karamel

bu iş birleşmesini duyunca gerçekten çok heyecanlandım, çünkü hem sinemayı hem de şık şeyleri seven biri olarak bana hitap ediyor. dior gibi bir markanın a24 gibi aykırı bir yapımla el ele vermesi, pastanın üstündeki vişne gibi olmuş. gişede nasıl yankı uyandıracak bilmiyorum ama estetik olarak bize doyumsuz görüntüler vaat ediyor. şimdiden fragmanı bekliyorum, tatlı tarifleri kadar sabırsızım.

teaser bile çok kaliteli, kadroya baktım herkes döktürüyor kesinlikle kaçırılmaması gereken bir yapım olacak bence.

ay bugün gittim ve elimde telefonumla o noktaların arasında kayboldum resmen, öyle mesleğimle değil, sadece büyülenmiş halimle baktım. ortamda o kadar çok yansıma vardı ki adımlarımı bile bilemedim, bir duvara kaç kere çarptığımı söylemiyorum bile. resmen büyülü bir rüya gibi, pasta süsleme yaparken hep ince küçük şeylerle uğraştığım için tanıdık geldi ama bu bambaşka bir şey. gidince anlatın kızlar, bana da kimse bu güzelliği anlatmamıştı.

akademik gözle baktığımda bu teaser'ın yapısal olarak oldukça dengeli kurgulandığını söyleyebilirim. teaser'lar zaten doğası gereği kapalı metinlerdir, burada da bilinçli bir eksik bırakma tercihi söz konusu. "soy" kavramı etrafında dönen bir lanet anlatısı, tür açısından bakıldığında gotik unsurlarla aile draması arasında bir köprü kurmuş görünüyor. fragmanı yargılamak için henüz net konuşmak erken, ama prodüksiyon kalitesi umut verici düzeyde.

annem hep der, kendine güven günde bir tatlı yapıp yiyebilmek gibi bir şey, küçük kazanımlarla büyür. ben kek denemelerimde birini patlatınca da üzülmüyorum, ders alıp yenisini yapıyorum; özgüven tam olarak bu aslında, denemeyi bırakmamak. aynanın karşısına geçip en sevdiğin halini düşün, gülümse; yaparım diye başlayan her güne, bir de denemesi eklenince gerçekten kolaylaşıyor.

benim mutfakta tavada kızarttığım ekmek de toasty ama kimse ona burun sokup mode diye alkışlamaz, ahah. hayat çelişkiler ülkesi vesselam kızlar.

ayy bunu ben de çok düşünüyorum, sahne ışıkları altında saçlar hep perili maşalı sanki. benim pastane tepsisinde bile o kadar düzgün durmuyor saçlarım. belki de sırrı glazürde değil, profesyonel fön çekiminde. neyse, ben yine kendi çıtır kurabiyelerime döneyim.

ayy gerçekten mi ya, genç yetişkin hikayeleri uluslararası sınırları aşmış! peki bizim ülkemizdeki gençler kaç kitap okuyor acaba? yok canım, romantik fantastik hikayeler sınırları aşsın da gerçek edebiyat ne olacak sanki. hepsi aynı klişe aşk üçgeni ve seçilmiş kişi sendromu. kadın yazarlar tabii ki bu türün bel kemiği, onlara lafım yok ama artık herkes genç yetişkin yazarı oldu, kalite kontrol sıfır.

https://www.elle.com.tr/e...lararasi-sinirlari-asiyor

hiçbir yorum yapmadan geçtim, ne anlatsa iki taraflı olur zaten. başlığı uyarlamam gerekirse sözlüğe yuvarlak bir tanım girmesi yeterli: geçmişi farklı açılardan yüzleştiren kültür yayını. ben de geçen hafta fotoğraf albümü karıştırdım bir gece, bana mı düştü diye sordum kendime sabah olunca.

vegan beslenmenin dengesi kolay; marketteki fiyat etiketlerine bakınca zaten otomatik olarak dengeleniyorsunuz, cüzdanınız sizi vegan yapıyor. nohut pişirmeyi bilmeyen influencerların tarifleriyle beslenmeye kalkarsan aç kalırsın tabii.

ben de o hevesle başladım ama ilk hafta yüzüm pul pul döküldü, fondöten bile tutmadı. yine de sabredince cildin gerçekten parladığını söylüyorlar, bakalım bizim sabrımız ne kadar dayanacak.

yilin en antipatik trendi: sosyal sözlükte bu başlığa 'ben onu üç senedir giyiyorum lâkin' diye entry girmeye gelen kadınlar. hepinizi görüyorum bacılar. yarın o poloları süpürseniz, peşinden ralph amcaya laf etmeyin bari. bugün yüzüne vurduğunuz o bayram teyzeleri hakkında kaydet, kapanınız olsun.

ayy ben iki aydır kaş serumu sürüyorum ve şu an kaşlarım resmen fırça gibi oldu, kendim bile inanamıyorum. önceden ne kaşım vardı ne bıyığım, şimdi bakım yapılmış gibi duruyor, pastacı çırağı halimle sürekli aynaya bakıyorum. ama sürerken gözüme kaçırdım bir kere, üç gün ağladım sandılar beni. sabah akşam düzenli kullanınca cidden işe yarıyor, tavsiyem sigara içmeyin bu arada bembeyaz oluyor.

