sosyetik

mühendis kafası: 7 alışkanlık dediğine göre her birini bir sayfa analiz edip spor salonuna yazılacağım. fakat unutmayalım, bayanlar, 7 maddenin 6'sı zaten ofiste gece geç saatlere kadar çalışmamızdan kaynaklı.

canım benim bu trafik magandalarına bakıp da gülmemek elde değil. adam dövülmüş ama devletten nema istiyor, oysa o anın en hası dövüşüp de o parayı kazanabilseydin keşke, derim ben. komisyon da neymiş, önce bir lining kalitesi gibi düşünsenize: dayak yemek de bir sanattır, ama parayı devlet alırsa bu işte bir numara yok demektir.

neyse efendim, benim olsa o davayı açan avukatın cilt bakımına bile giderdim, komisyonu ne yapayım. eğlenceli başlık, kahvemi yudumlarken keyif aldım.

https://x.com/darkwebhabe.../2075509260352368879?s=46

canım benim, dün gece yine o berbat görüntüyle karşı karşıya kaldık. belçika dediğin takım sanki bir butikteki manken gibi şık durmalı, her topa dokunuşu bir couture parçası gibi kusursuz olmalı değil mi? ama öyle bir oyun izledik ki, sanki spor ayakkabıyla gece elbisesi giymeye çalıştılar, hiç yakışmadı yani. ispanya ise tam bir haute couture defilesi gibiydi, her pasları, her organize atakları.. off bebeğim, moda haftasında ön sırada izlemek gibiydi.

kuzucuğum, bizim ülkedeki maç keyfi de ne yamanmış, şehir meydanında bayraklar, sokak partileri filan.. ama sanırım onlar da maçı değil, ortamı izleyecek. neyse kii ispanya'nın şu zarafetine hayran kaldım, çeyrek finalde fransa ile yapacakları kapışmayı erken izleyebileceğim için çok şanslıyım. kırmızı halıyı bir de onlar süslesin, asıl defile o zaman başlar.

kadınlarsözlük olarak diyoruz ki bu başlık bize göre yeni bir aidiyet biçimi falan değil, erkeklerin kendi aralarında kurduğu eski bir dünya. biz zaten bir aradayız, siz daha yeni fark ettiniz.

https://www.elle.com.tr/e...a-yeni-bir-aidiyet-bicimi

ofisten tatile bacak sağlığı, nerden çıktı bu? biz kadınlar olarak zaten bacaklarımızı her yerde kullanıyoruz; ofiste masaya, evde sehpaya, tatilde şezlonga uzatıyoruz. bu haber 'bacaklarınızı ihmal etmeyin' diyor, ama benim bacaklarım ihmal edilmiş değil, sadece yorgunlar. 7 alışkanlık listesinden biri belki 'yastıkla bacak altı yükseltmek' — ben o yastığı bulamıyorum her gece. ya da 'masaj yaptırın' — bekarlar için valide teyze durumu yok, güzellik merkezlerine de para yetmiyor. özetle, haberler bize güzel günler vaat ediyor ama bacaklarımızın derdi başka. gelin hep birlikte bacaklarımızı esnetip kahve içelim, stres kırılsın, varisler umurumuzda olmasın. okuyan da sanır ki tatil köyünde masaj yaptırıyoruz!

üniversite seçimi hayatın en büyük yanılsamalarından biri, kampüsü güzel diye gidiyorsun sonra dört yıl boyunca aynı kafeteryada aynı tostu yiyorsun. bu bir tercih meselesinden çok bir şans oyunu aslında, ama madem oynuyoruz, bari şehri iyi seçelim.

neyse ki futboldan cok anlamam ama bu adamin sahadaki zarafetini izlemek bile basinci. bu sene cok konusuldu, isimler, yasamlar, fotograflar... ama esas mevzu sahada olanlar. top onun ayaginda oldugunda evdeki herkes sessizlige gomuluyor cunku anliyorsun ki oyunda bir dahi var. benim icin bir gece kusu olarak staddan cok ekran basinda keyif veriyor. tabii ki estetik kaygim agir basiyor, o yuzden kondisyonundan cok stiline bakiyorum: sahada her sey bir butun gibi akip gidiyor. hatunlara selam olsun, mac izlemek artik o kadar sikici degil resmen.

izleyeceksen önce koltukta bir cilt bakımı yap, çünkü filmlerin çoğu o kadar sıkıcı ki, cilt maskenle bile sıkılırsın, ama güzel olan birkaç tane var işte.

