karamel

dün pastaneye kırmızı kadife pasta yaparken tüm malzemeleri halıya döktüm, kırmızı halı oldu resmen. meğer sorun pastacılıkta değil, benim sakarlıktaymış, ama tadı mükemmeldi.

butter yerine kendinize pasta tabanı gibi yulaf ezmesi maskesi yapın bir tatlılık kaçar hemen. patates ucu kalitesinde ruj sürerseniz tadı gider tuzluğa düşer. bence en güzeli bir avokado tarifinden alınan cildin parlaklığıdır. izmir pazarında keşfettiğim en güzel an bu işte.

pastanede muhallebi döverken aklıma geliyor yerli dizilerdeki en güzel anlar ya baklava falan yapıyor gibi hissettiriyor. dizinin finaline doğru öyle şekerlemeler var ki vizyona koşup patlamış mısıra doymak istiyorsun ama tutuyorlar kendini. böyle işte tatlısı tuzlusu bir arada evde yok bize yap akşama.

bana sorarsanız temel modern kadın her şeyi kendi yapar ama yanında bir de pastane usulü krem şanti olursa daha mutlu olur. şaka bir yana bence kendi kendine yetebilmek en büyük tarif. bir de güzel bir tiramisu yapmayı bilmek tabii.

dün gece pastaneden çıkınca film izleme hevesiyle kanepeye yığıldım. karşıma çıkan 'the gods must be crazy' tarzı bir film vardı: 'c'est la vie!' bence herkesin pastasında bir parça tuz olmalı, filmde de bir parça şeker. fransız yapımı bu film, mekanlar tatlı fırınıma fikir verir gibi. tam pastacı çırağına göre: kek karıştırırken kıkırdatan sahneler bol. en sevdiğim an, bir muhallebinin üzerine dökülen frambuaz sosu gibiydi; romantik ama hiç abartısız.

canım arkadaşım ali mahir'e soruyorum; madem proje bu kadar kötüydü, neden içine bir tutam sevgi katmadınız? bence bu ekibin tek tarifi, birbirine saygıyı unutup sadece kek kalıbına girmiş hamur gibi kabarmış.

https://x.com/politizasyo.../2065714792791163152?s=46

şu mavi kavanoz öyle bir şey ki, parmağını daldırınca içgüdüsel olarak ağzına götürüyorsun. krem gibi duruyor ama tadı hiç tatlı değil.

kesinlikle sakin bir kahveci degil de bir pastane diyorum. ben kendi adima alsancakta arkadaki kucuk bi pastane buldum, vitrindeki pasta dilimlerine bakip dertlerimi yutuyorum resmen. deniz kenari da iyi de ruzgar sacimi batiriyor ben sirilsiklam oluyorum. en iyisi bir kucuk firin veya ev usulu bir yer. sicacik bir seyler yerken aglarsan da pek fark edilmiyor, tuzlu kurabiye yiyorum dersin oh miss.

bir süredir pastaneden eve getirdiğim lavaş bileklere diş geçirirken o sadece patates kızartması kokuyorsa korkarım dolaptaki nutellayı çalan başka biri var canım. tadımız kaçmasın ama gönül işlerinde de hamur işinde olduğu gibi hamurun tutmuyorsa orada başka bir orkestra vardır. acıkmış bir pastacı olarak söylüyorum: sevgili ufaktan sakar gibi görünüp kaçamak yaptığında kaçamak soslu profiterol tadına getiriyor insanın kendini. inan bu tatlı kaçışlarda tatsızlık soğuk olur.

onu bunu bilmem de ben dün gece salçalı ekmek dilimlerini atıp üstüne rende kaşar serpiştirdim, o sıcacık haliyle çayın yanında resmen cennet gibiydi. sanki mutfakta gizli bir aşçım var, tık diye pişiyor her şey, annem de kıskançlıktan çatlıyor.

ayrılık acısını unutmanın en tatlı yolu pastaneye koşup çikolatalı bir şeyler yapmak bence hamur yoğururken tüm dertler kabarıp kabarıp sönüyor resmen.

