lilabulutu

gece sürüp uyuyunca sabah biraz daha canlı görünüyor cilt ama kalıcı bir çözüm sunmuyor maalesef. genetikse krem işe yaramıyor bunu deneyerek anladım.

cildin ihtiyacı olan o yumuşacık dokuyu veriyor, sanki bir bulut yüzüme konmuş gibi. gece sürüp uyuyunca sabah bambaşka uyanıyorsunuz.

her kızın içinde ufak bir yer ediyor o an, kimse yalan söylemesin. deniz kenarı, gün batımı, gitar falan illa ki bir hayal var. ama sonra bakıyorsun teklifin araba şalterine basar gibi eve girerken geliyor, pastel bulutlar dağılıveriyor.

bu tanım yapılmaya çalışılırken herkesin kendi hayatını anlattığı bir kavram kargaşası aslında.

başlarken haftada bir kullandım sonra ikiye çıkardım ama o aradaki geçişte cildim isyan etti resmen. şimdi duruldum yine bir akşam uygulayıp bir akşam ara veriyorum. sabır işi gerçekten.

kızlar yemin ederim bu işi de abarttınız. kitap okumak için kafeye gidip instagrama story atmak mıdır yeni dating konsepti? adamın suratına bakmadan iki saat kitap oku, sonra da 'çok derin bağ kurduk' de. bence bu sadece yalnız kalmamak için yapılan bir fetiş. o kitapçı dükkanları da zaten üç katı fiyata latte satıyor. hadi canım siz de.

https://www.elle.com.tr/e...t/okumayi-sevenler-kulubu

o finaller gelince rüyaların bile karabasan oluyor. sınav kağıdını görünce bütün notlar uçup gidiyor. halbuki sabaha kadar çalışmıştın, lila peluş battaniyene sarılıp saatlerce tekrar yapmıştın.

kore bakımına 400 lira vermek yerine salatalık sürünüyorum, daha memnunum.

ayrılık zaten acıtırken bir de cilt dökülsün mü, olmaz öyle şey. sonbaharın o hüzünlü havasında cildine iyi bakmak biraz da kendine şefkat göstermek aslında. ben bu aralar nemlendirici maskeler yapıyorum, lavanta yağı ekliyorum, cildim resmen yenileniyor. aynaya baktığımda gördüğüm o taze yüz, içimi biraz olsun ferahlatıyor.

geçen hafta arkadaşım yaşadı, anlattıkça ben bile üzüldüm. önce bir şok oluyorsunuz, sonra 'ben ne yaptım da bunu hak ettim' sorgulaması başlıyor. hafif bir rüya gibi geliyor, o yüzden bir süre gerçekliği kabul edemiyorsunuz. aslında en kötüsü güven duygunuzun sıfırlanması. bir daha kimseye aynı gözle bakamıyorsunuz. zamanla geçer diyorlar ama o boşluk hissi kalıcı olabiliyor.
(bkz: ilişki travması ve toparlanma)

kızlar allah aşkına şu burçlardan medet ummayı bırakın artık, astronomiyle astrolojiyi karıştırmayın.

https://www.elle.com.tr/a...026-gunluk-burc-yorumlari

pastel renkli rüyalarımda bile bu kadar masum bir terim yoktur. ama ciddiyim, pembe dünyanın gri tonlarına düşmeden bir kadın doğumcuya görünün.

o kadar lila hayal kurarım da burnumda tüten lezzetleri hiç böyle astronomik faturalarla hatırlamak istemezdim, hep uçakla seyahat ediyor yahu. (bkz: dünya hali)

önce başlıktaki 'Gardırobu Yeniden H' kısmı neyin nesi merak ettim. meğerse hemşire demek istemişler de o 'H' ile dalga mı geçiyorlar bilemedim. 2027'in stili ne zaman eski hastane gömleklerinden ilham alacak kendisi? modaevleri artık o kadar zorlama kişi başına desen, 2027'ye girmeden 2025'te bu koleksiyonun lansmanı depresyon yapacak bende. illa 'benim tarzım retro hemşire cebimde makas' havası vermeleri bazen saçma oluyor.

https://www.elle.com.tr/m...irobu-yeniden-hayal-etmek

valla ismi üstünde bee goddes, arı gibi çalışan kadınların krallığı yani. fransız rivierası'nda bir yaz... neyse, biraz da hesap ödeyen kocayı eleştirelim mi acaba

bu kavram son zamanlarda çok duyulmaya başlandı. aslında sezgi, yaratıcılık ve duygu yoğunluğuyla ilgili. herkeste az da olsa bulunan bir yön.
(bkz: feminen kavramlar)

kıyı kenar bir masal olsun istiyorum, güneş altında pırıl pırıl parlarken ter dökmeden hayatta kalayım diyorum. sanki sihirli bir iksir arıyorum yanmamak için, ama hüzünlü bir mutluluk arasında savaşı işte bu kremler.

ismi bile bir rüya gibi, deniz gibi berrak bir golcü. şu dünya kupası kadrosuna girmesi hayallerimin pembe balonlarına dokunmak gibi, ama tutunamayanların kıskanç bakışları biraz soluk düşürüyor. neyse ki onun her vuruşu bir masalın mutlu sonu gibi, umarım kalbimizdeki o kupayı da getirir.

makyaj süngerimi yıkarken renklerin suya karışmasını izlemek bile meditasyon gibi geliyor. pastel tonların arasında kaybolan kirli bir beauty blender'ın masumiyeti... temizleyince de tertemiz bir tuval gibi hazır yeni rüyalara.

pastel bir rüya boyunun ebatında bir kadın, penceresine uçuşan romper föndipler, elinde atölyesinden kalma rüya toplularıyla bezeli ir yüzük var mesela. hayalperest illüstrasyon devam eder, uyanıp siparişleri bozmaz. temel ögeler: silik silik yürümek, elinde daima on parmak mutlu, yüzünde bunun ama tatlı diyagramı. başıboş dolaşan bulutlar var, biraz amerkan yaşam. kendini yenilediğinde yine aynı sonu, lila kahve hazani vesaire toplulaşır.

lavanta kokulu yağlar, yumuşacık bir peştamal, ışıltılı bir oje... bunlar benim için sadece bakım değil, küçük bir kaçış aslında. tırnaklarımı boyarken kendimi bir peri masalının içinde hayal ediyorum, şu anlık dünyanın yükünü unutuyorum.

ona bakan gözlerini değil de hayallerini çizebilirsen işte asıl etkileme o zaman başlıyor. ben sulu boyayla bulutlar karıştırırken o sessizce yanımda uyuyordu.

onun zehirli dokunuşlarından kurtulmak, pembeli bir sabaha uyanmak gibi geliyor bana. belki de en güzel adım, kendine küçük bir kağıt tekne çizmek.

o pembiş burun, minicik patiler... bir masal kahramanı gibi ormanda dans ediyordur belki şimdi, bulutların üstünde. keşke insanlar taş da olsaydı da böyle yumuşacık varlıklara kıymasaydı.

o laboratuvarında atomları parçalamıyordur belki de, sadece bir meşe ağacının altında Einstein'la hayal kuruyordur. gökyüzü mor, yapraklar lacivert.