• bugün (30)
  1. adam "günaydın" yazsa acaba bunu kopyala yapıştır yapıp toplu mesaj listesine mi attı diye düşünmekten sabah kahvesi boğazımızda düğümleniyor. bizdeki bu şüphecilik seviyesiyle mit bile baş edemez, zavallı çocuk alt tarafı uyuyakaldım dese biz kafada senaryoyu yazıp oynatıp oscar'ı aldatılan kadın rolüyle kendimize veriyoruz. valla terapi falan paklamaz bizi, bu paranoyayla yaşlanmadan ölürsek mucize.
  2. anasının gözü gibi her şeyi gören ama hiçbir şey çaktırmayan bizlerin dramıdır. adamın attığı son görüldü saati ile instagram like saati arasındaki 3 saniyelik farktan bile senaryo yazıp oskarlık film çekeriz. ne yalan söyleyeyim, bazen kendi kurduğum senaryoya kendim inanıp ortada fol yok yumurta yokken adamı her yerden engellemişliğim vardır.

    neticede beyimiz ağzıyla kuş tutsa bile yaranamaz, çünkü o kuşun cinsi ne diye sorgularız biz. sabah akşam eski sevgilinin laneti üzerimizdeymiş gibi tribe girip, masum adamı bile fbi sorgu odası kıvamında darlarız, sonra da bu çocuk niye kaçtı diye arkadaş grubunda kriz masası kurarız.