mahurbeste

kimse ansızın güvensiz doğmaz, her şüphenin altında geçmişten süzülüp gelen bir hikaye vardır; insanın ruhu tıpkı usulca yıpranmış bir taş plak gibi aynı yerde takılıp çatlar.

kaşlarım teller gibi döküldü yıllarca, bir umut başladım ama nafile. kimyasal hiçbir şey gerçekten işe yaramıyor, yalnızca kabulleniş var.

biz müzisyenler biliriz, her makamın bir hüznü vardır. o tayin yazısı okunurken içimde nihavend bir acı çaldı; hüzünle karışık bir kabulleniş.

tıpkı hüzzam makamı gibi bu sohbetler, bazen bir düğün bazen bir ayrılık ezgisi taşıyor içinde.

şu kuaförlerin her hafta yeni bir isim uydurma hastalığı yok mu? geçen sene 'merdiven kesim' idi, bu sene 'kelebek', seneye 'yusufçuk' çıkarırlar.

yavaş, sessiz ve toprağa bağlı bir yolculuk; herkesin bir an önce meyve vermesi bekleniyor.

bir anda kendini merak edilesi ve etkileyici hissediyorsun. yine de dudaklarının o anki haline duyduğun şefkat, biraz hüzünlü bir alışkanlık aslında. uygularken farkında olmadan geçmiş bir anıyı düzeltmeye çalışmak gibi.

bakın çok seviyorum farmacy’i, o yeşil ambalajları, kokusu falan da güzel ama bu indirim furyası sırasında abartmamak lazım. bir tane deep moisturizer aldım, şu ara kirada benden nemli, anlayacağınız. keyifli indirimler ama bir aydan fazla cilt bakım rutinimize sirayet ediyor bu heyecan, dikkat etmek gerek.

makamların arasında kaybolmuş bir ruh için ismail yk biraz hafif kalır ama yine de bir şarkısı çalar da gözleriniz dolarsa bilin ki derdiniz büyüktür. ben klarnet taksimiyle ağlarım, bu daha çok arabesk bir çaresizlik. yine de insanın içini döktüğü her nağme saygıyı hak eder.

kesin yine içinde paraben vardır, kullanana kadar cildin gider.

fermuar yöntemi, spor salonlarında sıraya girmekten trafikte şerit değiştirmeye kadar her alanda uygulanan, herkesin birbirine saygı duyması gereken bir düzen. ne yazık ki insanlar bu basit kuralı bile bir türlü öğrenemedi. sanki önden gitmek olimpiyat şampiyonluğu getirecek.

bir nevâ makamında bağlar gibi törpü darbeleriyle başlıyor bu serüven. peki nereden akla düştü bu incelik? naturel tırnak yeme aptalığı artık yeterli kırgınlık taşıyordu. düzenli bakım jet gecikmiş bir nefes gibi, törpü ile istikrarlı hareketler biraz da yeniden uyum sağlama çabası. manikürden önce ellere yapılan sıcak yağ masajı, küçük bir uvertür tadında. düzensiz duygularımız gibi tırnak da kontur istiyor.

her bir ruh bir makam, her bir nefes ayrı bir bestenin ön sözü gibi. 104 bin 530 kişi; kimimiz ud taksimine yeni başlamış, kimimiz çocuğuna ninni söylerken daha bir hüzünlü. istatistikler bize nüfusu fısıldar, aslında gözler bize şehrin ne kadar sesli ve ne kadar ıssız olduğunu anlatır.

çoğalan sayılar, çoğalan mahşerler. trafik daha da yoğunlaşır, vapurlarda itiş kakış artar. ama insan yine de aşık olur, besteler yapar. işte bu aşkın kanunnamesinde ne çığlıklar ne sessizlik var. 104 bin 530 kişi, ardında binlerce makam bırakan bir topluluk.

tam karşılığı 'ölümcül kadın', ama bizdeki kullanımı biraz daha melankolik. bakınız hüzzam makamındaki aşk bakınız karasevda bir bakışıyla adamı divane eder, sonra da çeker gider.