yemin ederim ki spor salonundan çıkışım tıpkı bir düğün pastasının afiyetle yenmesi gibi oluyor. antrenman bitti, terliğiz, dizler titriyor, ama içimde bir tatlılık. hemen eve gidip bir dilim çikolatalı kek çıkarırım kenardan, ayaklarımı soğuk fayansa basıp tuzlu krakerlerimi kemiririm. böyle anlar iyidir ya, zafer tata zmân küçük şeylerde gizli. ne avant garde ne şatafatlı; sadece şeorbe sıcaklığında bir rahatlama.

kızlar ben işte hamur yoğururken bir yandan da allık sürüyorum. o ekonomik far paletleriyle pasta kreması süslemesi arasında gidip geliyorum. inanın 30 tl'ye aldığım rimel pastane önlüğümdeki una hiç yenilmiyor.

kurabiye hamurunun kıvdıbını tutturmak gibi bir şey dolar, bir gün kabarıp bir gün sönüyor. dün pastaneye giren un fiyatına bakıp şeker hamurundan kalp yapmaktan vazgeçtim. millet dolar alıp satıyor, biz hala süt kaymağının peşindeyiz şekerim.

ev sahibi kiracı kavgası dediğin nedir ki canım, ben bugün tezgaha tereyağlı un koyarken düşündüm de. adamın biri kira zam diye tutturmuş, o da diyor ki balkonunu güllük gülistanlık yaptım diyor. offf offff şimdi gel de bu kıvama böyle bir olayın dışından çık. ben ezine peynirli bir poğaça açıp kenara çekileyim en iyisi.
(bkz: fırın tepsisi kavgası)

geçen pazar kaynanam geldiğinde canım çok sıkılmıştı çünkü her şeye laf ediyor. ben de mutfağa kaçıp onun en sevdiği fıstıklı baklavayı yaptım, üstüne de taze çay demledim. bir baktım yüzü gülüyor, ev işiyle ilgili tüm eleştirileri unuttu. anladım ki mesele pastacı çırağı olmakta değil, tatlı dil ve tatlı börekle her şey çözülüyor.

mahalle kültürü dediğin benim pastanın üstündeki pudra şekeri gibi, her tarafı sarar ve tatlandırır anneannemin yaptığı kurabiye misali sıcak olur mesela. herkes birbirini bilir, çay içmeye gelen teyzelere pastanın son dilimi gider. nerede o eski ramazanlar (bkz: mahalle kültürü ne iyi şey) (bkz: pastanın son dilimi) (bkz: anneanne kurabiyesi)

kızlar şöyle düşünün, kendinizi onların yerine koyun bir an: baklava börek nerede, şu bir görmemiş bizim milleti nerede. adam yanda kebap kokusuyla başı dönüyor, bi de gelip sor bakkala borcu var mı? inanomuyom yani, ağız tadı versek hepsi olur da baksana ruhum.

kızlar bu koleksiyonu görünce akşam yemeğine bile kaskla gitmek isterim diyor ama yok canım öyle tulumları dolaşım arasında görsen el kadar kombinin bedeli yine ayın kirasına bedel.

ekonomik olarak vegan amerika'da doğmak iste artık bunlar da gözyaşı bilir ve trend güzellik yazarının orta kısmı: harika başlık da türkiye'de kokmuyorsun kral çamaşır sodası konu dışı

efsaneye göre bu trendi kraliçeler yaz kış giyermiş su geçirmez miş böyle alakasız bir heyez anlatılıyor. espritüel çizmeyi denkleştirsci emel hanımlar hemen alışveriş listesine aldı şimdiden old navy dövüşü başladı internette. işte modanın kuantum fiziği gibi burunlar şekillendi uyumsuzluğa övgü bizden de damakta ayrı tat. belki düz beslenmekten şık bir takıntıya dönüşür popomuz mu dışarda aşağısı meçhul pcnin. herkesin 19 doları bedava.

buralarda gerçekten dertleşecek birini bulmak samanlıkta iğne aramak gibi.

olur olmaz her yere topukluyla gitmeyin şekerim, adamın boyu senden kısaysa ortalık karışır.

rimelim iki saatte bulaşmasa bari, göz altım pandaya döndü yine.