kuyucaklı yusuf meditasyonu

bu filmi izlerken evrenin bana gönderdiği en derin mesajı aldım, sabah ay düğümüme bakar gibi aktı her sahne. kuyucaklı yusuf öyle bir huzur getirdi ki kristal koleksiyonumun yanında sanki bir şifa enerjisi yayıldı. bazen bir yerli film bile insanın çakrasını açabiliyor, yeter ki niyetin saf olsun. (bkz: astrolojik film eleştirisi)

bizim buralarda meditasyon falan dediğin, kuyucaklı yusuf gibi bir köşeye çekilip dertlerini içine atmak değil yanlış anlaşılmasın. ben derim ki, geleneksel usulde bir fincan türk kahvesi iç, falına baktır, sonra da kocanın çoraplarını eşleştir. işte o an dinginlik gelir, Muazzez abla der buna 'imanın tazelenmesi'. neymiş hipnoz falan, bunların hepsi şehirli işi.