modern kadın sendromu

artık herkes hem kariyer yapıp hem mükemmel anne hem süper eş olmaya çalışıyor, hayatın tadı kaçtı kısacası. kahve sabotajı olmasa bazen kendime gelemiyorum, o beş dakikalık kaçamağın hesabını da yapıyorum aklımda. sonra da diyorum ki bu neyin stresi, hepimiz insanız neden üzerimizde bu kadar yük var. neyse ki kısa bir uyku bile bazen her şeyi çözüyor.

kasada kahve siparişi verirken telefonla konuşan müşteriyi görünce aslında hepimizde olduğunu fark ettim: aynı anda ne yapacağımızı bilmeden yarım cümlelerle yetiniyoruz. sonunda dayanamayıp çift şekerli kahve veriyorum ki bari en azından bir konu netleşsin.

hem kariyer hem anne olmak ya da hiçbiri, seçim yapmak zorundaymışsın gibi hissetmek. oysa modern kadın sendromu dediğimiz şey, aslında bir tek şeyi istemek: hem kendi ayaklarının üzerinde durmak hem de birine sarılabilmek.

(bkz: çok yönlülük cezası)