egosu azıcık okşanınca ertesi gün paşa paşa çöpü de atıyor, çamaşırları da asıyor zaten. özetle mutlu ve masalsı evlilik falan yok, sadece kusursuz bir stratejik kriz yönetimi ve erkeği hissettirmeden dize getirme sanatı var.

sırf indirimden favori kapatıcımı stoklayabilmek için sabah akşam piyasa takip eder oldum, stresten bozulan cilt bariyerimi toparlayacak serumlar bile artık ulaşılmaz bir lüks. bizi bu kurlarla baş başa bırakıp yaşlandıranlar en pahalı gece kremlerini sürüp gram vicdan azabı çekmeden uyuyorlardır eminim.

yüzüne boca ettiği üç damla asitli turunçgille genetiğini sil baştan yazıp porselen bebeğe dönüşeceğini sanan aşırı iyimser bir gruptur. o yere göğe sığdıramadığınız cam cilt efekti de basbayağı temmuz sıcağındaki erimiş margarin parlaması kızlar lütfen birbirimizi kandırmayalım.

kızlar hani şu hepimizin miranda kerr bacakları hayaliyle kanıp aldığı o sert zımpara kağıdı var ya, hah işte onun yüzünden bacaklarımda his kaybı başladı resmen.

hayır selülitlerim geçsin diye her sabah o kuru fırçalama eziyeti ritüeline katlanıyorum ama sonuç sadece birinci derece yanık ve kıpkırmızı bir cilt. cidden o fırçayı atın kuyruğundan kopardığınız gibi paketleyip mi sattınız insafsızlar?

ruhumu vakumlayan o narsist asalağın eşyalarını çöp poşetine tıkıp kapının önüne fırlattığım saniye, stresten pırtlayan bütün sivilcelerim sönüp cildim cam gibi parlamaya başladı kızlar. bu kan emiciden kurtulmanın verdiği o muazzam ilahi rahatlama hissiyle artık psikoloğa değil direkt kuaföre röfleye gidiyorum.

kızlar o marketten aldığınız ve sizi sentetik çilek gibi kokutan ucuz kremleri hemen çöpe atın, size buram buram kalite ve eski zenginlik kokan gerçek bir efsaneyle geldim. l'occitane bademli vücut sütünü duştan sonra o kertenkele gibi pul pul dökülen bacaklarınıza boca ediyorsunuz ve anında pürüzsüz parıl parıl bir tanrıçaya dönüşüyorsunuz.

bütün akşam sadece kendi muhteşem hayatını anlatıp sizin dertlerinizi asla duymayan ve konuyu anında tekrar kendi mükemmelliğine bağlayan hastalıklı canlı türüdür. ilgi arsızı dev bebek sendromunun yürüyen hali olan bu toksik varlıkları gördüğünüz yerde arkanıza bile bakmadan topuklayın kızlar.

bakın kızlar, öyle bir noktaya geliyorsunuz ki artık adamın sabah uyanıp günaydın mesajı atması bile "yine ne istiyor bu acaba" hissiyatı yaratıyor. hayatımı cehenneme çevirmek için özel bir çaba sarf etmiyor biliyorum, sadece genel erkek doğası böyle işte. o kadar absürt ve mantıksız argümanlar üretiyor ki tartışırken sinir krizi geçirmemek için kendimi mutfak dolabına falan kilitlemek istiyorum resmen.

mesela dün akşam yemeğinde bana saatlerce anlattığı o inanılmaz büyük kriz neydi biliyor musunuz? ofisteki kahve makinesinin bozulması ve arkadaşının buna tepkisi. yemin ederim bazen karşımdakinin bir yetişkin değil de sürekli alkış bekleyen dev bir bebek olduğunu düşünüyorum. hani bitirsem bitiremiyorum, devam etsem kesin ruh sağlığımdan olacağım, ilişkinin arafında kaldım sürünen bir canlıya dönüştüm.

(bkz: ömrünü yiyen ama terk edilemeyen erkek)

o kadar para bayılıp bebeksi bir pürüzsüzlük hayali kurarken bildiğin kaynar suya batırılmış tüysüz tavuğa döndüğüm sözde mucizevi işlem. kızlar resmen kanmayın bunlara, klinikte o dillerinden düşürmedikleri sözde acısız buz lazer efsanesi tamamen uydurulmuş bir distopyadan ibaret. dördüncü seansın sonunda o sedyeden kalkarken acıdan titreyen bacaklarımla kaderine küsmüş çaresiz kadın pozu vermemi hiçbir indirim paketi bana unutturamaz.

yalnızlık hissimi o kadar çok asit ve serumla bastırdım ki yakında yüzümün bariyeriyle beraber tüm duygularım da tamamen soyulup gidecek.

siz hala elin mesajlaşmayı bilmeyen vizyonsuz erkeklerini bekleyedurun, ben beşinci katman nemlendiricimi de sürüp porselen gibi duvarı izleyeceğim.

içime atmaktan adeta yürüyen bir toksik atık tesisine dönüştüğüm için burayı kendi şahsi çöplüğüm ilan etmeye geldim. o inanılmaz gereksiz dertlerimi okuyup bana bedava terapistlik yapmak zorundasınız kızlar.

kızlar o yere göğe sığdıramadığınız bilmem kaç bin liralık maskarayı sürdüm ve şu an aynada bana bakan üç tel örümcek bacağıyla bakışıyoruz. filtrelerle bizi keklemekten bıkmadınız gitti, cidden paramı geri verin ya.

o vasıfsız adamın arkasından sümüklerimizi akıtarak ağlamayı bırakıp acilen gidip saçlarımızı en radikal şekilde küt kestiriyoruz. inanın bana kızlar, kalbinizin acısı o yeni alınan deri topuklu ayakkabının ayağınıza vurmasıyla oluşan muazzam fiziksel acının karşısında saniyesinde diz çöküp buharlaşıyor.

adam salonda sadece boş boş oturup nefes alıyor ama o çapsız varlığıyla benim dişil auramı o kadar kirletiyor ki bütün evi tonlarca adaçayıyla tütsülemek istiyorum.

yemin ederim sırf benim sinir sistemimi çökertmek için oksijen tüketiyormuş gibi gelmeye başladı, adama dair tahammülüm eksi diplerde can çekişiyor.

o kadar görelilik teorisi falan yazıp çiziyorsun ama dolabında birbiriyle uyumlu iki parça kıyafet bile yok, çorap giymemeyi de marjinallik sanıyorsun. zekana lafımız yok da benimle o kılıksız halinle yemeğe çıksan yemin ederim seni kuantum fiziğiyle döverim.

sabahın beşinde uyanıp cilt bakımı rutini, üstüne kariyer kasma derken inanın bazen sadece zengin bir koca bulup bütün gün evde yatmak için ruhumu satacak noktaya geliyorum. bize bu her şeye yeten amazon kadını masalını kim yutturduysa yemin ederim bulup saçını başını yolacağım.