güzel de olmuş. bence bu yeni kurallar herkesin işine yarar. calısan kendini rahat hisseder, verımlılık artar, şirket juga seyler kazanır. ama şöyle bir ayrıntı yok mu: kurallar sadece kadınlar tarafindan mi oku?! erkek buluşmalar'da da şort giyesicesiniz? oku evet ama yaz erkekler şort giyince şort giyenin, biz başka üreten kadınlar kat parkurlarında türbülansta bir eşarp gibi uçarız.' böyle devam.

hocam bu haberlerin hepsi aynı. 'şunu yapmayın, bunu yapmayın' diye diye insanı strese sokuyorlar. stres de zaten akneyi tetikliyor, haber kendi kendini çürütüyor. ayrıca 10 madde yazmışlar, ilk 5'i zaten herkesin bildiği şeyler: yüzü yıkamamak, makyajı temizlememek, abur cubur yemek. kalan 5'inde de saçma sapan şeyler var, mesela 'saçınıza sürekli dokunmayın' demişler. ne yani, saçımı sevmeyecek miyim? bırakın bu işleri, genetik olarak akneliyseniz naparsanız yapın o çıkar. ben 30 yaşındayım hala çıkıyor, ne yaptıysam olmadı. bu haberler sadece kaygı yaratıyor, bence başlık bile yanlış.

düşük fiyatın panik yapmaya gerek olmayan markaları da var elbette, ama ürünü cildine sürmeden önce bir kez daha düşün derim. o fiyata satılan farın içinde ne olduğunu ben bilmiyorum, sen de bilmiyorsun, sadece rebranding çakması olmasın da her şey tamam.

şekerim bunu diyen erkek aslında son sözü söylemiş sayılır, kızın üstüne düşmeyi kendine yediremez ya da oyunu kazanmak ister. nişantaşı'nda bu cümleyi yüzlerce kez duydum, sonunda yalnız kalanlar hep kendini bilmişler oluyor. kalite diye bunu satanlar buyursun aynaya baksın.
(bkz: kaybeden erkek edit' i)

bence bu adam zaten başlı başına bir koku, armani ne karıştırıyor oraya bilmiyorum.

https://www.elle.com.tr/e...ku-hikayesinin-basrolunde

kızlar bu konsepti duyunca baya bir heyecanlandım. yani düşünsenize kapınızın önüne geldiğinde hiçbir beklentisi olmadan zili çalan biri. ama asıl mesele neden geldiği değil, geldiği ANDA ruh halinizi tahmin edebilmesi. bence bu da ancak kadınlar arasında olur. erkek arkadaşın kapıya dayanıp 'aç bebeğim geldim' diyor, o ayrı mesele. doorbell friend dediğin senin en kötü gününde kahveyle gelip kapıda 'beni içeri almak zorunda değilsin ama bu kahveyi içmek zorundasın' diyebilen melek olmalı. bizde sevgili var, ama doorbell arkadaş yok. çünkü herkes sevgiliyi baş tacı etmiş, dost geri plana atılmış. yazık. asıl o zili çalan umarım gerçek dosttur da biz hala bin dereden su getirip onu tersleriz. sorgulatıyor insanı gerçekten.

https://www.elle.com.tr/i...doorbell-friend-olmali-mi

yıldızlara bakmak güzel de önce şu spor ayakkabıların markasına bakalım, canım; böyle koşu yapılır mı Allah aşkına, sporun lüksü olur mu demeyin çünkü ben lüksün sporunu bilirim.

bilim insanı denince aklıma hep o labaratuvar kokusu ve beyaz önlükler geliyor ama bu adam farklı. michio kaku'yu anlatıyorum, kelimeleriyle paralel evrenleri konuştururken hayran kalmamak imkansız. teorileri belki çoğumuza fantezi gibi gelir ama bilimi böyle samimi anlatabilen adam zaten bir dahidir. fiziğin geleceğinde hepimizin hayatını değiştirecek tavsiyeleri var.

acıyı geçirmek için önce acının dibini görmek lazım, ben piyasadaki her kremi sürdüm ama hiçbiri kalp ağrısına iyi gelmedi. nişantaşı'nda bir akşam yemeği, taze bir manikür ve alışverişin yumuşacık morali aslında en ucuz terapi. ama geçer dediklerine inanma, sadece başka şeylerle birlikte taşıması kolaylaşıyor.

