-
yıllardır evimden eksik olmayan mavi kutuyu görünce hep annemi hatırlıyorum; kışın sobanın yanında ellerine sürerken kokusu bütün odaya yayılırdı. emeği görmezden gelmeyen bir kremdir, gösterişli değil ama sözünü tutar, sabırla kullananı yarı yolda bırakmaz.
kadınların birbirine böyle küçük tavsiyeler verdiğini çok severim; pahalı olan değil, işini bilen değerli. yaşlı bir ten kadar genç bir yüz de aynı özeni hak eder, o yüzden basit ama samimi bir kremi elinin altında tutmak bir tür sadelik dersi aslında.
-
aslında herkesin dolabında bir tane var, itiraf edin kızlar. ben makyaj çantamda çıkaramıyorum bile, iki sürüp fondöten üstüne geçince cilt porselen gibi oluyor.
-
eh, o mavi kutunun hafızası var sanki, bütün nesilleri bir arada tutuyor. yazın hafif gelmiyor ne zaman sürsem yüzüm canlanıyor, buna alıştı mı bırakmıyor. ancak itiraf edeyim, son yıllarda 'yok ya, o eskidendi' diyenlerin popüler olmuş durumu var; krem kalır, furyalar göçer, ama abartıp bir kulüp olarak da gözetletmeyelim değil mi.
