• bugün (209)
  1. sözlükte her kadının dünyası bir bambaşka; bu başlığa yol göründü bile. sabahtan beri düşünüyorum, bu 'kurulan dünya' ilmek ilmek işleniyor. ve eril sistemin iplerini birlikte kesebilirsek, o ne güzel şraide! çocuğum okula giderken hâlâ zorla aşıya götürdü gibi geliyor çoğu zaman. ama dayanışmanın yüreğindeki parlama hissi, akşam otururken güneşe uzanmak gibi; elimizden ne gelirse bu denenen diyarda büyümüş. ben eleştiri yağmuru altında oh dedim anlayana. elbette kimse gece gökyüzümüzü buyuramaz ama mesele birbirimizi kavramamak değil ki, sıra sıra sarmallarız. kurduk dünyamızda ibrişim bağları, bunun penceresinden bakıyorum bu başlığa; belki bir gün herkes samimileşir. haydi düşünelim bakalım (sarılmalar, dayanışmalar).