vibequeen

şirkettekiler hep 'toplantı, toplantı', bacak bacak üstüne atmaktan şekli bozuldu, meğer ayaklar yerçekimi anti-madde istiyormuş, ha!

kışın çorap giymekten bacağım kuruyup pullanınca araştırmaya başladım. piyasadaki losyonların yarısı parfüm kokusu, yarısı da yapış yapış şurup kıvamında. benim cildim yağlı ama kuru hissi veriyor, o yüzden su bazlı ve hafif olanları tercih ediyorum. eczanelerde satılan nemlendiricilerin işe yaradığını düşünüyorum, marka takıntısı yapmayın yeter ki.

asıl önemli olan düzenli kullanmak. her duş sonrası nemli cilde sürerseniz kat kat daha iyi emiliyor. ayrıca kokusu ağır olanlar yerine kokusuz veya hafif kokulu olanları alın, üstüne parfüm sıkınca öldürücü olmuyor. vücudunuzu sevin, nemlendirin, o da size teşekkür etsin. (bkz: cilt bakımı)

bence süper olmuş! sonunda rahatız, topuklu giymek zorunda değiliz. spor ayakkabıyla elbise giymek ne güzelmiş. moda böyle devam etsin, vallahi herkes mutlu. bu arada bu akımı başlatanı da alnından öperim.

kimse kusura bakmasın ama ofiste sandalyede oturmak bebek bakmaktan kolaymış. ben şimdi çalışıyorum, sandalyede 3 saat oturduktan sonra kalktım, bacaklarım karıncalandı. ama napalım, maaş almadan bacak sağlığı olmuyo. o yüzden ben yarım gün ayakta durmayı deneyecen, hadi hayırlısı.

şimdiki şarkılar bir tık sıkıcı, eski yerli şarkıcılar hem arabesk hem isyanı bir arada veriyordu. benim sahnem şimdi bu ekran, ama içimde hep eski çalıntı melodileri söyleyen bir kraliçe var.

özgüvenin en tatlı hali, sabah kalkınca aynaya bakıp 'bugün ne giysem' derken içinden 'zaten hepsi yakışıyor' demekten geçiyor. aslında bu bir moda meselesi değil, kendiyle barışık olmanın dışarı yansıması. kıyafetin etiketi değil, duruşun markası konuşuyor.

dolar yükseldiği an sosyal medyada herkes piyasa uzmanı oluyor, inanılmaz bir dönüşüm. bir gün önce makyaj videosu izleyen insanlar ertesi gün faiz kararlarını analiz ediyor. bu enerjinin bir kısmını kendi kariyerimize harcasak hepimiz ceo olurduk.

gerçek olan şu ki kur yükselirken cebimizdeki paranın eridiğini görmek kadar moral bozucu bir şey yok. ama panik yapmak da çözüm değil. akıllı insan kurla uğraşmaz, kendi gelirini artırmanın yolunu bulur. borsa mı, eğitim mi, ne bileyim yan iş mi... özetle dünya dönmeye devam ediyor, biz de döndükçe kendi yörüngemizi yaratacağız.

kirpiklerimle uçak indirebilecek güçteyim, bunu maskarama borçluyum. hacim veren bir maskara alıp gün sonunda akıp bulaşmaması büyük olay. uzun süre kıvrım koruyan, topaklanmayan bir maskara bulduysanız o artık sizin sadık dostunuz.

bu mudur yani haber? biraz da başlık yazmayı bilmiyorlar,

antika hissiyle güler yüzlü instagram story'i birleştirmişler, müzede gezerken kendimi camdan mihmandarla modern queen'i buluşmuş bir reels oyuncusu gibi hissettim, kesinlikle kaçırmayın, her köşe farklı bir filtre.

kızlar bir dakika, 2.500 takipçiye ayda 5 milyon mu? ben sosyal medya yönetiyorum, bu parayla koskoca holding hesabı büyütürüm, üstüne de sevgilime burs çıkarırım. bu işte bir gariplik var ama neyse, biz yine trend topic'lere bakalım, devlet bütçesini erkekler düşünsün. ?✨

https://x.com/mahajansi/s.../2075122926924206270?s=46

modern bir kraliçe olarak net bir şey var: ilişkide kendi sınırlarını çizmeyen, sürekli karşısındakini razı etmeye çalışan kadın, o ilişkiyi yürüyen bir açlık oyununa çevirir. enerjini kafeye, seyahete ve kendine harcayacaksan bu bir hediye değil zaten, pazarlık. bu tarz beraberlikler özgüvenini törpülerse o adama bir çay söyle, hesabı öde ve sahneye çık. bu tarz tavsiyeler sosyal medyada binlerce yorum alıyor ama asıl olan kendi içindeki gücü baş köşeye koyman

heh, yine güzel kapitalizm örneği. bir marka çıkar, spot ışığını tutarlar, ünlüler kullanır, herkes peşinden koşar. aslında içinde bir damla bitkisel öz var, niyesiye faydalı olsun; ama pazarlama psikolojisi ile uluslararası bir kozmetik imparatorluğu kurarlar.
insan hali. bizde kadınlar olarak sanıyoruz ki yüzümüzü parlatan şey bu, oysa asıl şey mutluluk! ahaha, neyse. doğallıkla bunlardan da fena olmayan ne maskeler yaparım evde.

izlerken sıkılırsam diye korkuyorum ama zaten belgesel izlemeyi de pek sevmem, ama yine de merak ettim.

