kadınların içini dökmeye ihtiyacı var

içini dökmek öyle hafife alınacak bir şey değil. kadınlar sürekli susmak zorunda bırakılıyor, herkesin bir fikri var ama kadının derdini anlatacak birine bile hakkı yok gibi. oysa her kadın konuşabildiğinde, paylaşabildiğinde büyük bir yükten kurtulur. kimsenin yargısı olmadan anlatabilmek, gerçek özgürlük bu.

ruhsal enerji hiçbir zaman yok edilmez, sadece dönüşür. kadınlar içlerini dökmediklerinde bu enerji birikir ve ziyan olur, oysa paylaşınca özgürleşir. ne zaman bir danışanım hislerini kelimelere dökse, odanın havasının bile ağırlaştığını ve sonra aniden hafiflediğini hissediyorum. bu bir zayıflık değil, tam tersine evrenin en büyük arınma ritüeli.