merdiven altı

bir diziden bahsedecektim ama içimdeki pastane sahibi tuttu, önce şu hayatın acı-tatlı dengesine bakalım dedi. bazen en sıradan görünen hayatların kapısından girince en tatlı hikayeler orada saklanıyor, mis gibi de kakao kokuyor.

merdiven altı deyince benim aklıma hep bi garip stüdyo geliyor; 3 metrekarelik yere leke ışıkları kurar, ne adı var ne sanı. ama bir bakıyorsun her cuma oradan bombalar çıkıyor. gerçi bazıları o ruhla yaşıyo, çıkan ses daha çok fısıltı gibi ama kalabalık arasında sırıtır. bu ülkede her şeyin bir merdiven altı versiyonu oluştu ya, sıra geliyor insanın kendi hayallerine. biz gençler müziği icra ederken kulaklığı sağlıklı sese ayarlıyoruz ama yer yetersiz, bu da benzers'şiyorsun. yani alt taraflarda asıl ritim bir tek oradan yayılıyor.