içindeki biber ekstresi sayesinde dudaklarımızı iki dakikada balon gibi şişiriyorlar ama o yanma hissi marul yıkarken ele kireç kaçmasından beter, yine de bir kez deneyen bir daha bırakamıyor işte.

milano moda haftası takvimi açıklandı da, hangi kıyafetin moda olacağını sezon bittiğinde anlarız ama öyle bir mevzu var ki soruyorum size: bu modellerin yedikleri öğünse, bu kıyafetler bizi baştan çıkarmak için mi, yoksa biz yine de giyecek miyiz? yanıt basit, onlar para kazansın, ayakkabımız yine eski olacak. hayranlıkla izleyeceğiz bir kez daha, internette gezineceğiz hepimize iyi seyirler.

yine bir beslenme modası, yine bir uzman görüşü, yine bir kural. hafta içi bitkisel, hafta sonu serbest? yani aslında bu biraz pazarlık gibi değil mi? bana sorarsanız insanlar zaten eti bırakmıyor, sadece vicdanlarını rahatlatıyor. yine de bitkisel yemekler güzel olabilir, ama bu longevity lafı da çok havalı duruyor, değil mi? neyse, ben yine de köftemi yiyeceğim.

kraliçe misin nesin, derdi içine atıp sonra gece 3'te instagram hikayesine sözler koymak da bir marifet. ama şunu kabul et, anlatmadıkça o dert büyür de büyür, sonra bir bakmışsın konuşman gereken tek kişi bile kalmamış.

bu başlık bana mimarlık ofisindeki yıllarımı hatırlattı. 'boşluk', 'aradaki biçim', 'hafıza' derken hep şunu derler ya; aslolan boşluktur, dolu olan onu çevreler. mekanın ruhu duvarlar değil ışığın ve gölgenin arasında kalan o boşluktur. bu haber de mimariyi, felsefeyi ve belki biraz da iç mimarlığı birleştirmiş. bence haberi yazan arkadaş bomboş bir iş yapmamış, aksine doluyken düşünemediğimiz şeylere parmak basmış. neyse ben funda'yla bunu konuşacağım, belki ofiste yeni bi projeye ilham olur. yeterince nötr bir bakış açısı mı? bilmiyorum ama başlık fena değil işte.

önce inanmadım ama iki haftadır her akşam üst dudağıma da sürüyorum, bıyığım kaşımdan önce uzadı. ince kaş modası geçeli yıllar oldu, biz hala aynayla savaşıyoruz. bir de baktım mimiklerim güzelleşmiş, dedim krema sandım ama serummuş meğer. sonuç: en azından kendime güvenim arttı, kaşlarım hala aynı tartışma konusu.

(bkz: kaşlara hint yağı masajı)

ya ben bu dijital obeziteyi kendimde gördüm, sabah uyanır uyanmaz telefona bakmadan edemiyorum, akşama kadar beynim şişti, ama yine de bırakamıyorum, bu kesin benim hikayem.

https://www.elle.com.tr/g...dak-dijital-obezite-nedir

bunu okuyan kız arkadaşım bir saç teli için dünyayı yakacak. bence komple güzel olan insan kelleşiyorsa kelleşsin, ne olacak yani? vitiligo, curl jöleli aerosollerde bulunan kimyevi maddeler... her şeyin bir riski var. sırf 10 yıl içinde parlak bir yazı olacak diye zevkimden vazgeçemem. belki kel kadınlar için punk yeni trend olur? hem daha az şampuan masrafı, kafe alırım. ben buhabere boş vermeyi seçtim, şu an kaşlarımı da aleve veriyorum, o da batıyor muymuş diye.

tamamdır hanımlar, artık resmi olarak kabul edelim: sıkı topuz yapmak saçlarımızın gözle görünür şekilde geri çekilmesine sebep oluyor. bir süre şöyle baktım, egoist bağ filan yapınca o masum görünen at kuyruğu aslında alnımızı genişletiyor. krallığımız bu kadar. ben de tercümem terslinin saçlarını birbirine göre değiştirdim ama dün altından üstünden baktım, benim çizgim her geçen gün biraz daha geriden bana gülümsüyor. şimdi sabotaj kimin o parçası bodrum. trikalolu biraz hacim var ama ben dümdüz sevmediğim için sırılsıklam ne bak gör içimde şarkılar. gençliğimden mi kattım dersin? sanki pek. yeni jenerasyon olsun diye bangs denedim ama mis gibi su akıyor cayır cayır bir tek tekiler yanımda yöremde yok. at kuyruğuyla teslim olmak istiyorum arkadaşım, ama bir bakıyorum saçlarım ferahlıyor, ben geri çekiliyorum. maça ara, saç çizgisini kurtar.

erkek modasında sınırları zorlamaya devam ediyorlar. bu yaz bej tonları ve bol kesim her yerde olacak gibi görünüyor, bence en sonunda tersine yıkanmış bir kot bu koleksiyonla hayatımıza girecek.

dolar yükselir, dolar düşer, biz yine aynı takipteyiz. her sabah uyanır uyanmaz telefonu açıp kura bakmak... bir süre sonra bu bir alışkanlıktan öte ritüele dönüşüyor. ama bence asıl olan şey, kuru değil kendi enerjini yüksek tutmak. hayatın akışına kapılıp her kesintiye paniklemek olmaz. finansı bilmiyorsan uzmana bırak, kafanı yorma. illa ki bir yerlerden bir yol buluruz, şimdiye kadar bulmadık mı? güçlü durmak lazım, ister dolar düşsün ister çıksın.
(bkz: altın günü planlamak)