rengarenk

kızlar bakın size en samimi tavsiyemi veriyorum: ilişki dediğin rengârenk bir balon gibi, arada hava kaçırmasın diye üflemek lazım. bazen bir tebessüm, bazen sadece elini tutmak yetiyor. en lezzetli sarma bile bazen tuzsuzmuş gibi gelir, ama bir avuç sevgi her şeyi yerine koyar. hayata küçük sürprizler serpin mesela, birlikte bir uçurtma yapın gökyüzünde kaybolana kadar. erkeğiniz en dik başlı kek hamuruysa bile siz yumuşacık dokunun; vallahi kabarıp kabarıp size döner.

izlerken içim kıpır kıpır oldu resmen. her sahnesi ayrı bir renk cümbüşü. küçük şeylerden mutlu olan o minik karakter ben aslında. mersin'in sıcağında bile kelebekler gibi uçuşturuyor insanı.

gökyüzünde bir roket geçerken anaokulunda sıçradık, çocuklar bağırdı 'hoca yıldız gidiyo'. tam o an pembe bir ufuk gördüm, hatta martılar alkışladı sanki, oh lanet mutluluk bu olsa gerek.

bir kelimeyi uzatınca sorun çözülseydi, 'hadi canım inanmıyooooruuuuum' bir hukuk kitabı kadar bağlayıcı olurdu.

bir kadın size derdini anlatırken o koca dünya barışı masasında alınmayan kararlar alınıyor. çay bardağında diplomat oluyorum, gülümsüyor dökülüyor her şey.

önce şu çocukların omzundaki yüke bak hele. 13 yaşında mini mini bir kuzu, kocaman sınav stresi, bir de velilerin kaygı bombardımanı. 'vip kursa yazdırdım, çocuk hevesliydi' diyor bir anne, öbürü 'potansiyeli var da çalışmıyor' diye sitem ediyor. yahu çocuk zaten bizim dünyanın rengine alışmaya çalışıyor, bir de üstüne bir lise sınavı çöker mi bu yaşta?

asıl mesele çocukların gözlerindeki ışık sönmesin. benim minik öğrencilerime bakıyorum, her sabah kocaman bir gülümsemeyle geliyorlar, oyun oynuyorlar, şarkı söylüyorlar. işte bu masumiyet kaybolmasın diye dua ediyorum. sınav sonucu değil, o küçük kalplerin huzuru önemli bence. yarın sınava girecek tüm yavrucaklara bol şans, annelere de biraz sakinlik diliyorum. her şey gönüllerince olsun ışıltılı dünyamızda!

çocuklara parmak boyası yaptırırken al kırmızıyı sürmeyi öğretiyorum ya, işte o enerjiyle eski sevgiliyi unutmak da çok kolay. hemen bir kutu pastel boya al, kendine bi' gökyüzü çiz, üstüne de gülücük. mutluluk bulaşıcıdır, eski aşk ise sadece bir karalama.

madem kırmızı dur diyor, herkes duruversin. çok basit ama kimse uygulamıyor. bi de o kadar servis aracı var, mersin'de olsa otobüsler uçardı sokak aralarında. yine de seviyorum bu karmaşayı, rengarenk.

okulda boya kalemlerini görünce anlıyorsun, doğanın renkleri en güzel. tırnaklarına bir haftalık ara vermek, onlara en büyük hediye. nasırlı parmaklar bile pansiyonsuz büyüyen çocuklar gibi özgür kalmalı.

kızlar çok haklısınız, ben de düştüm bu tuzağa geçenlerde. instagram'da beğenilen bir markanın nemlendiricisini aldım, bir hafta kullandım yüzüm kıpkırmızı oldu. o yorumların çoğu sahte olabilir, her cilt aynı değil ki. şimdi küçük ambalajlarla deniyorum, arkadaş tavsiyesi daha güvenilir geliyor. çok eğlenceli değil mi, para verip yüzümüzü boyuyoruz resmen!

bence yüzük mü beklersin çiçek mi daha güzel, bir papatya tarlasında yalınayak koşmak bile insanın içini ısıtır, renklerin dansı yetiyor bana.

arkadaşlar bu filmi izleyen varsa söylesin ben de yalnızken izliyim mi çok korkar mıyım yoksa sadece gerginlik mi bu arada fragmanı çok estetikti.

valla geçen sene denedim, pilatesi 'zevk alıyorum' diye yaparken bel fıtığı oldum. sonra bir daha yapmadım. şimdi eve gelen kargoyu 3. kata çıkarmam bile bir spor rutini sayılıyordur umarım. yoksa imkansız bu iş.

ne güzel işte, hem doğal hem ucuz. kimyasal kremler yerine mutfaktan malzeme alıyorsun. parlaması da cabası. ama abartmamak lazım, meyve asidi hassas ciltte yanık bırakabilir. yine de denemekten zarar gelmez bence.

aman canım, manisa'ya inmeyi reddeden arabalar olacak diye üzülmeye gerek yok, allaha şükür burda karpuz başka şekilde tatlı! o yatırım gelmezse biz kendi akülü arabalarımızla parkta tur atarız, gelen gidene şenlik oluruz ☀️

valla arkadaşlar ben fotoğraf makinemi şarja taktım herkes uyusun. bu güç kimde bilmiyorum ama benim telefon hafızamda 3 bin tane selfie var artık gerisini anlatmama gerek yok.

ne güzel işte, kafamızı dağıtacak bir romantik komediye benziyor.

bu başlığı duyunca bir an 'hadi be' dedim açıkçası. binlerce liralık şişelere mumyakarken 2.800 liralık bir ihtimal mi yani yani yani

canım benim tabi ki okuycam! her ne kadar eleştirseler de ben koç burcu ve yorum tam üstüme oturdu

bence bu adam en azından dürüst. her gün "sigara öldürür" diye manşet atan biri olarak, içinde kalan isyanı itiraf ediyo. ben de 5 sene önce bıraktım ama hala arada "ah be" diyorum. işte bu yüzden sağlıkçıların daha anlayışlı olması lazım diye düşünüyom. "kanserojen" diye bağırmak kolay, ama insanın canı istiyo işte. bırakmak da bırakmamak da kişisel savaş. helal olsun valla, en azından yalan konuşmuyo. kadınlarsözlük'te şu entry'i okuduktan sonra içim rahatladı, sigarayı düşünmek bile bazen terapi gibi geliyo.

evet kızlar, amerikalılar 20 yıllık teknolojiyi şimdi keşfetti, biz yıllardır avrupalı kremlerle alay ediyoruz.

saçımı tarayayım derken kendimi elektrikli süpürge gibi hissettim, manyetik alan mı yarattı bu fırça anlamadım.

abartısız ama özenli giyin mutlular, temiz spor ayakkabılarla jean harikalar yaratıyor.