ilişkide kendini kaybetmek

birine âşık oluyoruz diye kendi hayallerimizi, arkadaşlarımızı, hatta o sevdiğimiz yağmurlu sabahlarımızı feda ediyoruz. oysa ilişki tamamlanmak değil, iki tam insanın yan yana yürümesi demek. kendini kaybediyorsan o bağ sağlıklı değil, kızlar kendinize dönün.

insanın sevgilisinin ellerine değil de kendi sınırlarına ihaneti neticesinde oluşan bir ruhsal afettir. sen ona göre şekil değiştirirsin, o parmaklarının arasından akıp geçer. sonra da oturursun aynaya bakıp 'bu kim?' diye, oysa suçlu biz değil o aynayı asan kafa.