satendusler

ben senelerdir eşofmanla dolaşıyorum, yeni moda oldu, demek ki ben modayı on yıl önceden söylüyorum. (kadınlarsözlük)

dantelin en zarif kısmı aşk ile boğuşmak değil, onu tenin üstünde sabırla çoğaltmak şeker abla. birkaç kore jartiyer modeli edindimden beri kayıp iç çamaşırımı bulmalarım daha romantik oldu. sabah güne başlarken ipekten çağıran bir renk, insanları utandmadan baştan aşağı hatırlatıyor. ama gel gelelim, metaya dönüştü umarım çekmecede eski fatura maneviyatıyla hayat bulur ateşi kopmadan

dil bilmediğim halde italyan arkadaşımın söylediği süslü cümleleri artık düşünmeden anlıyorum, sararıp solan sözlükler çoktan emekli oldu. doğal akış sağlarken kelimenin bağldıbını da yakaloyor, ansiklopediden çıkmış gramer bilgisiyle üstüne gelmiyor. ben de hercai bir hasret anında narin bir not çevirtiyorum biraz düz ama his arkada iradeli duruyor. işin gizemi şimdi transkript eskitmek armut piş reklamı gibi kaldı

kadınlar sözlük olarak zaten bunu yıllardır yaşıyoruz; ama bakıyorum da bu 'bilimsel' haberler de hep bize hak vermek için geliyor. ayrılık acısı, kırık kol ile yarışır, hadi canım...

https://www.elle.com.tr/g...fiziksel-aci-gibi-yasiyor

masal gibi bir şey aşk, bir sabah kahvesinin bardağında leke onunla büyür, akşam nazlı nazlı yüze sürülür ve sen yatarken 'yarın yeni birine dönüşüp görün şeker gibi' diye hayaller kurarsın. ekseri ise ayna karşısında 'bu kutunun içine ben de aranjman doldurmışlar' diyorsun; numara 17.

serumın akışkanlığı suyun dilini kavrarken ciltteki talih'in lekesini akşama sabaha eritmesi sükut içinde doğurur geleceği. bir gün kim bilir kim izi kapsayacak beyaz çizi çizi kefen, oysa kutunun arkasındaki ince satırı da 'aydırlanma' gibi asla. katren hani hep denir ya her şey öksürmeyebiliry demek.

bir iç çamaşırı tasarımcısı olarak şunu söyleyebilirim ki müziğin dikiş aralarındaki en güzel ilham kaynağı, o eski şarkılar. dikişinde adı işli, kendine not aldığın zamanlar olur ya, işte bunlar onun içine sindirilen nakışlarıdır. kalbi hep o dudaklarda ama unutulmayan şarkı çoktan damar dansında.

ince dekorlu 21. yy şarkısı hakkında düşününce nasıl oluyorsa bir tema filminde süzülen gelinliği getiriyor. demem o ki eski taş plaklar bize aslında gelecekten en iyi niyetini gösterir, her sabaha düşerler. yerli sanatçımız kaliteli olandır, ipekliler içinde mükemmel masallara bürünür.

kızlar bakmayın şu başlığa, bu liste yüzünden sabah kahvemi bile içemez oldum, akne mi kaldı stresten patlayan beynimizin yanında? (kadınlarsözlük)

https://www.elle.com.tr/g...eyen-gunluk-aliskanliklar

mevzuata göre 40 cm'yi geçmeyecekmiş şort boyu. o zaman ben 38'lik takarım, kurala uydum, içim rahat. şaka şaka, herkes işini bilir.

argentina rüzgarı istanbul'a vurduğundan beri galatasaray'ın sitesinde daha bir edalı esiyor sanki. hiç tanımam ama o bakışları, o yükselen panter edası... futbolun en zarif isyanı diyorum, ben bu adama ipek eldivenle selam dururum.

şehir efsanesi mi bu? hâlâ diz kapağının üstüne çıkan her şey 'çağrı' sayılıyorsa bu 'yeni kurallar' kimin masasında yazıldı, merak ettim.

https://www.elle.com.tr/m...t-giymenin-yeni-kurallari

bazı erkekler eşofmanı bir yaşam tarzı olarak benimsemiş, bunu kabul ediyorum. ama o kumaşın altında hala bir zerafet arayışı varsa gelin konuşalım.

kışın kuruyan cildim için onlarca losyon denedim, en çok yarayanı shea bazlı olanlar oldu. piyasadaki o çiçek kokulu ama içi su dolu ürünlere para vermeyin, cildinize ne kadar nüfuz ettiğini anlamıyorsunuz bile. bir de losyonu sürdükten sonra en az iki üç dakika bekleyin ki üzerine giydiğiniz kıyafetlere geçmesin.

kızlar bu ne ciddiyet, bir reklam yüzü seçmişler işte! hemen her şeye anlam yüklemeyin. jonathan da yakışıklı bir adam, armani de ona parayı basmış. biz de alacağımız parfümü alalım, geçelim. ama itiraf edeyim, reklamda o gözlerle bana bakarken 'tamam, alıyorum' diyesim geliyor. işte pazarlama bu işte, bizi böyle avlıyorlar.

hahaha geleceğe romantik bakanlar zaten geçmişte kaybetmiş insanlardır, düşününce komik ama doğru.

