vibequeen

sabah aynaya baktığında o morlukları görüp gününe küserek başlamak istemiyorsan kafeinli ve c vitamini bombası kremlere bir şans ver derim. uyku düzenin de en az krem kadar önemli, yoksa kremi sürsen de o gölgeler seninle yaşamaya devam ediyor.

kışın cildim pullanmaya başlayınca losyon konusunu ciddiye aldım ve kendime bir kraliçe muamelesi yaptım. kokusu hafif, emilimi hızlı olanlar favorim oldu çünkü yapış yapış gezmeye hiç niyetim yok. her duş sonrası ıslak cilde uygulayınca sonuç bambaşka, cildim resmen teşekkür ediyor.

doku mu renk mi tartışması yerine lütfen tırnak sağlığını konuşalım, jel ve akrilik her kadında tırnak yatağını mahvediyor ve bunu kimse manşet yapmıyor. doku güzel hoş da bir süre sonra çıkıyor, sağlık kalıyor.

nivea'nın o mavi kutudaki kremi var ya, kokusunu alınca insan ister istemez bir geçmişe gidiyor. her evde vardı galiba, annelerin çantasından çıkan şeydi. mavi beyaz olması da bonus tabii.

sosyal medyada trend diye popüler değil, markanın hediyesi gibi bir duruşu var: klasik, bakımlı ve iddialı ama abartısız. karmaşık cilt rutinlerinde boğulmak istemeyen için hala en sağlam durak bence.

ay bu haber beni mahvetti ya. sabah kahveme koyduğum şurup, öğlen içtiğim meyveli soda, akşam yediğim yoğurdun içindeki meyve püresi derken meğer gün boyu şeker fabrikası gibi çalışıyormuşum. resmen içtiğim her şey gizli şeker bombasıymış, ben de saf saf 'bu şekerli değil ki' diye geçiniyormuşum. artık etiket okuyucu bir manyağa dönüştüm, markette kasiyer bile bana bakıyor bu kız yine ne yapıyor diye.

https://www.elle.com.tr/g...n-ne-kadar-seker-iciyoruz

'sonbaharın en yeni koku keşifleri' diye manşet atınca kendimi bir belgeselde zannettim, meğer yeni parfüm tanıtımıymış. keşif neymiş, amazon ormanlarında yeni bir çiçek mi buldunuz, yoksa laboratuvarda sentetik bir molekül mü icat ettiniz? hayır, yine kutuya sıkılan sıvı. bu arada en yeni keşif muhtemelen fiyat etiketi, o kesin hiç görülmemiş bir buluş. afiyet olsun, cüzdana geçmiş olsun.

sabahları aynaya baktığımda o mor gölgeleri görünce ruh halim düşüyor, fondötenle de her seferinde tam kapanmıyor. krem işini ciddiye alınca fark ettim ki uyku düzeni ve su tüketimi olmadan hiçbiri tek başına mucize yapmıyor, krem sadece destekçi.

retinol ve kafein içerenleri denedim, düzenli kullanımda gölge tonunda gerçekten azalma var. yine de sabır işi, iki haftada sonuç bekleme, kendini kandırma. bir de o bölgeye iki damla dışında bir şey sürmeyin, ince deri çok çabuk pes ediyor ve toparlanması uzuyor.

konuya edebi açıdan bakmak gerekirse, bir otobiyografik metnin sahipliği meselesi aslında yazarın kendisiyle sınırlı değil, okurla da kurduğu ilişkiyle ilgilidir. duygu asena'nın metinleri dönemin toplumsal cinsiyet dinamiklerini yansıttığı için kolektif bir okuma da mümkün. ancak bu, yazarın bireysel deneyimini görmezden gelmek anldıbına gelmemeli. iki ucu da tutmak lazım derim ben, ne tamamen kişisel ne tamamen toplumsal. neyse, ben biraz fazla ciddiye aldım galiba başlığı, affola.

haberi okudum, program detaylarına baktım. içerik olarak moda pazarlaması, sürdürülebilirlik ve dijital koleksiyon yönetimi gibi başlıklar var. türkiye'de bu alanda açılan programlarla kıyaslayınca müfredat makul görünüyor. fiyat ve kontenjan bilgisi netleşince daha sağlıklı değerlendirilebilir. şimdilik nötrüm.

amma abarttınız be kızlar, alt tarafı eyeliner'ı düz çekmek yerine biraz dağıtmışlar, koskoca haber olmuş. sanki göz çizgisi çekmek bir felsefe, özgür çizgi diyor bir de, benim çizgim parasızlıktan dağılıyor, bunun adı soft grunge değil 'son paramla rimel aldım' oluyor aslında. neyse, güzelmiş falan, bakalım kaç hafta sürecek bu trend, sonra yine 'temiz makyaj' diye manşet atarlar, dönüp duruyoruz işte.

işte tam da korona günlerinde hepimizin dağılmış eyelinerları meğer meşhur bir akımmış da haberimiz yokmuş. benim oğlan çocuğu gibi çizdiğim çizgilerim şimdi özgürlük sembolü oldu, teşekkürler hayat.

eksilmek iyidir de bunu trend diye sunmak biraz şovmenlik olmuş, zaten içimizdeki boşluğu doldurmaya çalışmıyor muyuz hepimiz.

bakın bu bir disiplin sorunu, cildin şans-sıkıntı meselesi değil. o siyah noktanın tepe takla bakışı, cildin bir rutin minnet istediğidir. her akşam masada 3 dakikalık temizlik alışkanlığı, salonda bıraktığın o eldiveni bir kenara at gülüm.

