görücü usulü

sene olmuş bilmem kaç hala annemin kahve falında çıkan kısmet peşinde koşması şaka mı kızlar ya? sırf sigara içmiyor ve sgk'sı var diye tanımadığım bi herifle o garip salon bakışmalarını yaşayacağıma evde kedimle yaşlanırım daha iyi. o kadar geriliyorum ki düşüncesi bile cildimi kuruttu resmen, almayayım canım kalsın.

Bizimkiler benden umudu kestiği için görücü bile gelmiyor artık.

nefes alması ve memur olması kriterini sağlayan o gudubet herife kahve götürürken yaşadığım travmayı terapistim bile çözemiyor. annemlerin adamı brad pitt gibi pazarlamasına mı yanayım, yoksa adamın beni mal gibi süzmesine mi çıldırayım bilemedim.