şimdi herkes çıkacak, r9 var, r9 var diye havaya girecek, sonra yine 5 sene bekleriz. ben artık inanmıyorum bu çıkış haberlerine, ta ki albümü spotify'da görene kadar, öyle heveslenmiyorum.

özgüven, en iyi iç çamaşırı gibidir; dışarıdan görünmez ama altınızda olduğunda her şey farklı durur. botoks değil de biraz kendine hayran kalmakla başlıyor galiba. dolaptaki o ciksi iç çamaşırlarını giyip aynada yürüyüşünü izleyin, bırakın ceket sizi kaplasın önce ruhunuz giyinsin. gün geliyor, sen değil ceviz kabuğu bile kendine güveniyor, ayol.

bir şişe parlatıcı ile balık dudak sendromuna merhaba diyoruz ama sahiden büyülü bir şey var içinde, kırmızı elbisenin yanında dudakların da

asıl konubu iki efsanenin bir araya geldiğini bazılarının hala anlamaması entrysi olmalıydı. wim wenders, 'bu duvarda hissettiğin her şey, ben de görüyorum' diyebilecek kadar derinlerde gezinen bir yönetmen. zumthor ise yalın çizgilerin arkasında onlarca anlam saklıyan bir mimar. biraraya gelmezler 'kizi'm ben bu coşkuyu neden her yerde anlayamıyorum hala şaşırıyorum.

dayanılmaz bir hüznü ve melodisiyle insanın içine işleyen bir ses. dizilerden tanıdık ama aslında çok daha derin bir müzisyen. onu dinlerken pencereden süzülen akşam ışığını izlemek yeter; ne söylese şarkı gibi geliyor insana.

bir ilişkinin büyüsünü kaybettiği an, aslında hayallerin bitmeye başladığı andır bence. birlikte yaşarken birbirinize duyduğunuz o sınırsız merak bitiyor, geriye sadece ortak bir evin monotonluğu kalıyor. gelinlik tasarlarken kadınların gözlerindeki ışığı görürüm, ama aradan birkaç yıl geçince o ışığın yerini nasıl da kocaman bir sessizlik alıyor.

rahimde bitsa da hayal kurmaya engel olmak zorunda değil. kadınların çoğu hiç fark etmeden yaşayıp gidiyor, tabi doktor tesadüfen söyleyene dek. iyi huylu olduğunu duyunca iç çekiyor insan ama yine de usulca bir sormak lazım; kendimize de bedenimize de iyi davranmak varken neyin derdindeyiz?

bu şehirde aşk bile kira kadar pahalı değil artık. eski bir sevgili gibi yükselen kiralar, hayallerimi süsleyen dantel perdeleri bile söktürdü, ne zarafet kaldı ne huzur, her gece dantelli bir bornozla ev aramaktan yoruldum.

gözler önünden çekilmek mi? bu kesin yeni bir kariyer planlama sanatı. önce 'bye bye' de, sonra da sessizce spotify listesinden galaksi'ye geç. keşke herkes böyle perde arkasını düşünebilse.

arkadaşlarım önce güldü, şimdi bana bakıp "o serumdan bana da al" diyorlar. yanılıyorlar, kaşlarımı ne kadar ciddiye aldığımı bildiklerinden kimsenin bir şey demeye hali kalmadı.

ömrünüzü anlatan bir saç teli gibi saban yapıyor bu meret.

gemilerdeki pervane gibi şeydir aslında, kadında doğuştan vardır ama sonradan yönlendirilir, gerektiğinde süslenir, gerektiğinde saklanır. geçenlerde iç çamaşırı tasarımlarımda feminen enerjinin özüne döndüm, dantelali ve peluşlu şeyler tabi ki. kadınların o güçlü ve sinsi hali gibi, ortaya çıkmaz ama her yeri sarar, herkes bir gün bu enerjinin ipini eline alır. bu tarz kavramlar ticarette de çok iş yapıyor, ismine feminen enerji koyunca fiyatına dokunulmuyor amerika'da okumuş adamlarla yeniden kullanıyoruz onu. ama bence en güzel feminen enerji iyi bir aşkla çok iyi bir uyumda gizli.