• bugün (29)
  1. adam akşam işten gelip o kumandayı eline aldığı an sinirden ellerim titremeye başlıyor. eskiden bayıldığım o gülüşü, şimdi bana hayatımın en büyük hatasını hatırlatan dev bir travma tetikleyicisi resmen. bazen evde sırf o nefes alıyor diye boğulacak gibi hissediyorum, cidden aklımı kaçırmama ramak kaldı.

    (bkz: kocasının varlığından daralan kadın)
  2. adamın salonda tv izlerken aldığı o düzensiz nefes bile batıyor artık, yemin ederim sadece oksijen israfı yapıyor diye sinirimden oturup saatlerce ağlayabilirim. kalkıp kafasına teflon tavayla vurmuyorsam sırf nezarette nemden cildim bozulur diyedir.