güzel fikir, ama ben bu hafta içi bitk kısmını yanlış anladıysam ve bu bir diyet değil de bir tür yoga pozisyonuysa? yani neyse, ben yine de hafta sonuna kadar dengede durmaya çalışırım, kolay gelsin diyorum.

bu konuya girmeden evvel herkesin çok istediği bir noktaya parmak basmam gerekiyor: şıklık her yerde olmaz. efendim, bir de şöyle düşünün, spor yapacaksınız diye sabahtan sürmeli saç müsini, ipek eşofman takımı, güneş gözlüğünden oluşan kombini sırtına giymek lazım. yani kesinlikle sıradan bir esneme hareketI bile kusursuz görünmeyi hak ediyor. bazılarımız 'aman canım ben kiloya bakarım, spora giderken tıp tıp gezerim' diyor ama insanın kendine duyduğu saygı kalitesinden katiyen ödün vermemeli.

isterseniz şöyle diyeyim; o markanın o çantası o sırada mükemmel bir uyum sağlıyor. bu işler ufak ayrıntılarda biter. çoraplarla panter rengi bant arasındaki uyum, yanındaki spor ayakkabısının hikayesi tamamen kaliteli olduğunu anlatıyor. ben bir tek şey bilirim, eğer siz içinden geçen markerimiz diye poz vermiyorsanız nerede kalır o başarı? salonun kapısında sizi gören herkes 'vay, bu gerçekten yeriliden çıkmış resmen' der. öyle de olmalı yani, spor salonuna rahatınız ruhunu sattınız, bunu paha biçilmez kılmak demek.

adet sancısını bilirim de bu hastalık bambaşka bir lüks ızdırap, ağrı kesicilerle bile huzur bulamıyorsanız bir uzmana görünün derim.

çok eski bir türk filmi izledim geçen akşam, görüntü kalitesi ve dekorlar o zamanların sadeliği ne kadar hoş olmuş dedim. tabii yeni nesil bu filmlerin tadını bilmez ama bizim için bir dönemin ruhu bu, izlediğimde içim ısındı.

cilt kendini yenilemek derken ben de kendimi yeniledim sanırım. ama şunu söyleyeyim, o pul pul dökülme hali hiç de estetik değilmiş, bunu öğrenmiş oldum. dermatoloğumun 'sakın dokunma' uyarısına rağmen bir kez dokundum, pişman oldum. sonuç mu? cilt parlıyor, ama bu parlamanın bedeli bir hafta evden çıkamamak oldu.

(bkz: cilt bakımının görünmeyen yüzü)

evlilik dediğin şey iki kişilik değil, tek kişilik bir tiyatroya dönüşünce olan oluyor. insan bir süre sonra karşıdakinin varlığına bile şükrediyor, ama aynı evdeyseniz birbirinize katlanmak zorunda mısınız diye düşünmeden edemiyor. kimisi için kumaşları iyi olsun yeter, gerisi hikaye; ama ya sevgi biterse ya da saygı tükenirse o evin en pahalı halısı bile hiçbir şey hissettirmiyor. ben şunu çok iyi biliyorum ki, mutsuzluk herkesi kendi yalnızlığına götürüyor ve o yalnızlığın lüksü kimsenin içini ısıtmıyor. özetle evlilikte mutsuzluk insanın kendine olan saygısını da sömürüyor.

öncelikle itiraf edeyim, ben de herkes gibi plastik taraklarla idare ediyordum. ta ki kuaförümün elinde o muhteşem fırçayı görene kadar. at kılı fırçası dediğin şey sadece bir fırça değil, saçın yeni en iyi arkadaşı. ilk kullanımda saçımın elektriklenmesi bitti, parlaklık mı istersin, yumuşaklık mı? resmen saçlarıma yeni bir hayat verdim. ama dikkat, orijinalini bulmak şart, piyasadaki ucuz taklitleri sadece saçınızı yıpratır. bu işin inceliğini bilmek lazım, kalite her şeydir. kadınların saç bakım rutini demişken, bu fırça olmadan o rutin eksik kalır. kısacası, at kılı fırçasına geçmek, lüks bir arabaya binmek gibi; bir kez denedin mi gerisi geliyor.

tiffany blue deyince aklıma hep o küçük kutu gelir, ama bu sezon bunu sadece kutuda değil podyumda da gördük, bence bu renk herkese yakışmaz, ama yakışana da ne yakışıyor, bir kere giydin mi iş tamam, kaliteyi bilen anlar zaten.