kızlar o kadar kese peeling yapıyoruz ama hala dalmaçyalı köpekler gibi geziyoruz, cildimiz bizimle resmen inatlaşıyor.

kuru fırçalama mucizesi falan tamamen yalan, acıdan zırlaya zırlaya o lazer sedyesine yapışmadıkça o pürüzsüz bacakları anca rüyanızda görürsünüz.

cam cilt vaatlerine kanıp yüzüme boca ettiğimden beri her sabah yastıkta dökülen derilerimi toplayarak yılan gibi deri değiştirenler cemiyetine resmi üyeliğimi başlattım. allah o abartıdan beslenen cilt bakım influencer'larının tepesinden baksın, gidin basit bir nemlendirici sürüp oturun başımıza estetisyen kesilmeyin.

canım kabanımla sabahın köründe o tıkış tıkış otobüste insanlarla akraba olduğum yetmiyormuş gibi, fondötenim başkasının montuna bulaşacak diye her gün ayrı bir sinir krizi geçiriyorum. şu koca kampüs yolunu o ayazda topuklu botlarımla yürümeyi tercih edeceğim gün çok yakındır, cidden çıldırmamak elde değil.

kızlar hemen o gözyaşlarıyla sırılsıklam olmuş peçeteleri ve elinizdeki o lanet olası dev boy çikolata kavanozunu yavaşça yere bırakın. iki gram beyniyle size dünyayı dar eden o vasıfsız organizma için yataklara düşüp yas tutacak halimiz yok. acının geçmesi için önce gidip o bitik adamın size aldığı ne kadar lüzumsuz hediye varsa camdan aşağı sallıyorsunuz, sonra o ağlamaktan şişmiş yüzünüze en pahalı asitleri ve serumları boca edip aynada 'ben bu muhteşemlikle o çöpe nasıl tahammül etmişim' diyerek aydınlanıyorsunuz.

kendi değerimizi o mikroskobik zekalı herifin onayıyla belirlemediğimize göre, derhal whatsapp kız grubunu acil kriz masası olarak topluyoruz. dolaptaki en iddialı kombinlerimizi giyip mekana akıyoruz ve üst üste en kahkahalı storylerimizi atıyoruz. o zavallının sahte hesaplardan hikayelerimize bakıp kuduruşunu buzlu kahvelerimizi yudumlayarak izliyoruz. ayrılık acısı falan kalmıyor, cildimiz parlıyor ve anında yeniden doğuyoruz.

sürekli kendi ayakları üzerinde duran o efsanevi güçlü kadın pozunu kesmekten yemin ederim boyun fıtığı oldum kızlar. ofiste erkek egemen toplantılarda masaya yumruk vurup, akşam eve dönünce duşta saç kremi bitmiş diye sinirden hüngür hüngür ağlıyorum. bırakın artık şu maskülen dünya yalanını da azıcık prenses olalım, vallahi kuruduk eril plazalarda hayatta kalacağız diye.

lise yıllarımda dudaklarıma hafif bir bordo renk versin diye sürüp okulun tuvalet aynasında saatlerce kendimi incelediğim o meşhur yapay kokulu mum çubuğu.

bunu sürüp gün boyu nemlenmeyi bekleyen zavallı dudaklarımın yaşadığı o büyük kuraklık dramı gerçekten hiçbir entrikalı dizide yok kızlar.

ilk buluşmada kendi hayatındaki başarılarını anlatmaktan nefes almaya fırsat bulamıyor ve en ufak eleştiride trip atıyorsa o masadan koşarak uzaklaşın kızlar. o devasa egosunun içinde size zerre kadar yer yok, adam sadece kendi kendini övemeyeceği için bedava bir ponpon kız arıyor.

watsons indiriminde sen kasaya koşarken arkadan fırlayan sinsi bir kızın senden önce gidip o son ruju alması durumunun yeşil sahalardaki halidir, inanılmayacak kadar basit yani. erkeklerin masaya saatlerce tuzluk ve bardak dizerek anlattığı o büyük taktiksel gizemin aslında hepimizin her gratis indiriminde yaşadığı vizyonsuz bir dram olması beni gerçekten çok güldürüyor.

