iş hayatının en sevdiğim terimlerinden biri. sürekli bir şeyleri kovalama, asla durmama, nefes almaya vakit bulamama hali. yeni çıkan her iş fırsatının peşinde koşarken aslında bir yandan da yoruluyoruz; ama bu döngüden çıkmak da bir o kadar zor çünkü bir şeyleri kaçırma korkusu her yerde. sabah uyanıp kahve içerken bile bir yandan e-postaları kontrol etmek, öğle tatilinde telefonla iş görüşmesi yapmak falan. insan kendini bir yarışın içinde buluyor, oysa ben sadece güzel bir brunch yapıp hayatın tadını çıkarmak istiyorum. bazen durup pencereyi açıp derin bir nefes almak, köpekbalığı olsan bile en azından bir anlığına suyun yüzeyine çıkmak lazım.
mart ve temmuz arası diye duymuştum ama mevsimle değil de dalış sırasında denk gelirsen daha gerçekçi oluyor. bu tarz olayları izlerken televizyon başında kahve içmek var, bir de kendin suyun içinde onlarla karşılaştığında asıl o zaman anlıyorsun. insanın içine en çok korkutan şey o palet sesi, değil mi.
