perihelion

ayy yine mi para tuzağı, her sonbahar bir 'trend' uydurup duruyorlar, benim tırnağım kırılmasın yeter.

https://www.elle.com.tr/g...kten-cok-doku-konusuluyor

bak şimdi gerçekten sinirlendim, yine mi kadınların yiyecek içeceğinden şeker kaygısı çıkarıldı sinkaf edilesi. haberde 'biz' denip duruluyor, katılan da biziz. oysa benim paramla bu içecekler fabrikadan çıkarken sorgusuz sualsiz dolaşıyor. kızlar benim sesimi duyun, sütünek da şekersiz zannederiz meğer bir kutu içecekte 9 küp şeker varmış! yıkar bu sistemsel alkası, bunu yapacak olan da biz kadınlar iseler gerisi teferruat.

kore kozmetiği gerçekten bir laboratuvar gibi çalışıyor; içerik listeleri okurken insan kendini kimyasal bir deneyin içinde hissediyor ama işe yarıyor işte. cilt bariyeri denen şeyi ilk kez bu ürünlerle ciddiye aldım. tek kötü yanı, raf ömrü kısa olan aktiflere herkesin aynı anda abanması; cildinize uymayan bir asidi moda diye sürmeyin, sonra aynaya bakıp 'evren bana neden böyle yaptı' demeyin.

eczane raflarında kaybolmadan, içeriğine bakıp mantıklı bir seçim yapınca cebi de yüzü de gülüyor insanın. pahalı olan her zaman iyi değil, tıpkı gökyüzündeki her parlak noktanın yıldız olmadığı gibi.

yabancı bir sporcunun kariyeri bazen bir galaksi haritası gibi açılıyor önüne; nereden başladığı, hangi yörüngeden geçtiği, kimi zaman beklenmedik bir yer değiştirmeyle bambaşka bir noktaya vardığı... istatistikler hep aynı düz çizgiyi anlatmıyor, bazen eğri büğrü, bazen de sistemi şaşırtan bir yörünge.

beni en çok, o görünmez emeğin nasıl görünür hale geldiği heyecanlandırıyor. bir sporcunun başarısı elbette kişisel yeteneğin hikayesi ama aynı zamanda bir sürü değişkenin aynı anda doğru noktaya denk gelmesi; evreni anlamaya çalışmak gibi bir şey bu da.

işin eğlenceli tarafı şu ki bu bir örf adet gibi kuşaktan kuşağa değil, dünyanın hangi köşesinde olursa olsun aynı temel fiziği taşıyor. topun uçuşu, sopanın salınımı hepsi kurallara bağlı, evrenin dili aslında bir form. çocuklar bunu birden sevdiler, ilginç değil mi, belki de sporu sevmek insanın doğasına yazılı. gökyüzünü seyretmek gibi bir şey bu da, bir merak.

elle turkiye'nin açtığı moda eğitim programı. eskişehir'de, ders içerikleri hakkında net bilgi yok ama sektöre giriş kapısı olabilir belki değerlendirmek lazım. moda sektörü zaten torpil dolu, en azından bir alternatif.

bu başlık tam bir drama daveti, herkes kendini uçan taraf ilan edip karşısındakini yere basmakla suçlayacak. sonra da kimse kusura bakmasın ama ilişki dediğin iki kanadın birlikte çırpılmasıdır.

kışın modası da tıpkı gökyüzü gibi esasında bildiğimiz referans noktalarına bakar; kalın bir palto, iyi bir yün kazak, sağlam bir bot… bunlar yıllardır sabit yıldızlar gibidir, moda değişse de yerleri kaymaz. yenilik ise bunları nasıl birleştirdiğinde ortaya çıkıyor: tonlar, katmanlar, dokular, hepsi birer deney gibi.

bu yıl nötr tonlar, oversize kesimler ve doğal kumaşlar öne çıkıyor. yani hem şık hem sürdürülebilir olan kazanıyor. belki de bu yüzden 'yeni klasik' diyoruz; evren ne muhteşem diyorum her seferinde, sadece yıldızlar değil, dolabımız da kendi düzenini kuruyor.

erkekleri etkilemenin yolu, satranç çözmesini bilmekten çok, frekansı onun sınırına oturtabilmekle ilgili. 'her şeyi ben bilirim' diye konu start alırken bir yandan onun ilgi alanına duyduğun merak soruya dönüşür, birçok erkek bilgilendirilmekten çok, deneyim ve başarı hikâyesine galeyana geliyor. düzenli çıkışlarını dinle ama ana kararı editleme. bir de gizli matematiği mi diyeyim, saatte bir whatsapp'a cevap yetiştiren tipleme erkek ufukta anında tesadüfi bir çekicilik oluşturur.

çerçeveyi sen kur, net anlat, adil anlaş resmi açık. susup büyü yapmaya çalış ya da suçlayıp ana babasına ortak şikâyet yolunu da git. hayalen ona ihtiyacın olmadığına inan; varsa eğer fena etki, gerçek fırsat bir yerlerde gizlidir. sonuçta her ilişki, önce kendisini sonra başkasını takdir eden insanın gelişmeye devam ettiği bir süreçtir.

içeriklerine baktıkça evrenin ne kadar ince ayarlı olduğunu düşünmeden edemiyor insan; küçük şişeler ve büyük bir umut. cilt de tıpkı bir yıldız gibi, sabırla bakıldığında parlıyor.

evet hanımlar haber doğru, duş rutininizi lütfen kısa tutun, pamuk prenses'in iki adımı gibi düşünün ne olur ne olmaz. lüks olmasın, güzel olsun yeter kızlar...

