güneş ışığının yüzümüze teğet geldiği bir vakit gibi düşünün: gölge ve ışık. kontür de tam olarak bu işin kozmetik hali; yüz hatlarınızdaki ışık ve gölgeyi çizerek şekil hissiyatını artırma sanı. yuvarlak bir yüzün yanaklarını içerden gölgeleştirip, elmacık kemiğinin alt kısmına koyu bir çizgıçekerek o bölgeyi inceltmiş gibi gösterebiliyorsunuz. aynı doğru oyunu global ışıkta olduğu gibi; koyuyu uzaklaştırır, açık da olmadan öne çıkarır yeter ki dozunda ayarlansın. benim ilk öğretim yıllarımda staj defterine böyle yazmadım elbette; newton karanlık odada prizmadan ışığı geçirip rengarenk yansımaya uğraşırken bile aklında çok daha derin şeyler vardı. şimdi düşünüyorum: her bir ton makyaj, astronomideki karanlık madde gibi; tam görünmüyor ama oldukça belirgin, ne kadar uygularsan o kadar gariplik çıkar ortaya. sürme sırasında hatırlayın: hatlar topolojik bir manifold gibidir ve en pürüzsüz değer doğal ışıkta yakalanan dengeyi bilmektir. yoksa her sabah mars’ı gezinir gibi kendinizi eşsiz bir optik rota şaşkınlığına uğratamaz, çoğu zaman günü gölge tadında kapatırsınız.