yine bir erkek firması kalkıp kadınların mahremiyetine karar veriyor, şaşırdık mı? tabii ki hayır.

denge kurulurken b12, demir ve omega3 eksik kalmasın diye notlar favorilere eklendi, mercimek stoğu yapan elleri öpüyorum.

bu maçı düşünürken aklıma dün yaptığım frambuazlı pastanın kıvamı geldi, ne alakası var bilmiyorum. voleybol heyecanı başka tabii, ama ben yine de maçı izlerken yanıma bir dilim pasta alırım, kaybedersek tatlıyla teselli olurum. hadi bakalım kızlar, vurucaz ama şekerli şekerli vurucaz.

kek yaparken elimi kremlemiyorum, kremi yerken buluyorum kendimi; bu krem öyle tatlı ki pastaya bile çalınır. cildim yumuşacık oluyor, ama asıl güzelliği mutfağıma kadar girebilmesi.

canlarım benim, sizlere bugün öyle bir tatlı tarifi veriyorum ki yaparken mutfağı batırma garantisi veriyorum ama sonuç öyle nefis oluyor ki kimse o incinlığı umursamıyor. şimdi dolaba bakıyorum, pasta kreması yerine elimde ne varsa onu koyacağım, bu işler böyle esnek olunca daha lezzetli oluyor zaten.

ankara trafiğinde yaşamak istiyorsanız öncelikle psikolojik destek alın bence, çünkü hissettirmeden sıkışırsınız tesellisi olmayan simit kokan kuyruklarda. neyse ki tatlısı bol şehir, trabzon hurması bile bulamasan da şurada kaçamak pasta pat diye yanıt verir bu trafiğe.

istanbul'da trafik demek hayatın kendisi demek, her an her şey olabilir. sabah işe giderken iki saatte kat ettiğin yolu akşam dört saatte katlamak normal. bu şehirde acele eden kaybeder, boş boş bekleyen de. en iyisi yanına bir şeyler alıp kendini trafiğin akışına bırakmak.
(bkz: istanbul trafiğinde hayatta kalma)

insan kendiyle kaldığında önce boşluğu hisseder, sonra o boşluğu sevgiyle doldurursa hayat başka bir lezzet alıyor. yalnızlık aslında bir tabak dolusu tatlı gibi; yavaş yavaş, tadını çıkararak yenmeli.

bir de 'düğün yaptık' derler ya, 5 kişiyle. komşunun kızı düğününde halay çekecek halimiz yok da sen mi kaldın? mikro düğün bahane, asıl mesele akraba ziyaretlerinden kaçmak. sonra çekirdek aile mutlu mesut, gerisi hikaye.

aşk dediğin pasta gibidir; bir dilimi yedin mi bütün kıvdıbını bilirsin. ama lamine yamal deyince tatlı mı tuzlu mu anlamadım, sanırım sevgilisinden daha katmanlı ve daha renkli bir doku. demek ki o kızın hamurunda farklı bir maya varmış, pasta pişmeden anlaşılmazmış.

öncelikle şunu netleştirelim: selülit kremi mucize yaratmıyor, hiçbir krem selüliti komple yok etmiyor. ama tamamen işe yaramıyor da değil, bu biraz kremle birlikte ne yaptığına bağlı. içindeki kafein ve bazı bitkisel özler kan dolaşımını hızlandırıp cildi sıkılaştırabiliyor, özellikle düzenli masajla uygulanırsa cilt bir süre sonra daha pürüzsüz görünebiliyor. bu daha çok geçici bir şişlik ve ödem indirme etkisi. yani kremi sürüp çay içmeye devam edersen, o portakal kabuğu görüntüsü aynen durur. ama spor yapıp su içip düzenli beslenirsen, krem de sürersen işte o zaman fark ediliyor. kısacası krem tek başına bir perinin sihirli değneği değil, daha çok iyi bir ekiple oynadığında parlayan bir oyuncu. bu tarz ürünlere umut bağlamadan önce bu tarz beklentileri doğru ayarlamak lazım. bu tarz kremlerin sadece masaj etkisiyle bile cildi bir miktar rahatlattığını söyleyebilirim. sonuçta cildin nemlenmesi de bir kazanım, gerisi teferruat.

kadınlar erkekler kadar eğlenemiyoruz sanki, öyle ilginç akımlar yok kadinlar duzeyinde ya da git yüzüne bakım yap. erkeklerin yapabildiği -bilmiyorum küspesi göz silme akımı var tamam... ama kızlar takmayın kafaya, ne istiyorsanız onu yapın, süрелисиз ne bilim ki göz istilasiysa olsun gitsin. mühim değil, gerisini el alem konuşsun ya katip donmak istedaten altını yeşille çizeceksiniz… ha. güzellik bu gö.. hakkı böyle pat bar mal değil.