dudak yakan parlatıcı bağımlılığı

sürdükten on saniye sonra ağzınızda başlayan o karıncalanma hissi bir süre sonra yerini sanki arı kovanına kafa atmışsınız gibi tatlı bir acıya bırakıyor ama sonuç o kadar iyi ki insan mazoşist oluyor resmen.

yine de o anlık dolgunluk illüzyonu için acı çekmekten zevk almak gerekiyorsa biz dünden razıyız, yeter ki angelina jolie gibi gezelim ortalıkta.

sürdükten üç saniye sonra ağzımda hissettiğim o karıncalanmayla kendimi angelina jolie sanmam rezaleti peki? resmen dudağımın zonklamasından yanımdakini duyamıyorum ama sırf o dolgunluk için acı yok rocky diyerek dayanmaya çalışıyorum. on dakika sonra etkisi geçince gelen o boşluğa düşme hissi en kötüsü, yine gidip sürüyoruz mecburen.

(bkz: parasıyla rezil olmak)