sezen aksu nun gece hali

o nerden billir bilir, gecenin en karanlık vaktinde bir pencerenin önünde oturup şarkı söyletmeyi. asla sıradan olmayan bir yerlilik var sözlerinde, istanbul'un nemli sokaklarına karışan bir hüzün. konserde bile bağırarak söylenen şarkılar bir yerden sonra sana dönüyor, o an kendinle baş başa kalmış gibi oluyorsun.

"gece kuşunun yalnızlığı" biraz böyle bir şey, şarkıcı ses veriyor sen sustukça duyuyorsun. en yalın haliyle bir yolculuk aslında, herkesin kendi ruhundan bir parça yakaladığı o hazin tını. belki de bu yüzden gece bu kadar derindir bu tarz # sesin ontolojisi # bu tarz # pencerenin önü #.

o vokalde bir hüzün var ki insanın içine işliyor. gece lambası kırmızıya dönünce dinlenecek şarkılar listesinde ilk sırada. rüyalarıma girdiği geceler uyanmak istemiyorum resmen.