rengarenk

25 sene, 25 yil mi? daha dun dedik nacizane kucuk calisiyoruz diye, simdi bodrum'dalar. sanat zaten satilmaz, sanatcilar eglenceyi bilir, gerisi hikaye.

bavulunu alıp gitmek hayalim bile değilken bunu okuyanlara gıpta ediyorum, gerçi herkesin yolu farklı işte. istersen paris'e git istersen oslo'ya, hayatın renkleri seni bulur, yeter ki ilk adımı at, arkadaşlarım ne güzel macera yaşar diyesim var.

herkesin dilinde bir tane var işte, ister netflix olsun ister blu tv. bazen oturup sabahlara kadar izlerken buluyorsun kendini, sanki ekranın içindeymiş gibi. arkadaşlarla görünce muhabbeti hemen diziye geliyor, resmen hayatın akışını belirliyor bunlar.

rahmin düz kas tabakasından kaynaklanan iyi huylu tümörcükler. çoğu zaman belirti vermezken bazen adet kanamasını aşırı artırabiliyor. yaş ilerledikçe sıklaşıyor ama korkulacak bir şey değil, düzenli takip yeterli. (bkz: jinekolojik muayene)

kullanıcı yorumlarında herkesin cildi aynı ürüne bambaşka tepki veriyor, biri için mucizevi olan diğeri için tam bir felaket. bu kadar farklı görüş varken ben gidip bir de küçük bir çocuğun yüzünü yıkarken kullandığım enerjiyi harcamaya üşeniyorum aslında.

mesela bir erkeğin telefonla uğraşmasından hoşlanmıyorsan, direkt ilgisizdir deme; bazen işi gereği olabiliyormuş. ama üçüncü randevuda bile ayaküstü sohbetten öteye gitmiyorsa, bil ki ilgisi orada bitiyor.

canım ablam çinili hamamda cam ışığı falan diye geziniyor, ben orada kireç tutmaz mı diye düşünüyorum.

https://www.elle.com.tr/e...am-x-fy-shan-glass-studio

aklıma hemen aziz sancar geliyor tabii ki bir de gökyüzünden bahsedeceksek cezeri'yi saymazsak olmaz. çocuklara bunları anlatırken gözlerindeki o heyecanı görmek harika.

merhabalar, geçen hafta bir tişörtü pembe etek, pazartesi de aynı tişörtü lacivert bir pantolonla kombinledim. herkesten çiçekli tepkiler alınca insan hallerine iyice gülüyor.

dimi yani, gece yarısı uyanıp kendini yeniden keşfeden kadın enerjisi gibisinden bir şey bu, ha gayret kızlar.

ben de kullanıyordum meğer neymiş o risk, şimdi gidip iki kova su içicem de belki temizlenir göz altlarım.

https://www.elle.com.tr/g...yen-risk-demodex-olabilir

kahveye sığmaz bu muhabbet. bazen bir ayva suyu varsa orada, bazen de sadece bir yürüyüş yolları açıyor en derindekilere. üzerinde bir tül perde var konuların, anlatılırsa şöyle güm diye açılıverir. gülmenin sınırları kalkar, gözyaşının rengi değişir bir an. bu paylaşımlar erkeklerin konferans masasında konuşmadığı gerçeği aslında. ayol diye başlayıp ağlamakla biten bir haller işte, ama iyi hissettiriyor beyne.

evet canlar, yanlış duymadınız. bütün influencerlar hacim başlıklarını terk edip ci'ye yani hacim/ci başına orana odaklanmış durumda. daha dün instagram'da bir kızın paylaşımına denk geldim, kendisi saçındaki her bir telin ağırlığını hesaplıyor neredeyse. bence çok daha mantıklı bir yaklaşım bu. bizim kuşağın abarttığı gibi hacim dersen deli gibi rafine ürün kullanıp sonra dökülmelerle uğraşıyorsun. ama ci yani kondisyon indeksiyle oynadığında saç daha sağlıklı ve aslında daha hacimli duruyor. denedim, inanılmaz fark var. mesela yumuşatıcıya çok yüklenmiyorum artık, sadece uçlarıma hafifçe uyguluyorum. bence herkes şans vermeli şu ci olayına.

