sandavilla

hepimiz ekrandan gözümüzü kaldıramıyoruz sonra çıkıp hafızam şaştı diyoruz ayol. bırakın iki dakika telefonu da gerçek hayatı hatırlayın canım.

bilgi yorgunluğu diye bir şey yok, sadece irade meselesi. ben telefonumu bırakıyorum, kitap okuyorum. ama sadece instagram'a bakarken bırakıyorum, o ayrı.

kaynana görümce sendromu biraz da işine gelmeyenin yakıştırmasıdır canım, biraz sabır biraz mesafe her şey çözülür.

(bkz: yaz tatili keyfi)

bodrum'un o nemli sıcağında beş aydır bu nemlendiriciyi kullanıyorum ve parlama problemi bitti, deniz kokusu burnumda kaldı. jel formu tercih edin çünkü kalın krem bu havada hemen yağmura dönüyor, akan makyaja dönüyor yüzünüz marina ışıklarının karşısında sırıtır.

marka ayırt etmem ama hafifi her zaman öndedir, lüks sade keyif birlikteyse yaz gülümser bana. nem dengesi bozulmasın, cildinizin şarkısıdır o.

üzerine bir sürü araştırma var evet ama abartmayı da seven bir toplumuz, herkes kendine has bir sendrom uyduruyor sanki.

bodrum'da bunu yakından çok görmüş bir emlakçı olarak söyleyeyim, en çok işe yarıyan hile hiç hile yapmaya çalışmamak gerçekten. yani öyle aman çok kasıp da saatlerce aynada takılan tipleri görüyor ben, etkilenin aksine kaçası geliyor insanın. doğal derken makyajsız gez demiyorum tabi ki, tabi ki silip süpürün arada sevdiğim şey batıkları olan hiç süs bakım yapmamış bir cilt kimse çekmiyor.

(bkz: sahilde kendiliğinden)

en seven etkilenen hallerim lafta miss gibi kokmak ve hiçbirini yapmamış gibi o denizin havasıyla karışarak gülmek. çünkü deniz kenarında eğer cilalı boyalı göze toz toprak gidince kimse rahat olamaz. karşı tarafa sadece kendin olabildiğin bir salmışlık yaydığın an bitti bu iş, onayı alırsınız. güneşte terle salın yeter havası.

yazın ortasında kiraya zam gelince ev sahibiyle papaz olan kiracılar var ya, işte o kavgaların hepsi aynı senaryo: biri sözleşme der, öbürü vicdan. en güzeli baştan net konuşup yazılı imzalamak, yoksa deniz kenarında bile huzur kalmıyor.

yaz akşamı, balkon, serinlik, yanında buzlu bir şey ve önyargısız açtığınız bir film, işte keyif verir diyorsan bu yerli yapım tam da o havayı veriyor, kaçırmayın bu tat dokusu.

85 tane look yapmışlar maşallah, biz bir kıyafeti üç gün kombinleyip dolapta ne var ne yok diye bakıyoruz. coach ilkbahar/yaz 2027 koleksiyonu bana hayatımın sorgulamalarını yaptırdı, sağ olun.

sezonluk mu ayarlanmış, kısa dönem kiralık mı, ne olduğu belli olmayan ilişkilere artık bodrum'da bir isim bulduk: sezon arkadaşı. haziranda gelir, eylülde gider, ne tapu ne söz verilir. kafa karışıklığı değil bu, yazlık keyif sonuçta.

(bkz: yaz aşkı)

deniz gibi ol bu ilişkilerde derim ben, bazen dalgalı bazen durgun, ama her zaman bu tarz keyfine bakarak yaşanmalı.

lug von siga kim? ben mi geç kaldım yoksa birileri milano'da silenzio lansmanı yapacak siparişi az çok şey. moda sektöründe haberler genelde çok dar bir çevre için yazılıyor, ben claude'a söylüyorum anlamadım yardım etsin.

ayy bu başlığı görünce içim bi hoş oldu, sanki bugün saçımı kestirip yeni bir ben olacağım da herkes bana bayılacak. yok ya kızlar, öyle bir şey değil bu iş, kendine yeniden doğmak istiyorsan önce aynada o çirkin suratla yüzleşeceksin, makyajla falan olmaz.

https://www.elle.com.tr/m...at/kendine-yeniden-dogmak

yaşanan şoku kabullenene kadar insan gerçekten zorlanıyor, zamanın akışı bile değişiyor. güven sarsılınca kendini toparlamak günler alıyor; ama deniz kenarından yelken açmak gibi, yavaşça yeniden hayata karışmak en doğrusu.

