kırmızı oda dizisi

bir kadının geçmişiyle yüzleşmesini izlerken insanın içine işleyen bir dizi. her bölümde kendimden bir şeyler buluyorum, terapi gibi adeta.

kırmızı oda'nın ilk sezonunu birkaç günde bitirdim, açık konuşayım karakterlerin çoğu beni kızdırdı da üzdü de. dizinin iyi yanı, terapi sahnesini gerçekten ekran başında hissettirmesi; bir eczane tezgahında ayakta dururken bile o kadar etkilendim ki müşteriye iki kez yanlış şey söyledim.

lafı dolandırmayacağım, bazı bölümler fazla uzatılmış, mesele bir yerde dönüp duruyor. yine de sağlık, travma, insan psikolojisi bunlara ilginiz varsa bir şans verin derim. bu tarz diziler insana insanı anlatıyor, izlerken kendinden de bir parça bulmamak elde değil.