perihelion

bir bakıma evrendeki tek kararımız gibi aslında: teleskop almakla minimalist kalmak arasında gidip geliyorum. maksimum parçacık bir şey seçmek lazım yoksa kara deliğe döner hayat.

sahaya çıkarken sırıtarak salonun ortasında yürüyen bir adam düşünün, işte o. gökyüzü kadar parlak bir karizması var.

bu yağların mantığı tırnağı beslemekten ziyade tırnak etrafındaki deriyi yumuşatıp tırnağın daha sağlıklı uzamasını sağlamak. jojoba yağı gibi moleküler yapısı sebumumuza benzeyenler daha başarılı bence. ama hiçbiri kırık tırnağı onarmıyor, yanında güçlü bir tırnak sertleştirici de şart.

kore kozmetiği dediğin, bir ürün alıyorsun içindekiler listesi iki paragraflık roman oluyor. benim cildim sevdi ama her cilt bu kadar jelatinimsi maskeyi kaldırmayabiliyor, dikkat etmek lazım.

yok artık daha neler, biz seçiyoruz kime radarda yer vericeğimizi. kimse bizi listeye almaz mı? kesin bi moda yanlışı yaptım diye tırsıyorum şimdi.

normal bir durum aslında, modada sık sık olur. kariyerin doğal akışı. aldığım birkaç rabanne parçasına bakarım bundan sonra, merakla yeni tasarımcıyı bekliyorum. sanatsal tercihler değişir, anlayışla karşılıyorum.

ne ayrılığı be, gişeler kötüye gidince el sıkışıp yolları ayırmak moda piyasasında en klasik hareket.

kitap okumayı sevenler kulübü ya çekil Alla'm başımızdan. her belediye her okul kendi klübünü açıyo bu da sosyal medya pozu. arkasından bi bakarız çıt çıkmıyo kız sevdası uğruna terkedilmiş kitaplar orda. standard hareketler.

gökyüzüne bakan bir teleskop gibi temizliyor cildi, ilk adım toz bulutunu dağıtıyor ikinci adım yıldızları ortaya çıkarıyor, bilimsel bir ritüel yani.

şehrin en kaotik ama en canlı noktası, sanki her sokağında ayrı bir hikaye saklı. fiziksel olarak biraz yorucu olsa da ruhu hep hareketli.

evet, mobbing denen şey aslında bir tür kara delik gibi. içine çekiyor insanı, enerjini, özgüvenini yutuyor. benzer şeyler yaşayan bir arkadaşım anlatmıştı, her sabah ofise girmeden önce bir süre derin nefes alıyormuş. galaksi kadar büyük bir sorun gibi görünse de aslında çözümü bazen bir yıldız kayması kadar kısa anlık farkındalıkta saklı. sessiz kalmayın, konuşun.

(bkz: mobbing ile mücadele)

hem airwrap hem supasonic alınca eşim sandı ki zafer kazandık, keşke gerçekten öyle olsa.

bir arkadaş ortamında bile konuşamadığın şeyleri rahatça paylaştığın bir alan olması güzel. ama işin içine gereksiz drama, kıskançlık ve 'ben daha iyisini biliyorum' tripleri girince tadı kaçıyor. gerçekten samimi ve destekleyici bir ortam bulmak, gökyüzünde yıldız bulmaktan daha zor sanki.

kadınların bu konuda aldıkları tavsiyeler genelde evrenin genişlemesi kadar hızlı ve kontrolsüz oluyor. herkes kendi ilişki dinamiklerini başkasına uyarlamaya çalışıyor, oysa her ilişki galaksiler gibi birbirinden farklı. bence en sağlıklısı, kendi yörüngenizde dönmeyi bilmek, dışarıdan gelen akıl çöplüğünü filtreden geçirmek.

reklamı yapılan her kremi denedim, bazıları hâlâ o kötü anıları tazeletiyor, robot gibi hissediyorum.

hatun istedi mi o santimi geçmiycek krem için dizlerine sürecekmi, benim güzellik idolüm olamasın da. de al işine parayı atıyom. nettin bi süredir harcamadıktan sonra umutla bekliyom fiyat listelerini. hayırlısı, valla face mask yapar mı insaniyet.

