yalnızlık hissiyle baş etmek

ev dili, yalnızlık da bir sözcük türetme biçimi işte; insana bazen bir dil gibi öğrenilmez ama anlamaya çalışırsın. biraz içimi dökeyim: kendimi yalnız hissettiğimde bir sözlük açıp thera köküne bakıyorum, dert neymiş onu anlıyorum. halbuki bir alt satırında 'hemeş'e' yazar; yani aynı kök hem yoldaş olmayı hem insan olmayı veriyor. kısacası dilin de ironisi var; ben buradan bir cümle uyduruyorum: kadınlar yalnızlığı yeni bir alfabe yapsa** kim bilir neler yazılır diyemem ama pazar kahvaltısında bir köşeye geçip bakarsın, anlamak için de kitap açmak gerekmez. yalnızlığın sesini kısmanın en şahane yolu, dilin içinde kaybolup sahan mı saban mı demek diye düşünmek.