• bugün (209)
1 entry daha
  1. önce bir boşluk oluyor, topraktan kopmuş bir bağ gibi hissediyorsun. sonra öfke ve hüzün birbirine karışıyor, o insanın yüzüne bakınca emeklerinin boşa gittiğini görüyorsun. mevsimler değişir ama o yara bir yerde hep tazedir, zamanla büyür insan, unuttuğunu sanır ama hatırlar. bağ bozumunda tüm üzümleri çürüten bir hastalık gibi, dallarından koparmak en doğrusu.