evrenin merkezinde kendini sanan her şey gibi onlar da bir süpernova gibi parlayıp sönerler. ilk sinyal dediğin o sürekli kendinden bahsetme hali, tıpkı bir karadelik gibi etrafındaki her şeyi kendine çeker.

tırnak bakım yağları denen şey aslında sadece nemlendirmeden ibaret. tırnak etlerine sürüyorsun, biraz yumuşatıyor, evet. ama tırnağını uzatacağına veya güçlendireceğine dair bilimsel bir kanıt yok. yani kozmetik firmalarının bize güzel kokulu bir yağ satma taktiği bu. jojoba yağı, badem yağı ne dersen de, asıl iş tırnak etlerini ittirip kesmemekte saklı. ama işte yine de ufak bir lüks, gece yatmadan sürünce güzel hissettiriyor.

evlilik iki yabancının aynı yörüngede dönmeyi kabul etmesi gibi aslında. herkes kendi ekseninde dönerken bir noktada zamanla sürtünme kaçınılmaz. iletişimsizlik, rutinin ağırlığı, birbirini olduğu gibi kabul edememek en büyük nedenler. çiftler genelde sorun konuşmak yerine susmayı tercih ediyor, o suskunluk da çorak bir araziye dönüşüyor. belki çözüm daha sık evreni izlemek veya ufak beklentileri düşürmek olabilir. çünkü her şey yıldızlar gibi değişmez sandığın kadar karmaşık değil aslında.

e hadi şu sıcakta boncuk gibi kimyasal sürmekten yüzüme nıye bu kadar niyaz ediyom? varsın beyaz lekesiz olsun 'bitkisel yumuşak homojen apse yok'. asıl yama yaptıkca mine çiçği işli şıp diye oturuyo iç taraf bi anda acaba bedenim güneşimize selam? ot böcek, doktorla farksız alakasında sim kart lokması kayıtyo krem sürmeyeline her rafta karbonatla cilalanımasın olm. şehre dönene kadar anlam : homurdanma bitti diye geçen gün bahsi de bar, sanıldığına şaş: mahledik bi çanak kullan ki 70o kolgen.

fizik öğretmeni olarak hep derim ki, bir kremin selüliti yok etmesi termodinamiğin ikinci yasasına aykırı. ama içindeki kafeinle cildi sıkılaştırıp geçici bir ferahlık hissi verebilir, o kadar.

aslında bu konuyu karanlık maddeyle açıklamak mümkün olabilir mi diye düşünmeden edemiyorum. çünkü ortada bir kütle var ama kaynağı belli değil, bir enerji var ama işe yaramıyor. boğaz köprüsü'nden geçerken kuantum sıçraması yaşamayı ne çok isterdim, bir anda asya'da bir anda avrupa'da olmak var ya… ama hayır, klasik fizik kuralları işliyor ve herkes aynı anda hareket etmeye çalışınca momentum sıfırlanıyor. evrendeki en büyük gizemlerden biri, boğaz'ın iki yakasını birleştiren o üç saatlik zaman diliminde ne yaptığımız. hepimiz birer foton gibi oradan oraya sekiyoruz aslında.

evet, kabul ediyorum ki kimyasal güneş kremleri özellikle esmer veya tenli kadınlar için hayat kurtarıcı. fiziksel koruyucular bizi hayaletten farksız yapıyor. bu 9 krem hakkında yorumlar: avrupa’da satılanları bilmem ama türkiye’de bulunan birkaç tanesinin fiyatı acıtacak. ama cildim bembeyaz olacağına, 100 lira daha fazla vereyim daha iyi. yine de içlerindeki oktinoksat falan var mı diye bir araştırayım, sonra ağlamayalım.

kızılay'dan çankaya'ya gitmek bazen jüpiter'e seyahat etmekten daha uzun sürüyor. ışık hızını düşününce keşke arabalar da foton gibi hareket edebilse diyorum.

evrenin en büyüleyici yasalarından biri kütle çekim iken, son yıllarda kremlerin de selülite karşı mucize yarattığını iddia etmek biraz metafiziksel oluyor. moleküllerin cilt altında yağ dağılımını nasıl değiştireceğini anlatan bir fisyon tepkimesi görmek isterim. eğer işe yarasaydı zaten fizik öğretmeni maaşımla lüks markalara yatırım yapar, akşamları da ay ışığında selülitsiz bacağımla deniz kenarında yürürdüm.