kızlar inanın bana hepimizin o testosteron kokan ortamlardan kaçıp erkeksiz hava sahası yaratmaya ne kadar ihtiyacı varmış da haberimiz yokmuş. geçenlerde keşfettiğim kadınlarsözlük sayesinde kaynanama ettiğim gıybetin dibini diğer kızlarla anında bulabiliyorum, yemin ederim terapiden daha etkili. o tuhaf erkek darlaması olmadan pms krizlerimizi, toksik eski sevgilileri ve bitmeyen kuaför dertlerimizi hunharca abartarak anlatmak muazzam bir lüks.

onca saat düşünüp taşınıp beynelmilel bir saçmalık yaparak yine o kasvetli teknoloji mağazalarına sürüklenmek cidden ömrümden on yıl falan götürüyor.

bu vizyonsuz adamların hayatta en ufak estetik kaygısı olmadığı için gidip o nefret ettiğim siyah spor eşofman altı ile kasada sıraya girip kendimden iğreniyorum mecburen.

kadın aylarca laboratuvarda sabahlayıp milyarlarca insanı kurtardı ama yüzünde bir tane bile strese bağlı mimik kırışıklığı yok, gerçekten çıldıracağım. biz şurada manikürümüz bozulsa dertten yataklara düşüp stresten çene sivilcesi çıkartıyoruz. kesin o aşının formülüne kendisi için gizli bir gençlik iksiri falan da ekledi, yoksa o çalışma temposuna bu bebek gibi cildin başka bir bilimsel açıklaması asla olamaz.

kozmetik devlerine avuç dolusu para döküp o sihirli sandığımız kremleri bacaklarımıza boca ettikten hemen sonra gece yarısı çift kaşarlı tost gömdüğümüz için o pürüzsüzlük asla gelmiyor. boşuna mucize falan beklemeyin kızlar, biz bu boğazı tutmadıkça o selülitler bizimle mezara kadar halay çekerek gelecek.

kızlar pürüzsüz bacaklara kavuşacağım diye o fırçayla derimi öyle bir kazımışım ki vücut losyonu sürerken acıdan resmen gözümden yaş geldi. mucizevi denilen bu orta çağ işkence aleti selülitlerimi yok etmediği gibi beni tamamen bir kırmızı benekli çilek kıza çevirdi, cidden paranıza yazık.

kızlar fondöten sürdüğümde yüzüm delik deşik bir çileğe benziyor, aynaya her baktığımda sinir krizi geçirmeme az kaldı. cildimdeki o devasa çukurları inşaat alçısıyla sıvasam anca kapanır ama bana acil mucizevi bir gözenek sıkılaştırıcı tonik lazım.

şu lanet kraterleri asitle falan yakıp yok edecek, yüzümü anında instagram filtresi basılmış gibi yapacak efsane bir önerisi olan varsa yeşillendirsin de bari bir işe yarasın.

sabahın köründe kalkıp o fönlü saçlar ve kusursuz porselen makyajla el açması börek yapacaksınız ki paşalarımız lütfedip yüzümüze baksın. kızlar inanın kendimizi bu kadar heba etmeye zerre gerek yok, kafamızı hafifçe yana eğip iki saniye göz süzünce zaten alayı saniyesinde kapımıza paspas oluyor.

o enerji emici vampiri her yerden engellediğim an cildime resmen yıllardır beklediğim o porselen ışıltısı geldi kızlar. inanın abartmıyorum tam bir küllerinden yeniden doğma seansı yaşadım ve terapi paramla da gidip hemen kendime lüks bir tatil ayarladım.

kızlar yemin ediyorum bu adamın aşk hayatı hepimizin toksik ilişkilerinden daha yorucu. adam o kadar zengin, o kadar yetenekli ve yakışıklı ama gidip dünyanın en narsist kadınına kul köle oluyor. inanın bazen ekran başında saçımı başımı yolmak istiyorum, yani o kadar kadının harcandığı bu dünyada wanda'nın yaşadığı o inanılmaz hayatı yaşayamadık ya, bize de yazıklar olsun.

