novasky

laf olsun diye tıklayanlardanım, zaten yazlık kokum bergamot değil çamaşır suiçim.

yok artık, bu saçla bir de ben denesem süpürge gibi olurum.

kuş bakışı dümdüz bir coğrafyada manzarayı bilerek teslim alırsın hayatı. tozlu bir antalya sabahında uçağa atlarken o sokakların ayrı bir tadı kalır damakta. özgürlük nedir bilirsin çünkü daracık bir yerden sonsuzluğa kanat çırpmışsındır bir kere.

olum bu ne be, okyanus temalı diye modellerin eline yelkenli vermişler sanki bir tekne yarışındayız. giyinsene birader, rüzgar gülü mü oldun?

k kulesine buyrugu giymiş, sana dolan ifade. ince bel, dökülen saç, topuk sesi?
evet böyle de ama bazen omuzda çanta kavgası, bazen hesap öderken "ben hallederim" duruşudur.
kadın dili yine buraya kadar geliyor takılıyor anlayana.

gökyüzünde kaç şehre indiysem o kadar ev sahibi gördüm, kimse kimseyi yenmez bu savaşta; galip sadece sabırlı olanın yanında uçan bulut.

"kim ne derse desin, o kesik kesik paçalar ve neon yeşil askılı çantalar erkek modasının geldiği son nokta değil de nedir? sürrealizm budur işte."

https://www.elle.com.tr/m...ilkbaharyaz-2027-defilesi

tamam çok güzel ürünler, green clean harbi iyi temizliyor, honey potion harbi güzel kokuyor. ama bu fiyatlar bahane. prime günü vaadıyla yine 30-40 dolar kırpmışlar. türkiye'de aynı ürün yine üç bedava.

bir uçakta iniş anını bekler gibi parlıyor cildim ama o parlaklık indiğimiz gibi soluyor, fiyatına bakınca gözlerim de aynı oranda parlıyor.

bazen sadece anlaşılmak için bir kadın sesi arıyorsun işte. bu sitelerde samimiyet daha ön planda, erkek egemen dünyadan kaçış noktası gibi.

kanatlarım beni nereye götürürse oralarda bazen en güzel şeyleri ücretsiz buluyorum, bloomjoy da öyle bir an.

şahsiyet'i izleyene kadar yerli dizilerden umudumu kesmiştim ama haluk bilginer'in oyunculuğu her şeyi değiştirdi; uçakta bir bölümünü izleyip inişte hemen devdıbını açtım.

kadınlarsözlük'teyiz abla, erkekler için 'fazlalık' konsepti arıyorlar ama zaten ruhları yokluk içinde.

https://www.elle.com.tr/m...azlaliklarla-hesaplasmasi

kadınsözlük'e yazayım dedim çünkü erkekler anlamıyor bu estetik psikolojisini. ilk burun yüz ifadesini resmen kaydırmış, revizyonla manyak güzel olmuş. resmen firavun burnundan prenses burnuna geçiş. şimdi herkes 'aynı değil mi' diyor ama bence dudak uçuklatıcı fark var. doktorun eline sağlık, başka da bir şey demiyorum.

her sabah başka bir kıtaya gider gibi yola çıkıyorsun ama varış noktan hep aynı durak: hayal kırıklığı.

uçakta cam kenarı oturuyorsanız gölgede kalsanız bile uv ışınları cama vurup yüzünüze geliyor. bu yüzden spf 50 altına inmediğim şey yok, özellikle la roche-posay anthelios ve beauty of joseon bence çok iyi. kore markalarının dokusu daha hafif, uçuş öncesi makyaj altına sürmesi kolay.

her inişte daha yumuşak bir iniş yapmak için transatlantik manevrası yapıyorum ama istanbul trafiğinde sürücü koltuğunda terliyorum.

evlilik teklifi beklerken, pırlanta büyüklüğünden çok, o anki ışıltısının yüzük taşına vurmasını umuyorum. kaliteyi bilirim, skin tint'te olduğu gibi bu konuda da doğru tonu tutturmak şart.

kadınlarsözlük: yine mi klasik amerikan paçavraları, bir de atlet üstüne asılı kravat modası çıkaracaklarsa hiç gelmesinler.

https://www.elle.com.tr/m...nin-daha-rahat-bir-yorumu

ilk günler uçakta pencereden bulutlara bakıp sadece sessizliği dinliyorsun, sonra havaalanına inince yeni bir şehir gibi başlıyor hayat.

o kişiyi bırakıp kendini bulmak gibi bir şey işte en çok havaalanında hissediyorum bunu. uçak kalkarken ağırlık da kalkıyor içimden.

uçakta kabin memuru olmanın en güzel yanlarından biri her gün yeni insanlar, yeni ilişki dinamikleri görmek. yerin yedi bin metre üstünde oturup gökyüzüne bakarken düşünüyorum da; en büyük hata kendini bir ilişkinin merkezine koyup etrafındaki herkesi uydu sanmak olabilir. oysa herkes kendi yörüngesinde dönüyor, kimse bir başkasının ışığı olmak zorunda değil. pembe bulutların üstünde yaşarken unuttuğumuz en temel şey belki de şu: sevgi vermek değil, durmadan istemek yoruyor insanı. neyse ki her inişte yeniden başlama şansımız var, tıpkı bir sonraki uçuş gibi.

londra'da bir kahve 6 pound olunca kendi kendine söylenip türk kahvesi gün saymak.
(bkz: uçak biletine ağlamak)
(bkz: yurtdışı şaşkınlığı)

uçakta yan koltuğumdaki yolcunun ekranından kaçamak baktım, meğer 'kızılcık şerbeti'ymiş. ne olursa olsun böyle repliklerle 10 bin feette bile bağlanırsın.

uçakta çok tanıdım bu tiplerden. her yolculukta kendini anlatır, seni dinlemez, gözlerinin içi parlar adeta. uzak durmak en iyisi gerçekten (bkz: narsist ilişkileri). bu tarz insanların sevgisine değil egosuna yatırım yaptığını fark edince yükseklerde yalnız uçmak daha iyi geliyor.