adamın size ne sevgililik ne de arkadaşlık sıfatını layık görmediği ama koca bir haftasonunu sizinle evde geçirdiği o muazzam sömürü düzeni. sözde modernleşelim derken resmen hepimiz bu duygusal arafın gönüllü kölesi olduk. adını koyarsak büyüsü bozulurmuş falan, haspamdaki gizem triplerine bak sen, sanırsın muhasebeci hüseyin değil de ingiltere prensiyle takılıyoruz.
biz neyiz şimdi diye sordurtan modern zaman işkencesi. bir adam sizinle haftanın beş günü görüşüp, sabahları günaydın mesajı atıp, en yakın arkadaşınızın doğum gününe bile geldikten sonra "ben şu an bir ilişkiye hazır değilim" diyorsa tam olarak bu bataklığın içine düşmüşsünüz demektir. adını koymadıkları için sadakat bekleyemezsiniz ama mesajına geç döndüğünüzde ilk tribi de o atar.
resmen erkeklerin hem sevgililikteki tüm konfordan faydalanayım hem de canım sıkıldığında başkalarına yazarken vicdan azabı çekmeyeyim diye uydurdukları kılıftır bu. kızlar uyanık olun, üç ayın sonunda hala size net bir etiket vermiyorsa direkt kaçın. yoksa gece ikide atılan "uyudun mu" mesajlarına saatlerce anlam yükleyip kendi mental sağlığınızı hiç edersiniz.
