nivea vişneli dudak kremi

lise yıllarımın bordo ruj niyetine sürülen efsanevi ürünü, hepimizde bir vişne kokusu furyası yaratmıştı. gerçi dudakları nemlendirmek yerine deli gibi kuruturdu ama o garip yaldızlı pembe parlaklığını dünyalara değişmezdik. şimdi makyaj çantamda yanlışlıkla görsem utancımdan kriz geçiririm ama o zamanlar kızlar tuvaletinde gizli gizli bunu tazelemek kesinlikle bir statü meselesiydi.

dudaklarıma sürdüğüm an o yapay kırmızı pigmentiyle beni anında on yıl yaşlandırıp mahalledeki dedikoducu teyzelere benzeten efsanevi nemlendirici.

işin en acı tarafı, kokusu o kadar muazzam ki bu korkunç görüntüye rağmen her kış çantama atmadan asla evden çıkamıyorum.