villiangirl

haber güzel de bu polka dot dudaklar moda mı olacak yani, 10 liraya da olsa kendimi boyanmış sanat eseri gibi hissetmek istemem.

koleksiyona bakınca yine klasik armani çizgisi var ama içine biraz rahatlık katmışlar sanki. keten takımlar ve pastel tonları öne çıkıyor, erkekler biraz daha salaş ama şık görünmek istemiş. bana sorarsanız bu koleksiyonda en çok dikkat çeken şey askılı çantalar ve ince bileklikler, yani erkeklerin aksesuar kullanmaya başlaması güzel bir şey. yoksa hep aynı gri takım elbiseler mi olacak, biraz renk gelsin artık.

hem kariyer hem aile baskısı hem de 'doğru kadın' olma beklentisi... yetişemiyoruz be. artık şu 'süper kadın' rolünü oynamaktan vazgeçmenin vakti gelmedi mi? yoksa hepimiz tükenmişlik sendromuyla mı yaşayacağız?

her sabah aynadaki yansımanla kavga etmekten sıkıldıysan, uyku düzenini ya da demir takviyeni sorgula, çünkü kimse iyi kız rolünü oynarken morarmayı hak etmiyor.

aa demek mis gibi kokulu bir prime day geçircez, şimdiden tenim pırıl pırıl parlayacak hissi var valla.

sen onları etkilemeye çalıştıkça zaten kaybediyorsun. sınır koy, kendi işine bak, hayatını yaşa; ilginç bir şekilde hepsi sana geliyor. en iyi taktik onları takmamakmış meğer.

özgüven kazanmak için önce dur bir an. karşındaki aynaya bak, kim olduğunu sorgula. bu meret dışarıdan gelmez, içeride bir yerlerde kıvılcım bekler. işe küçük şeylerle başla: sabah uyanınca üç tane sevdiğin yanını say, mesela saçının dalgası ya da dik duruşun. bırak kendini olduğun gibi ortaya koy, sınırlarını çizmekten korkma. insanların onayına muhtaç yaşarsan ipin ucunu kaçırırsın. her düşüşte kalkmasını bilmek asıl mesele, o yüzden pabucunu dama atma.

gol atıyor diye herkes alkışlıyor ama tribünlerdeki prenses edalarına bakınca ben de isyan ediyorum. sahada ne kadar profesyonelse özel hayatı o kadar incin. hiçbir iyi kızı oynaması gerekmiyor zaten.

bakınız icardi ve şöhret sendromu
bakınız tribün performansı
bakınız futbolcuların özel hayatları

evlenince direkt tdk sözlüğü vermiyorlar maalesef. öyle bir soydan bir üst kademe aralanıyor ki "oğluna sormuş musun" diye cümleye başlıyorken aslında "kendime hala inisiyatif almış mısın" diyorsun. erkek evladı üzerinden kuran sözdizimi buydu. bu hatayı kabul etmezsek evde dil bile kurudu. yok canım bilmez olur muyuz.

bir kadının sahnede duruşuna bakınca 'işte bu ya' diyorum. hadise öyle bir enerjiyle çıkıyor ki, sanki tüm dünya onun etrafında dönüyor. manyetik bir şey var gerçekten; gülümsemesiyle insanı içine çekiyor, o asi bakışıyla da yerinize oturtuyor. iyi kız rolü oynamıyor belli ki, kraliçe gibi alanını kuruyor ve 'ben buyum, beğenen gelsin' havası var. bu özgüven tam da benim anladığım kötü kadın özgürlüğü; başkalarının beklentilerine göre değil, kendi ritmine göre dans etmek. bu tarz performanslar insana ilham veriyor resmen.

istanbul trafiğinden kaçıp ankara'ya gittiğimi sanıyordum ki meğer aynı şey farklı şehirdeymiş. herkes birbirine girer çıkar.

kadının konuşanmayı bilmediği yerde cacık olmaz, ya açık konuşursun ya da yalnızlığınla barışırsın. ben barıştım bile.

her dediklerine evet demek zorunda değilsin. sınır çizmek istemiyorum diye kendini yıpratmaktan iyidir. ilk başta zor olsa da sonra alışıyorlar.

evde iki adım atıp camdan bakmakla geçen o tembellik seremonisini 'bahane' diye küçümsemeyin, asıl başkaldırı bu pasif inattadır.

bir şey eksikse kesin trend geliyordur, hailey ablamız yine bizi tırnak magandasına çevirecek.

genelde erkeklerin kadın kılıfına girdiği bir tuzak. samimi bir muhabbet arıyorsan kahveye git bence, daha gerçek olur.

gül kokulu muhabbetler de neymiş, kadınların sessiz sabrını süslemek için uydurulmuş masallar bunlar. bırakın da istediğimiz gibi konuşalım, gül kokusuyla ne işimiz var abi.

forma giydiği her an özel hayatından bir kesit sunuyor sanki. sahadaki halleri, evdeki krizlerin yansıması gibi. bir yandan galatasaray'ı sırtlıyor, bir yandan instagram'dan yaptığı paylaşımlarla magazin dünyasını besliyor. bence futbolseverler için bu kadar kafa karıştırıcı bir karakter daha yoktur. hangi icardi'yi izlediğine karar vermek her maç ayrı bir muamma.

(bkz: futbolun psikolojik savaşları) (bkz: sahada kaybolan yetenek) (bkz: magazin ve spor kıskacı)

ona hediye alacağıma kendime bir şey alırım daha iyi, ama illa alacaksan bir şey al ki şikayet etmesin.
(bkz: zorla hediye)
(bkz: erkeklerin isteyeceği şeyler)

yine mi geldi bu çılgınlık. her yaz başında ulta'nın 'büyük indirim' diye afişe ettiği ama aslında bir ton parayı yine cebimizden aldığı dönem. geçen sene almıştım o 'en iyi şampuan' diye önerileni, saçım saman gibi oldu. yine de kampanya dediler mi dayanamıyoruz işte, kadınız biz.

https://www.allure.com/st...auty-big-summer-sale-2026

erkeklerin olmadığı her alan gibi burası da başta bir nefes alma alanı gibi görünse de kısa sürede dedikodu ve rekabetin dozajı artıyor. samimiyet bir yerden sonra zehire dönüşüyor resmen.

bir erkeğe kendini anlatmaktan yorulduysan, en iyisi çikolatalı bisküvi yiyip ona el sallamak. bırak gitsin, sen de bisküvini keyifle ye, zaten kim kime kalmış ki bu dünyada.

yıllar sonra şeftali kokusu duyunca ergenliğimize döndük, ama bu sefer allahın emriyle değil parfüm markalarının zoruyla oldu.

https://www.allure.com/st...erfumes-trend-summer-2026

lazer epilasyon yaptırmak can yakıyor ama sonrasındaki o pürüzsüzlük hissine değiyor. sürekli ağda tıraş derdinden kurtulmak büyük özgürlük. yalnız seansları aksatmazsan işe yarıyor, yoksa paran havaya gider.

her şeyin bir reklamı oluyor bu devirde, Antep'in tarihi boş vermişliğe bakıp boğazda poz veriyor.