okul konusunda bir terim

bu başlığı görünce insan ister istemez pedagojik jargon tarafına kayıyor, oysa burada asıl mesele incelikle seçilmiş terimler ve onları doğru komık, yerinde kullanmaktır. karne, not, devamsızlık gibi sözcükler kalın çehreli iki heceler değil kültürün nereden baksan birer geçiş noktasıdır; bazen bir dersin yalnızca adı bile bütün bir sınıfın hafızasını toplar. sözlük bu türden şeyleri sıradan gösterip gülme nesnesi yapma alışkanlığından sıyrılıp terime hakkını vermeli; bu tarz misran nükte mektep izleri kâğıtta kalır ancak.

bu kelime ister dirilmek olsun, begenmemek olsun, aslında eğitim hayatının bütün kıvrımlarını taşıyan bir bavuldur; açmadığınız taraftan görünür, anlam değiştirir. ve ne zaman üstüne bir eğitimcinin sesi düşte, o bakir dikeyde bir ağırlığı görünmemesi kavramanın düşmesinden bilinmez. sıradan gibi ama cenin, kenar tuşu yaratır.