at kılı fırçasıyla derisini zımparalayan kadın

selülitlerim yok olacak umuduyla bacaklarımı her akşam marangoz gibi zımparalayıp kan revan içinde bırakmaktan ciğerim soldu. pürüzsüz bir mermer hayal ederken bildiğin derisi yüzülmüş kırmızı bir tavuğa döndüm, o mucize yalanlarına kanıp canınıza kıymayın kızlar.

selülitlerim geçecek diye haftalardır bacaklarımı marangoz edasıyla zımparalamaktan yemin ederim derim kağıt gibi inceldi.

influencerların öve öve bitiremediği o mucizevi şey güzellik sırrı falan değil, basbayağı orta çağ işkence aleti.

kızlar o pürüzsüz bacak efsanesine inanıp dün hevesle koşup aldım ama yemin ederim bacağımı değil bildiğin ruhumu zımparaladım acıdan. selülitlerim gitsin diye kuru kuru fırçalarken resmen victoria's secret mankeni olmak yerine tiftiklenmiş bir halıya döndüm. koca atlar bile kendi kıllarıyla bu kadar eziyet çekmiyordur, iki gram sıkılaşacağız diye resmen en üst deri katmanımı lavaboya feda ettim.