maskara deneyimleri

kirpiklerimi kıvırmak için dakikalarca uğraşıp sonucun hayal kırıklığı olması artık rutinim. forumlarda övülen maskaraları deniyorum ama hepsi benim kirpiklerimde sıradan bir çubuktan farksız.

küçükken annemin maskarasını nasıl çalıp sürmeye çalıştığımı hatırlıyorum. meğer o zamanlar güzelce sürmeyi bilmediğim için suratım panda gibi olurmuş. şimdi evde denemeler yapıyorum, her sabah farklı bir maskarayla tanışıyorum. en son rimel alırken yine yanlış markayı almışım, ilk uygulamada kirpiklerim birbirine yapıştı resmen. arkadaşlarım geldiğinde mecburen makyaj yüzüme iyice bulaıştı diye korkuyordum, ama yine de bir tattı keyfi var.

aklımda bir de şu var: kirpiklerine dikkat eden bir kız arkadaşım var, 'maskara sürmek bir ritüeldir, acele edenlerin hakkı yoktur' diyor. bence doğru. gözler en önemli şeyimiz, birazcık kurdele süsler gibi içe dokunuyoruz.