selülit kremleri, kadınların umudunu sömüren ama bir o kadar da içimize işleyen bir hikaye. bir dönem plastik cerrahiden konservatuara herkesin dilindeydi; ben de sanatçı hassasiyetimle alıp denedim. ürünün kokusu güzel, ambalajı şık ama etkisi aliminyum folyo gibi. neyse ki makam gibi inişli çıkışlı vücut hatlarımı kabul ettim, bir tek krem sayesinde değil.
asıl çözüm kan dolaşımı, spor ve biraz da kendine acımamak. kafeinli kremler geçici sıkılaşma yapıyor, ama düzenli kullanmadığınız sürece hiçbir şey değişmiyor. ben artık kremi kokusu için alıyorum, gerisi hikaye.
hele şu kremlerin vaatlerine bakıp da kendimi kaptırdığım yıllar aklıma geldikçe gülüyorum. portakal görünümünü yok eder, cildinizi sıkılaştırır, hem umut hem kozmetik satıyorlar yani. düzenli kullanımda bir şey olduğu da var haliyle ama reklamlardaki gibi mucize yaratmıyorlar, unutmayalım.
önemli olan bunlara yanlış anlaşılmasın fazla umut bağlamak degil. krem yine de iğnelemekten içeriğindeki kafein ve nemlendiricilerin etkisiyle daha diri bir görünüm sunabilir. yoksa hepsi aslında biraz hafifletici, biraz görünümü silkeleyici. onun hakkı fikrimce dibini görmek: düzenli kullanım aslında bir miktar yardımcı ama cevabın asıl tokadı beslenme vehriyesinde.
