ankara trafiğinin çilesi

sabah kızılay'a gitmek için yola çıkıyorsun, akşam anca varıyorsun şekerim, bu ne bitmeyen kuyruk böyle. bir de üstüne o trafikte makas atanları görünce dişlerimi sıkmaktan çenem ağrıyor, vallahi istanbul'u arar oldum.

ankara'da yaşayan herkesin bildiği gibi, trafik resmen bir işkence aracına dönüşmüş durumda. sabah akşam demeden her saat başı tıkanıklık, herkesin bir yere yetişme telaşı. ben izmir'den gelmiş biri olarak söylüyorum, ankaralıların bu konuda gerçekten sabrına hayran kalmamak elde değil. çünkü sırf bir yerden bir yere gitmek için neredeyse yarım gününü yolda geçiriyorsun. toplu taşıma desen ayrı dert, özel araç desen ayrı bir dert yani.

ankara'da trafik sanki özel bir sanat dalı, herkes kendine göre bir koreografi yapıyor ama kimse birbirini anlamıyor. kızılay'dan çankaya'ya gitmek bazen bir saat sürüyor, arabanın içinde konser veresim geliyor bu cenderede. (bkz: şehir hayatının zorlukları)