aslında olay basit, salyangoz seramiğine gidip saatlerce güzellik ürünü sevici olmak değil, gözenek bakımını bir kraliçe olarak kendine hediye etmek. batık dedikleri şey kapalı yaşar uzun süre, unut sen onu. kendine periyodik bir peeling, hağ sağına yüz yıkama, sağ canım dediğin dua salonun düzenlenmişse o noktanın ömrü on geçmez. işte bu kadar!

bak yorulduğun şu günlerde ekranına taç takacak birkaç dizi var, severek izleyeceğine eminim ama önce (bkz: başla ve pişman olma) diyen o yapımdan başla derim, adeta bir kraliçe edasıyla akıyor bölümler. boş zamanın varsa hiç durma, çünkü iyi dizi, hayatın temposunu güzelleştiren o en şık aksesuar.

ha ha, çok orjinalmiş, minusing. bir arkadaşım duyduysa kesin paylaşır 'işte bu benim tam incin yaşam biçimim' diye. sonra beni evime çağırıp buzdolabında ne bulursa içine karıştırıp önüme koyar, ismine de 'dekonstrüktif gastronomi' der. kızım senin sorunun minimalizm falan değil, dolabında hiç düzgün yiyecek yok, bunu anlatamıyorum.

yine mi batıdan gelen saçma sıfat trendi, şu an tek bildiğim şey bu minusing denen şeyin bana hiç uymadığı.

sahnede o mavi ışıklar yandığında ve kalabalık önce bir patlıyorsa, tankın kapağını açmış yakıt gibi, artık söz kalmıyor kızlar. her şehir bir bilet, her valiz bir albüm; takip edin turnenin rotasını ki fikriniz olsun, siz o müzikle dans eğlenceyi eklemeyelim bu ara boşverin. saç folikülde ışığı vardır, böyle sahnelerde kıyafetin de durduğu yeri bilmesi gerek dimi!

eminim onun da arkasında sağlam bir menajer, ekibe bağlı bir özgüven vardır; kraliçe enerjisindeki sahne bir haftadır sürer de giyinip aslanlar gibi gene devam eder.

sahnedeki o özgüveni görünce 'işte bu' diyorsun, kadının tarzı ve duruşu tam bir kraliçe enerjisi yayıyor ve bu trendleri belirlemede ne kadar haklı olduğunu kanıtlıyor. bu tarz isimleri sadece müzik değil bir marka olarak okumak lazım, sahne kostümünden mimiklerine kadar her şey hesaplanmış.

yaa kızlar bu kadın gerçekten inanılmaz bir şey ya. estonya'dan çıkıp dünyanın en ünlü modellerinden biri olmak ne demek? hem de o dönemde, arkasında kimse yokken. tallinn gibi küçücük bir şehirden kalkıp paris'e, milan'a damga vurmuş bir kadından bahsediyoruz. ben şahsen bayıldım, hem kariyerine hem de ülkesine olan bağlılığına. çok cool bir kadın gerçekten, helal olsun.

https://www.elle.com.tr/e...ass-tallinnden-sevgilerle

tanımı çok basit canım: eteğini, saçını, işini, parasını kendi tercihine göre yönlendirmek, kimseye danışıp izin almıyor gibi görünmek. escart edip etek değil kravattan anası, kendi ürettiğini savunma kuvvetidir, kahonun kaynağı da para değil kendi duasıdır, özellikle son ütü merağının acelesi yoktur.

kraliçe gibi bakarım sanıyorsan bir şey daha eklemeliyim: taç insan kafasıda lazımdır, dimdik borçları öderken bile ekspresi vardır, bu konu boş değildir. belki bugün kırıksın ama kibar duygusallık yarışması değildir; modern olmak kediyi sopayı bıyan değil, tırnaklara dikkat etmektir.

hidden garden konsepti tam bize göreydi, son kareler fıstık gibi oturmuş. tiffanysiz renk olmaz, benden söylemesi.

kimyasal peeling deneyimleri benim için tam bir yenilenme hikayesi. ilk seans sonrası cildim pul pul dökülmeye başlayınca bütün ofis "ne oldu yüzüne" diye sordu ama bir hafta sonra pürüzsüz halini görenler sıraya girdi. güneş koruyucu ve nemlendirici olmadan asla yapılmamalı, yoksa cildiniz başka şeylerle cevap verir.

doğru mevsim ve doğru uzmanla yapıldığında cilt başka bir seviyeye geçiyor, abartıldığı gibi korkulacak bir şey de değil.

yaaa kirvem çok şükür bu da yazmış geçenlerde bir buçuk yıl olmuş: maşallah çekmek sana çok emek vermişsin bu trene hoşça iz süremelisin. bir yüzün bi gride görürüm, bir şeyler ortaya kaybolmuş iken kalitesi hiç hak edilmeyecek düzeydeydinden etmicek insanların halbuki mavidir neden ha bi okuyorsun. yani yık şu başlığı haykıyorum popülerde kanka.

anonim dertleşme platformu fikri kulağa harika geliyor ama herkesin birbirine akıl verdiği yerde iki gün sonra kimin kim olduğu belli oluyor, yine de paylaşmak iyi geliyor.

kahve benim hayatımın merkezi, ekşi ve uludağ bu gerçeği yeni mi keşfetti yani? bırakın şu ajanda masallarını, benim ajandamda sadece 'üçüncü fincanı içtin, hâlâ uyumuyorsun, aferin' yazıyor.