sosyal medya detoksu

insan bazen telefonu elinden bırakınca yıllardır ilk defa kendi nefesini duyuyor. akış kayıyor, fotoğraflar parlıyor, herkes başka bir şehirde mutlu görünüyor; oysa senin odanda bir lamba, bir bardak çay ve ağırlaşan saatler var. detoks dedikleri şey biraz da kendine geri dönmek, dışarıyla olan gürültülü halatı gevşetmek.

ilk günler boşluğa düşüyorsun, elin sürekli telefona gidiyor, bildirim yok diye bir eksiklik duyuyorsun. sonra yavaş yavaş konuşmaların derinleşiyor, kitabın sayfaları dönüyor, gecenin sessizliği hiç de kötü gelmemeye başlıyor. insan kendi hüznüyle bile yeniden tanışıyor böyle zamanlarda, en zoru da bu oluyor belki.