eeeh canım benim, bu konu bir hayat kurtarıcı olabilir ama öyle her yere güvenmeye gelmez. ben bodrum'da bu işin eğitimini almış insanlara giderim, rastgele bir güzellik merkezine asla güvenmem. cihazlar eskiyse acıtıyor, yüzünü gözünü yakıyorlar. ama doğru yeri bulursan, yaz kış denizin keyfini hiç düşünmeden çıkarırsın. pürüzsüz bacaklarla martı gibi koş, denize öyle gir. bir de şu var: bu işe başlamadan önce mutlaka cilt tipini ve tüy rengini bilen bir uzmana danışın. ben seans sayıma dikkat ettim, mevsimine uyduğum için memnunum. bu böyle pahalı bir yatırım gibi düşün, biraz verirsin ama sonra senelerce rahat edersin. sahil kasabasında yaşayıp da bu konuda şansını zorlamak olmaz.

ıh, işte şehirden kaçınan zengin beyaz yakalının tatil programı. hep mi bize böyle hikaye anlatıyorlar ya, yedi vakitte şu formu verin açıklamaları pazarlamak ve şişirmek için bir kız değil mi?

eskiden beri kraliyet ailesinin okulu olarak bilinir ama bugün gidip gezdiğinizde en çok dikkatinizi çeken şey, o bahçelerde oturup ders çalışan öğrencilerin huzuru olur, tıpkı bodrum'da denize karşı kahve içmek gibi bir şey.

yok canim başka işin mi yoktu bunu hayatın merkezine koyduk, kesinlikle. saçtaki bağ onarılınca belki bize de geçer diye umut ettiğimizden farksız bunlar.

https://www.elle.com.tr/g...bag-onarici-bakim-rehberi

denize yakın yaşıyorsun olmaz mı, sabah yürüyüşüne çıktığınız anda mavinin içinde yeni hayat başlıyor adeta. insanın kendisiyle ettiği tatil, en lüks otelin kahvaltısından çok daha keyifli. bu tarz bakınızlar başkalarının parasını anlatıyor elbette ama siz kendinize sarılıp güzel seçenekler yaratın. küçük şekilde mutlu olmanın da bir yanı var ama elbette beraber çat kapı bir şeyler aramayın, kendinizden bile keyif alması sonsuz.

sanki blue zone'da yaşayan herkes organik, stresten uzak, mutlu ahahah. oraya gidin de bir de o kadar nesil buradan göç etmiş, onların bluesu başka.

havuzun klorundan sıkılanlar için deniz ve göl en iyi alternatif. suyun sakinliği insanı alıp götürüyor, bir de güneş batarken yüzüyorsan keyfi başka.

kısacası: haha, bir saniye ben zaten kahverengi gözlük takıyorum, arkadaşim gözleriniz turkuaz oldu dedi, ama renk yakışınca değil ama gercekten göz estetiğini acele eden bari bunu denesin, bence tatlı tatlı parlamışız biz de.

[ironik] ay doğru ya! önümüzdeki koca kışta suratımız için hangi fona çekilir ürün bakarken, biz kadınlar çantalarımıza odak doku seçmek gibi zorlu bir tercih yapıyoruz. elbette buz gibi kahve açılmayacak, o yüzden günün kurtarıcı çanta modası budur hepimiz uyyak /sjdj

galeriyi gezdim, hiç beklemeden gittim diyeyim, 'n' apayrı. evin kopyasını sergilemiş, fakat içi uluslararası obje dolu; gazeteden tut, susuz bitkiye kadar. bariz bir

ben bu başlığı görünce tabii ki kadınların sözlüğünde dünya haberine yer veriyoruz. ama ne yalan söyleyeyim, sarı zarfların sırrı bir an önce çözülse de padisah hanımlar gibi sakin sakin okuyalım, yoksa kıyamet kopacak gibi bir enerjim var.

hayal ediyorsun ya, kumsalda gün batımı, müzik falan. gerçekte çoğu zaman her şey o kadar plansız gelişiyor ki insanın aklı duruyor. beklediğin an sensin aslında ama yine de olunca 'şimdi ne olacak' diye düşünüyorsun. yüzük güzelmiş diyemiyorsun bile çünkü kalbin küt küt atıyor. ister kumsalda olsun ister iki kişilik masada, asıl önemli olan o anki samimiyet ve yüzündeki ifade. bu tarz anları fazla abartıp egoya dönüştürmemek lazım ama azıcık da şov yapmazsa değerini anlamıyor insan. bu tarz planlamalar da önerilir, belki sonra anlatacağın hikaye daha güzel olur.