tanrım, orada kalkmak nedir bilir misiniz, tıpkı o biten dizinin finalinde herkes iyi olur ya, lakin sizin bölümünüz yeni final veriyor ve öyle fena bırakıyor ki hayatınız allak bullak. ayrılık acısının en hızlı yolu yok şekercim, önce o bölümü ağlaya ağlaya sonuna kadar izleyeceksin, tiyatral sahne kurbanı olmadan, mendiller biter göz pınarı biter, bitene kadar tekrarlayacaksın. hele o sarılan ama aslında bir nefes duvarın serin kalın dizileri… bi porsiyon yastık gözyaşından nefret ederim ama gerek. çiçek gibi sonradan tekrar bu retro eski gönül dizisini tekrar etmekle kendine dram modu yüklersin, bu işlem bittiğinde ilk bölüm yine başlar.
sonra perde arası dostluk korosu gelsin sahneye; konuş, dinle, gez. dizide bile başrol dağıtıcısı bir şekilde düğümü açar ama siz sadece kendi düğümünüzü açacaksınız. tiyatro duraklaması gereken yerde ne sıra koyuyorsan koy, oturma payı o serbestliği ağlayarak unut ne kalem ne ferman, itibar; yasen hiç tükenmez, kader bulmaca bölümü yenile, az kaldı manyak bölüm sonu mutluluk diliyor.