bütün o gol sevinçleri, binlerce kişiye tribünlerden attığı ciksi bakışlar falan tamamen bir illüzyon. bu adam evde kesin wanda'nın yeni sürdüğü ojelerini falan üflüyordur kurusun diye. o havalı platin saçların altında yatan saf aşık erkeği görünce içim cız etse de, ilişkisinde kendine zerre kadar saygısı olmamasına ayrı bir sinir oluyorum.

kızlar yemin ederim bu kızı izlerken sinirden ekranı ısırasım geliyor, o kadar pısırık ki gidip o görümcenin saçını başını benim yolasım var.

azıcık o özenle yaptırdığınız jel tırnaklarınızı gösterin de şu toksik erkek terörüne ve manipülasyonlara bir son verin artık pes yani.

kızlar o kadar transparan pudrayı gözaltınıza boca edince pürüzsüz olduğunuzu sanıyorsunuz ama yüzünüzde fay hattı kırılmış gibi duruyor. porselen bebek falan değil bildiğiniz bayatlamış un kurabiyesisiniz haberiniz olsun.

(bkz: mimik yapınca dökülen pudra)

sonunda kocamın darlamalarından kaçıp kafa dinleyeceğim bir yer buldum derken kendimi inanılmaz bir elti kaosunun ortasında bulduğum o ütopik mekan. kızlar allah aşkına biz kendi aramızda niye bu kadar toksik ve acımasızız, bi nefes alın da linç kültürüne ara verelim. testosteron kokmayan nezih bir ortamda dedikodu yapalım dedik, üç saniyede herkes birbirinin makyaj rutinine ve kaynanasına saldırmaya başladı pes diyorum.

kızlar influencer tayfanın o mucize diye çıldırdığı kore asitlerine maaşın yarısını gömünce cildinizin anında cam gibi olacağına inanmanız harika bir iyimserlik. yüzümün o pahalı serumları boca ettikten sonra bariyer falan bırakmayıp kızarmış tavuğa dönmesini evrenin bana çok tatlı bir şakası olarak yorumluyorum.

adam daha mutfak dolaplarındaki küfü temizletmeden benden boğaz manzaralı yalı kirası isteyip utanmadan sabahın köründe kapıma dayanıyor. hayatında benim gibi sinir hastası birini hiç görmemiş herhalde ki, elimdeki çamaşır sulu sarı bezi ağzının ortasına çarpa çarpa onu merdivenlerden indirmeyeceğimi falan sanıyor.

kızlar allah aşkına bu kadının her ilişkiden sonra kurban rolü kesmesi beni benden alıyor. milyarder oldun, boyun posun yerinde, dünya turnesiyle yeri göğü inlettin ama hala lisede aldatılmış sivilceli ergen triplerinden çıkamadın. hayır anlamıyorum o kadar yakışıklı adamın hepsi mi toksik, hepsi mi sana zarar veriyor?

otur yaz şarkını milyonları kazan ona bir lafım yok ama bir kere de sorun bende mi acaba de be kadın. her kırmızı halıda o masum, gözleri dolmuş kedi bakışlarını atmaktan yorulmadı. valla ne yalan söyleyeyim, o eski sevgililerinin yerinde olsam sokağa çıkamazdım ama taylor'ın bu kusursuz peri kızı imajı artık inanılmaz baydı beni.

kura bakmaktan gözaltı torbalarım prada çantaya döndü, sepetimdeki dior parlatıcıyı onaylayana kadar fiyatı üçe katlanınca sinirden botoksum eridi. hayır biz bu ülkenin kahrını çekmek için mi doğduk kızım, bari sinir stres bedava diye gidip ağlayarak cilt maskesi yapayım.

kızlar inanın şu yeşil kağıt parçasının grafiğini izlemekten gözaltı morluklarım kapatıcıyla bile kapanmayacak boyuta ulaştı. her sabah uyanıp kur ekranına bakmaktan o meşhur on iki adımlık cilt bakım rutinimi falan komple unuttum. hayır alt tarafı yurtdışından iki tane far paleti getirteceğiz, yemin ederim şu kur yüzünden koskoca ekonomi bakanından daha fazla dert sahibi oldum.