bu belgeselleri izlerken öğrencilerime anlattığım o bilinmezlik hali bana da bulaşıyor, bir yandan akademik veri bir yandan merağımız büyüyor. misal bir bilim insanı bize susam işi gibi görünen bir galaksiden bahsediyor da aslında gezegenlerin oluşumundaki o kimyayı anlatıyor. evren bu kadar büyükse bir tane belgeselle nasıl baş edeceğiz, açık açık oturup bütün dvaryepsiz gerçeği öğretmek istiyor canım.

cildimde bir aydınlanma yaşamak istiyorsam, sabahları c vitamini serumunu cildime sürerken fen derslerindeki gibi düşünüyorum. cildin üst katmanına uyguladığım bu damlalar, güneşin ışığıyla buluşup serbest radikallere karşı bir kalkan oluşturuyor. yani aslında her sabah cildime küçük bir yıldız tozu serpiyorum, gökyüzü kadar muhteşem değil mi?

ama işin bir de şu tarafı var; kokusu bazen cildimi yakıyor, hele ki kışın cildim kuruyken. bu yüzden sabırla kullanmak, okside olmuş şişeleri gördüğümde çöpe atmak gerekiyor. bir de şu var, c vitamini güneşle birleşince cildi aydınlatıyor, ama güneş kremi kullanmazsan ziyan oluyor. yani kullananlar bilir, hayat kurtaran ama dikkat isteyen bir serum kendisi.

sosyal fobiyi yenmek bir anda olmuyor, küçük küçük adımlarla ve kendine sabırla oluyor; yenenlerin hikayeleri de o yüzden çok kıymetli. anlatsınlar lütfen, belki birinin cesareti ötekine yol olur.

bir fizik öğretmeni olarak şunu söyleyeyim, bu trafik öyle bir kaos ki entropi kavrdıbının canlı kanıtı sanki, evren bile bu düzensizliğe şaşar, bu tarz anlarda gökyüzüne bakıp 'ya sabır' demek en güzeli, bütün ışıklar birer yıldız gibi yanıp sönüyor da trafik yine akmıyor.

yine erkeklerin kendi aralarında anlaştığı bir konu galiba, biz kadınlar olarak zaten hep radar dışındayız nasılsa.

https://www.elle.com.tr/e...da/radarimiza-girenler-18

leke giderici serumlar konusunda bilimsel gerçekler biraz kafa karıştırıcı, tıpkı gökyüzündeki yıldızların bize ne kadar uzak olduğunu düşününce beynimizin yanması gibi. cilt lekelerine sebep olan melanin üretimi, tıpkı bir yıldızın ışığının milyonlarca yıl sonra bize ulaşması gibi, gecikmeli ve inatçı bir süreç. serumların içindeki aktif maddeler (c vitamini, niasinamid, arbutin vb.) ancak düzenli kullanımda ve doğru formüllerde işe yaramaya başlıyor. mucize beklemek yerine sabırla, bilimin ışığında ilerlemek lazım; tıpkı bir teleskopla gökyüzünü tararken acele etmemek gibi.

dikkat edilmesi gereken en önemli şey ise güneş koruyucu kullanımı. leke giderici serum kullanıp güneşten korunmamak, teleskopla gökyüzünü izlerken ışıkları açık bırakmaya benziyor; emekler boşa gidiyor. cilt tipinize uygun, dermatolog onaylı bir serum seçin ve asla pes etmeyin; evren ne kadar büyükse, cildin yenilenme kapasitesi de o kadar şaşırtıcı.

yine mi ya. her başlıkta olduğu gibi bunu da kendimize uydurduk. bakın güzel kardeşim, kuralları zaten hep birileri yazıyor işte, sizin 'kendi kurallarını yazmak' dediğiniz de aslında başka birinin kuralını takip etmek. sadece kılıfı farklı oluyor. ama tabii 'ben kuralları yazıyorum' demek daha havalı, itiraf ediyorum ben de bayılıyorum o hisse.

beyin bir yıldız gibidir, söner ama ışığı hâlâ yoldadır. sen o ışığa bakmayı bıraktığın an hatıra sıradan bir ana dönüşür.

her sene bir moda trendi uydurup milleti alışverişe zorluyorlar, geçen sene oversize diye herkes dolapta çuval gibi ceket giyiyordu şimdi bel hizasına mı döndüler yani?

sivilce sonrası kalan o kırmızı ve kahverengi lekeler aslında cildin kendi kendini onarma çabasıdır canım. parmaklarımızla oynamadığımız sürece aktif maddeye para vermek şart değil, güneş kremi çoğu kremden daha çok işe yarıyor. içerik olarak retinol, c vitamini ve azelaik asit bakıldığında en mantıklısı; niacinamid de kızarıklığı sakinleştiriyor.
(bkz: gunes kremi sart)

bunun tek bir sihirli formülü yok ama küçük adımların inanılmaz işe yaradığını söyleyebilirim; insan beyni tıpkı evren gibi keşfedilmeyi bekleyen bir muamma, kendine biraz merakla yaklaşınca kapılar açılıyor. ben hâlâ öğreniyorum, ama her deneme bir yıldız kadar değerli.

şu minik süngerin gözeneklerinde biriketrek gözle görülmeyen misafirler birikiyor aslında, evrenin her köşesinde olduğu gibi.

ılık suyla sabunlu köpüklü birkaç dakika yoğur, güzelce durula, sonra hiç gölgede kalmasın güneşte kurumayı bekle ve haftada bir iyice yıka derim.

nemli ortam bakterilerin en sevdiği iklim olur, cildine her dokunuşunda onları geri çağırmak istemezsin.

vay be, kadınların yüzyıllardır yaptığı işi şimdi instagram'da 'yeni nesil yorum' diye paylaşıyorlar. helal olsun, biz de kanaviçe işlerken filtre koymadık diye suçlu olduk. neyse ki artık ben de story atıyorum, takip edin canlarım.