kırmızılı kadın

bizim memlekette herkes birbirine 'kraliçem' der ama asıl kraliçe oymuş be. konya'nın o kırmızısı, naif duruşuyla herkesin kalbine taht kurmuş. mekanı cennet olsun, kadınlar hep güçlü kalır.

kırmızı, bir kadının sinesinde taşıdığı ateşi dışarı yansıtan tondur bence. kırmızı elbise giymek, o rengin altındaki cesareti üzerine geçirmek gibidir. bir ruh hali, bir başkaldırıdır bizim için. bazen gözlerde bir makyaj, bazen rüzgarda savrulan bir eşarp; ama hep unutulmazdır. klassık müzikteki o tiz notalar gibi bellidir, uzaktan seçilir, akılda kalır.

yalnız değildir, kendine yeterli bir sahnedir o kadın. kimisinde sabırlı bir hicaz, kimisinde hüzünlü terk edilmiş bir bestesin. dışarıdan bakan onun ateşini, kapalı bir kutu gibi çözmede zorlanır; ama ciğerini bilenler tellerden başka bir sihire yorar yüreğini.