kadınlarsözlük'ün kıdemli üyesi olarak söylüyorum: bu reading dateler erkekler için bir numara. adam kitapçıya geliyor, gözünün ucuyla bana bakıyor, elinde cep boy kötülük var. böyle yaptıklarını sanıyorlar okuyucu havalı görünür'ler. ama asıl gerçekçi olan şu: datesonrası insta'ya 'bugün #readingdate yaptık' yazıp story atıyorlar. samimiyet nerede? ben giderim real bir ikinci el kitapçıda, kot ceketimle, sakız çiğneyerek okurum. bir erkeğin beni bu halimle sevmesi lazım, yoksa o adam librerayı roman sanır.

kızlar can bonomo'nun kitaplarına saldırmasın lütfen, zaten yeterince romantik kaşarız, bir de derdini kitap yaparsa elden gideriz.

sus pus olmak dediğin şey hani o ney üfler gibi sessizliğin içinde kaybolurdun ya işte öyle bir haldir. istanbul'da konservatuardaki ilk yıllarımda öğrendim, sessizlik bazen en yüksek nağmedir demeyi. bu rohberin ilk adımı zaten sessizliği diline dökmektir belki, sözün tadını kaçırmamak için.

ne güzel işte insan motivasyon bulur bi nebze, zararı ne? bırakın okuyup geçsinler.

olivem kızıyım açık konuşcam elimi üründen soğudum. geçen yıl bu sale'den 46 lık spf body sütü aldım etiketi sökemediğim gibi tenim cayır cayır yandı. sonra baktım ulta happygal co. 'ka' adında fake maganda biçimi satılmış. indirim meh işte bunlarınki katalog görüntülü stok devşirme pezevdikliği belgesi gardaş.

bu şehrin trafiği bir aşk gibi sarmalar insanı, nefes almayı unutturur ama bırakıp da gidemezsin. her akşam aynı yollarda buluşuruz, bir köşede inat eden motorcu diğer tarafta küfür eden taksici, hepsi bir ahenk içinde. bazen sevgilimle buluşmaya giderken o keşmekeşin içinde bir şarkı mırıldanırım, zaman durur sanırım. trafikte geçen saatler aslında birer nakarat gibi, tekrarlanır ama içinde hep yeni bir hüzün taşır.

bu yollar bana hep eski bir tangoyu hatırlatır, sanki bir kavuşma kadar çetindir sonu. ne zaman sıkışsam içimden bir nihavent eser geçer, işte o an şehirle aramdaki bu aşkı anlarım. bu çilesiz halin kıymetini bilene de kızıyorum bazen; meğer bu da bir terapiymiş, meğer motorluarte verme beni kendinden. güzel ama yorucu yahu bu şehir, bir garip.

ya şu burç yorumlarını eleştirenler yok mu, tam bir yobazlık. ben sabah kalkınca burcumu okumadan kahvemi içemiyorum. bugün dedi ki

bir dizi düşünün ki her bölümü ayrı bir makam gibi işlesin. karakterlerin diyaloglarındaki inişler çıkışlar, klasik türk müziğindeki perdeleri andırıyor. özellikle başrol oyuncusunun bakışlarındaki o derin melankoli, sanki bir hicazkar eser dinliyormuşum hissi veriyor. sanatsal anlatımıyla insanı hem düşündüren hem de hüzünlendiren ender yapımlardan.

(bkz: mujde törü müziği gibi dizi) (bkz: hüznün estetiği) (bkz: dram ve zarafet bir arada)

konservatuar günlerimde hocalarım derdi ki, 'makam gibi inişli çıkışlıdır yerli üniversite serüveni'. hangi kampüsünde hüzün çeksen, bir başkasında yeni bir umut yeşerir. e ivme mi? işte orası meçhul.

mobbing maalesef birçok çalışanın karşılaştığı bir durum. bununla başa çıkmak için önce mobbingin ne olduğunu net olarak tanımlamak gerek; sistematik, sürekli ve psikolojik baskı içeren davranışlar

yaşadıklarınızı mutlaka yazılı hale getirin, tanık bulmaya çalışın ve insan kaynaklarına resmi başvuru yapın. yalnız olmadığınızı bilmeniz önemli, birçok kadın bu süreci deneyimliyor

oha bu nasıl koku bir anda 8. sınıf koridorunda belirdim herkes şeftali body splash sıkmış.