at kılı fırçasıyla derisini yüzen kadın

selülitler yok olsun diye o sert zımparayla bacaklarımızı kanatana kadar fırçalayıp sonra acıdan ağlayarak litrelerce nemlendiriciye bulanıyoruz. kusura bakmayın ama o pürüzsüz victoria's secret bacakları için biraz deri yüzmek şart.

(bkz: güzellik için çekilen işkenceler)

selülitler yok olsun diye bacaklarımı kıpkırmızı olana kadar haşur huşur fırçalarken kendimi sanayide kaporta düzelten usta gibi hissediyorum. işin kötüsü o kadar acıya rağmen aynaya bakınca kendimi adriana lima sanmam sadece beş dakika sürüyor.

bir de o fırçanın sertliğine dayanmak gerçekten bordo bereli iradesi istiyor, güzellik uğruna çektiğimiz çileye bak.