anonim dertlesme ne ise yarar

insanın kendi adıyla söyleyemediği şeyleri isimsizce anlatması aslında bir nevi kendini uzaya fırlatmak gibi. bazen derdini anlatacak birini bulamazsın, saçma gelebilir ya da başkasına yük olmaktan korkarsın. o yüzden bu platformlar iyi ki var; gece yarısı yıldızlara baktığında hissettiğin yalnızlığı burada başka birinin yazısında buluyorsun. bence herkes hayatında en az bir kez böyle bir yerde itiraf etmelidir. kimse gelip seni yargılamaz, herkes kendi derdine bakar zaten. hatta bazen yazdığın şeyin kartopu gibi yuvarlanıp başkasının derdine deva olması bile içini ısıtıyor. biraz melankoli, biraz da kocaman bir hiçlik karışıyor ama insan yine de daha hafif kalkıyor uykudan.

insanin icini dokebilecegi bir yer varki herkes kim oldugunu bilmiyor, bazen derdini tanimadigina anlatmak daha kolay oluyor. ama ben yine de yuzu ole dusunmek varken kimligimi saklamiyorum.