lisede sevdiğimiz fizik dersi olsaydı

lisede fiziğin bu kadar zevkli olduğunu bilseydik sıraya girer dinlerdik. şimdi gece gökyüzüne bakıp o kadar yıldızın bir düzen içinde dönmesine hayran kalıyorum, meğer her şeyin bir formülü, bir açıklaması varmış. yıldızların haritasıyla ilgilenmediğimize ne kadar üzülüyorum, insan böyle bir peri masalını ıskaladığına yanıyor.

belki de newton'un elması başımıza düşerken 'hızımı hesaplayalım' derdik, o kadar sıkıcı olmazdı yani. hani şu uçakla seyahat ederken pencere kenarında bulutların altında kalışını izlerken 'iskeleti kuvveti' falan diye düşünmek vardı ya, işte o an dersin anldıbını çözmüş olurduk.