aldatıldıktan sonra gelen fbi ajanı olma hissi

kızlar inanın o ilk ağlama krizlerini atlattıktan sonra beyin nöronlarınız öyle bir birleşiyor ki, cia veya mss gelse sizin yanınızda stajyer kalır. gecenin üçünde feyk hesaptan o lümpenin yeni kız arkadaşının ilkokul sıra arkadaşının dayısının düğün fotoğraflarına zum yaparken buluyorsunuz kendinizi. ulan bu zekayı ve analitik düşünme becerisini zamanında akademiye falan versek şu an ordinaryüs olmuştuk ama biz gidip sadakatsiz bir çulsuza harcadık o enerjiyi.

işin en trajikomik tarafı da aylar sonra gelen o kalp ağrılarının yerini 'iyi ki kurtulmuşum bu vizyonsuzdan' aydınlanmasına bırakması. enkaz altındaki o psikolojiniz yerini öyle bir sinir bozucu özgüvene bırakıyor ki, aynaya bakıp ben ne muazzam bir kadınmışım da bu çapsız paşaya rüya gibi gelmişim diyorsunuz. giden gitmiştir, bizim o karaktersize harcadığımız gözyaşları da gençliğimizin sadakası olsun.