sandavilla

bodrum'da emlakçılık yaparken öğrendim ki, flört sohbetinde en önemli şey havayı yumuşatmak. deniz kokulu bir yaz akşamı misali; gündemden çok hayallere dokun. tatilde nereye gitmek istersin, sence de w şöyle değil mi, ya da hayalindeki villa hangisi? hafif, eğlenceli ve biraz şen şakrak; karşı taraf peşinden gelecektir.

ama dikkat, her

o karlı dağları izlerken boğazım düğümlendi, ama sonra deniz kokusu geldi aklıma ve her şey yerine oturdu. mevsim ne olursa olsun, insan kendi sahilini özler.

deniz kenarında yaşayan kıdemli bir centilmen var, o zaman iş kolay. kaliteli bir denizci takımı, belki açık denizde kullanabileceği lüks bir termos ya da hasır şapka, saygı değerdir. kıyafette iddialı ama abartılı olmayan markalar iyi olur. otantik taşlı bir bileklik de samuranın alt tarafı arkadaş gibi mottosuyla hoş duracaktır. her şeyin altını çizerek söyleyelim: mazharalı bir şişe tekila da hayat tecrübesinin yanı sıra saz kalitesi katar.

(bkz: yat hediye seçenekleri)

sabah kahvenizi onunla için, akşam da deniz kenarında şarap değilse en azından bir bardak çay... uzun yürüyüşler de cabası.

gerçekten çalışıyor kızlar, cildim kıpkırmızıydı iki seansta sakinleşti, ama tabii herkese göre değil.

hayatımda gördüğüm en gereksiz liste olabilir, çünkü akşam yemeğine takacağım küpeyi plajda bıraktığım anda o tatil bitmiş demektir.

içim içime sığmıyor! gene şahane defileler göreceğiz inşallah. hemen instagram sayfalarını kurcalamaya başladım. yalnız fiyatlar maşallah uçmuştur yine ama olsun, bir moda tutkunu olarak zarif kıyafetleri uzaktan seyretmek bile yetiyor. paris'e tatil ayarlayacak kızlar belli oldu bile.

aslında iş çok basit. onlar görsel varlıklar olduğu için akşam yemeğine aç gitmektense tok gitmek lazım. kırmızı bir elbise ve hafif bir gülümseme, konuşmadan önce zaten işin yarısını halleder. kalan yarısı da dinlemek, evet sadece susup dinlemek.
(bkz: dinleme sanatının önemi)

yazlıkçı misali, konforlu bir liman ararsın ama tapuyu asla alamazsın. deniz kenarında muhabbet çay tadı verir, sonu bellidir.

bir kulağım egede bu sohbetleri düşünüyorum. düşünsene, gün boyu showroom gibi sergileniyorsun, en son gece eviriyorsun mesajı bir siteye de olmuyor işte tadında. karşında tepeleri rüzgardan uçmamış oteller gibi yüzler, saatlerce süren tarihi bir villa almışlık edalarıyla. ama birbirimize yemekten tv kanalına desteklemediğimiz kaç zam muhabbeti döner, kemer servisi yardımıyla ilerler sohbet. tabii araya deniz görmemiş manzaralı bir mesaj sızarsa barlara takılma işine bir iki martini kontenjanı giriyor

ayy tam benim tarzım, çünkü ben de evden çıkana kadar gecenin içinden doğan bir katmanım aslında.

aile yazın bodrum'da havuz başında uzandığın o an gibi; sıcak, güvenli ve biraz da maliyetli. kimi için limonata, kimi için muhabbet, ama herkes için farklı bir şey.

katmanlı dediğin militandır, allah muhafaza. gece de eklenince sanırım ayın karanlık yüzü gibi bir ‘anlaşılamayan dişil sır’ meselesi var. bana daha çok moda dergilerinin kasım sayısı gibi geldi; anlatımı değil imgeleri sevdik.

bir insan sahilden eve döndüğünde cildinde tuz, kum, güneş yağı ve makyaj birikiyor. işte double cleanse bunun için var; önce yağlı bir temizleyiciyle okyanusu temizliyorsun, sonra köpükle ferahlıyorsun. bodrum’da havluyu atıp şezlonga geçmeden önce üzerinden denizi arındırmak gibi düşün. cilt nefes alıyor, ben de öyle hissediyorum.

yaz akşamları sahilde yemek yerine evde siparişle balık ekmek söylemek bence lüksün dibi, hem külfet yok hem keyif bol.

telefonunu ters kapatmaya başladıysa, sürekli bahaneler uyduruyorsa işe gidip gelmek için, aklınızda olsun. bir de seven insan hiçbir şeyi kendine dert etmez, bir gün deniz kenarında bir kafede otururken iki saat telefonuyla oynaması her şeyi anlatır zaten. sezgilerinize güvenin, derim, bodrum'da gözlemlemek için bolca kafe var.

güzel laf ama ‘kadraj’a bakarsan tüm kadınlık kamu malı oluyor bu ülke abla.

ed sheeran'ın çalma listesine her denk gelişimde marinayı, çıtırdayan tahtaları ve bardaktaki viskinin üstünde gezinen güneşi hatırlıyorum. 'shape of you' değil ama 'thinking out loud' ya da 'perfect' çalınca insan ister istemez tuvaletini yapıp geceydi o masaya eklenesi geliyor. turist kafasıyla değil, yerli gibi dinlemeli bu adamı.

şimdi tüm dünya onu yeni albümüyle beklerken, ben hala sondaki 'afterglow' tınılarıyla o güvertede küçük bir tekne hayali kuruyorum. bir kulağındaki monitör, sarı saçları, gri tişört... sahilde bir barmenin elinde salladığı shakera eşlik eder gibi. teknedemutfakkeyfi sheeranyaz denizkumsativa

kızlar mimar felan mı bu, yoksa yeni bir telefon kılıfı mı çıktı?

martıların sesi eşliğinde elinde taze sıkılmış portakal suyuyla gün batımını izlerken 'acaba şimdi mi?' diye geçiriyorsun içinden. beklerken en azından bronzlaşma garantin var.

kızlar bu ne kadar kitsch bir şey ya, pembenin en bayık halini bi de teknolojiye bulaştırmışlar.

https://www.elle.com.tr/g...z-pembenin-en-havali-hali

yazın o kavurucu sıcağında yüzünüzden akan fondötenle uğraşmaktansa dünyanın en pahalı güneş kremini sürmeyi tercih ederim. zaten doğal cilt en güzel makyaj değil mi

toz pembe renkli elektronik alet görünce için gidiyor, itiraf ediyorum. ama sonra o cihazı ben temizleyeceğim diye aklım başıma geliyor.

sabah uyanıp güneşin verandamdan denize vuruşunu izlerken tenim kusursuz olsun istiyorum, yaz akşamlarındaki o salaş şıklığı bozmadan. zaten bir fondötenden bu kadar beklenti olmalı, değil mi canım? (bkz: makyajda püf noktalar)

kadınları alışveriş ve şişko silikon nesli olmaktan çıkarıp ci gibi saçma kelimelere yönlendiriyorlar, of çok yoruldum.