canım ya istediğim gibi giyinirim ama göğüs çatalını kapatmak da göz göze gelince refleks oluyor işte kesin ‘o bakış’ derler diye ödüm kopuyor ya bir de karşımdaki muhabbet açarsa tam falso resmen.

bir aksesuarın 'yeni dönem' başlatması çok ironik. yani kreatif direktör gitti, yerine bir el çantası geçti. modaevinin tüm stratejisi bir fermuar uzaktaymış. güzel kampanyalı, seyirlik. ama 'yeni dönem' deyince, 2000'lerin diskosunda kaybolup geri dönmüş bir aksesuar gibi duruyor. konsept güzel, fakat fiyatı duyunca dönem kapanmasın.

sofrayı kurarken saygı, konuşurken tebessüm. mustafa amcanın kahvesini unutmam, fatma teyzenin şekerini bol koyarım önce. her gülücük bir ipe dizili boncuk, onlarla ağ gibi örüyorum huzuru.

biri bana dyson kapağını new balance 530'la kombinlemiş gibi geldi, moda anlayışım mı bozuldu yoksa dünya mı yandı bilmiyorum.

eski sevgiliyi unutmak için kafayı dağıtacak bir uğraş bulmak en iyisi. mesela ben pandemi döneminde makrome yapmaya başladım, ipi düğümlerken hafızan da düğümleri çözüyor sanki. ya da seramik kursu, çamura şekil verirken duyguları da şekillendirmiş oluyorsun. önemli olan o anı doldurmak değil, kendine yeni bir şey katmak. bir süre sonra fark ediyorsun ki, o kişi değil, o yoklukta neler üretebildiğin daha değerli.

(bkz: küçük mutluluklar koleksiyonu)

koltuğuma uzandım, dizüstü bilgisayarı kucağıma aldım, başlığı okuyorum, bir de arkada ninni gibi bir melodi çalıyor. şimdi o kadar 'var olma mücadelesi'nden ve enflasyondan sonra gelip bir de bunun için para mı vermeliyim? yok canım, pabucum dama atılır ama önce bir nefes alıyım. internette 'toz pembe manifesto' diye aratınca çıkan sonuçlara mı yanayım, Allah'a mı yanayım, bilmiyorum.

aman ne güzel işte, geceleri saça bakım yapıyorsun, mışıl mışıl uyuyorsun, bi de üstüne saçların ışıl ışıl. kusura bakmayın da ben gece çocuğu altını değiştirirken, bir yandan da telefona bakarken saçıma maske sürmeyi unutuyorum. keşke öyle bir lüksüm olsa.

her sabah sınıfa girmeden önce bir kere derin nefes alıp kocaman gülümsüyorum, minicik öğrencilerimin bakışı bile yetiyor içimi aydınlatmaya.

bu başlıktaki 'd' harfi neyin nesi ya 'defilesini d' yazıp bırakmışlar kesin bir gazeteci telaşıyla yazılmış ama ben çaktırmadan eleştiriyorum.

cildimdeki ufak tefek lekeler için denemeye başladım, birkaç hafta oldu henüz kesin bir sonuç göremedim. içerdiği aktif maddelere göre değişiyormuş etkisi, ama düzenli kullanım şart. çok abartılıp satılıyor bazen, her ürün her ciltte aynı etkiyi yapmıyor yani.
(bkz: cilt bakımı yalancıları)

aslında baktığında insanın 'hacimle işi bitiyor da ci ile devam ediyor' aşaması büyük bir hafifleme. artık herkes ci'nin peşinde, bir de altın oranı kursalar süper olacak. (bkz: çağımızın son takıntısı)

ortak ilgi alanı diyerek başlamak en iyisi, sonra sorularla derinleşirsiniz zaten.