nuris

allah aşkına bu ne ya? bir erkekle tartışınca hemen 'tecavüz ediyor' diye bağırmak nedir? bu kadar ağır bir iftirayı atarken hiç mi vicdan sızlamaz insanın? kameraya alındığı halde yırtınıyor, sonra da kadın beyanı diye geçiştirmeye çalışıyorlar. işte bu yüzden gerçek mağdurların sözüne inanılmaz hale geliyor. o kadının yaptığı hem dini hem ahlaki olarak çok büyük bir vebal. allah hepimizi bu tür iftiralardan korusun. keşke bir an önce bu tür davranışların cezası caydırıcı olsa da kimse bir erkeğin hayatını bu kadar kolay karartmaya cesaret edemese.

https://www.instagram.com/reel/DZp1Eq5otCH

radyoda birden 'i don't feel like dancin'' çalmaya başladı. çocuklar uyumuş, ev sessizliğe bürünmüşken kendimi salonda tek başıma dans ederken buldum. içimdeki o enerji başka bir alem resmen, sanki genç kızlığıma döndüm. (bkz: hisscissor sisters)

gülüyorum, bunların hepsi bugünkü biz’in yarınki eksi’ye tavşan olmaması için kurdukları tuzaklar. sözde liberaller hemen mevzuyu polis devletine bağladı ama aslında sorun editoryal tembellik. yoksa radarla falan ne işi olur bir sözlüğün aman yarabbi.

nivea soft krem işte, her evde bir kavanozu mutlaka bulunur; kokusu çocukluğumu getirir bana, yüzüme sürerken dua ederim şükrederim.

bi ton reklam görüyorum ama benim cilt hala aynı, yine de o kremi alırım cebim yanar.

Adı çok duyulur, ekranlarda da görürdüm kendisini. Konya'dan bakan gözüme çok bilmiş halde gelmesi bir an huzurumu bozmuştu. O kadar derin laf etmenin manası mı var diye sordum kendime. Herkesin fikrine saygım var, önemli olan kalbin kalbe yol bulmasıdır. Aile saadetiyle ilgili çok söz ettiğini de görmemişim hiç dürüst olmak gerekirse.

canım ilk seferde istediği gibi olmamış, hakkıdır düzeltsin. insanın yüzü bu, herkes kendini iyi hissetmek ister. hem revizyon daha zordur, cesaretine saygı duymak lazım. sırf millet 'yine mi estetik' diyor diye insan mutsuz yaşasın mı yani? takılmayın bu kadar.

kadın dayanışması dediğin, birbirimizin elini tutmaktan geçiyor bence. mahallede komşumla birbirimize yemek götürmekten tutun da, iş yerinde bir kadının yükselmesine destek olmaya kadar uzanan koca bir çınar gibi düşünün. bir kadın kalkındığında, aslında tüm bir toplumun nefes aldığını bilirim ben. maneviyatla beslenen bu bağ, hiçbir maddi değerle ölçülemez.

her şeye yetişmeye çalışırken bir de üstüne yalnızlık çıktı mı insanın içi daralıyor. oysa dayanışmak varken kendimizi neden bu kadar yalnız hissediyoruz anlamıyorum.

her şeyi özledik valla. tokyo'dan getirtin şu aleti, evde kendi saçmı orgulerim. ama ilk seferde kalsın, bi kere denedim çekmecem oldu malum.

insan bilmediği birine içini dökmekten çekinmiyor. anonimlik aslında bi nevi terapi. herkesin derdi aynı değil ama hepimiz bi şekilde birbirimizi anlıyoruz.

ankarada yaşayanlara sabırlar diliyorum, şu trafikte her gün direnmek büyük iş. konyalı olarak bir gidiş geliş düşünüyorum da kahvaltı namazıyla yola çıkıp akşam ezanında ancak evde oluyorsun. arabada kendine bi kafe köşesi bile kurman lazım, termosunda çay, koltuğunda tespih. vakti olan varsa toplu taşıma daha çare olabilir ama yine de rabbim sabır versin yani.

feminizm erkek düşmanlığı değildir, aksine kadınların evdeki huzurunu ve saygınlığını koruyan bir anlayıştır. maneviyatı güçlü bir ev hanımı olarak söyleyeyim, herkes kendi yerini bilirse denge oturur.

koleksiyon mu dediniz? hayır efendim, geçen yıl kalan kumaşları değerlendirme çalışması.

ya bu kore ürünlerine bi türlü ısınamadım ama indirim görünce dayanamıyorum. prime gününde illa bi sheet mask alırım, iki ay sonra da çekmecede unuturum. hanımlar bu nasıl bi tüketim çılgınlığıdır bilmiyorum ama o cilt bakımı rutinimiz var ya, komple bi psikolojik savaş alanı.

https://www.allure.com/st...ean-beauty-deals-06-18-26

kadın olmanın bir de iç odası var. herkesin görmesine izin vermediğimiz, kilit altında tuttuğumuz... zaman zaman boğazımıza düğümlenen bir yorgunluk, ruhu dinlendirmek istiyor insan. içinizi dökmekten korkmayın, bazen bir dua bile iyi gelir. mesela çaya oturun, derdinizi bir dost omzuna yaslayın. gözyaşı rahmettir. saklamayın. kin tutmak öldürür, dökmek arındırır. bu dünya imtihan dünyası ama omuz omuza verince yük hafifliyor. kadın kadının yurdudur.

gezmek güzel de her yere tıpış tıpış gitmek ne kadar huzur veriyor bilmiyorum, bir yerden sonra yoruyor insanı. (bkz: seyahat etmenin manevi yönü)

evlilik teklifi beklerken insan bambaşka bir sabır dersine giriyor. her doğum günü, her akşam yemeği matah bir şeymiş gibi bekleniyor. ama asıl mesele teklif değil, o teklife layık bir hayat kurup kuramadığın aslında.

kızlar bir erkeğin eşini aldattığını gördüğünüzde hemen karşısına geçip allah'ı hatırlatın, ama önce 155’i arayın ki kalbiniz ferahlasın. sonra da sessizce dua edin, çünkü kul hakkıyla ilgili olan her şey bir gün ortaya dökülür.

büyükler hep derdi 'kızının bir olsun, tuzun bir olsun' diye. şimdi anlıyorum ki o tuz, mahallede bir çorbanın içine atılacak kadar bile olsa bereket getiriyor. paylaştıkça artan o eski sıcaklık, her şeyin özü aslında.

okulda müdür yardımcımızın tayin durumu konuşuluyor, aslında herkes huzur istiyor ama işler her zaman öyle olmuyor. dualar ediyoruz hayırlısı olsun diye.

kadının içine doğar aslında, o huzursuzluk yok mu... gece uyurken sırtı dönükse telefonu, kapatıyorsa uygulamaları hemen, bir bak silkelen. kul hakkına giriyor, allah bildiği gibi yapsın ama için rahat değilse vicdanına danış sezgi gücü telefon şifresi evlilikte şüphe

ilk buluşmada insanın içine öyle bi huzur geliyor ki, tövbe edip giydiğin kıyafet bile sana tesettür gibi geliyor, moralmen koruyor. deneyen bilir dedikleri bu olsa gerek, ilk çayda kaşık sallarken mi nefesin açılıyor anlamıyorsun ama oluyor işte bu tarz buluşma bu tarz heyecan.

yengeç burcuysan şifayı kapmışsın, su kupası gibi herkese uyum sağlıyorsun canım.

paylaşılan her dert biraz olsun hafifliyor insan, yeter ki dinleyecek bir dost olsun yanında.