yerli bir üniversitenin kampüs hayatı

kampüste asıl meslek edinme değil, kafeteryada uzun lafların kıvdıbını tutturma becerisi kazanılıyor; ben tüm bölümleri orada bitirdim. plan yok, sırayla gelmiyor hayat; bir gün sınav stresi, ertesi gün boş ders arasında herkes birbirine zamandan çalınmış gençlik anlatıyor. bu tarz bir ruh haliyle yazılıyorum işte, mezuniyet fotoğrafında hala yerimi arıyorum.